II SA/Ol 743/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M.O. o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego w sprawie ze skargi W.Z. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia odmówić przyznania wnioskodawcy wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Ustanowiony na zasadzie prawa pomocy pełnomocnik skarżącego - adwokat M.O. w pismach z 15 lutego i 7 marca 2011 r. (k. 159 i 200 akt) stwierdził brak podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie oraz wniósł "o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego z urzędu nieopłaconych przez skarżącego". Motywy podjętego rozstrzygnięcia są następujące: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady odnoszące się do adwokatów zawarte są w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) Stosownie do § 20 tego rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej - obejmujących opłatę i niezbędne, udokumentowane wydatki (§ 19 rozporządzenia) - powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Z przepisu tego wynika wyraźnie, iż oświadczenie tej treści jest obligatoryjnym składnikiem wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Stanowi ono podstawę do ustalenia, że opłaty za czynności adwokackie nie zostały zapłacone w całości lub w części. Pozwala tym samym określić zakres, w jakim wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy powinno zostać pokryte przez Skarb Państwa. Zaznaczyć należy również, iż wymóg złożenia owego oświadczenia winien być przestrzegany bezwarunkowo, a mianowicie z wykluczeniem możliwości wyinterpretowania go ze sformułowań użytych w treści rozpatrywanego wniosku dla wskazania jego przedmiotu i określenia żądania (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2009 r., sygn. akt II GZ 133/09, http://orzeczenia.nsa.gov.pl; M. Kazek, Nieznajomość prawa a wynagradzanie za czynności pełnomocnika z urzędu, Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego 6 (9)/2006, s. 65-71). W tym względzie należy nadmienić, iż brak stosownego oświadczenia - a więc sytuacja, jaką stwierdzono w niniejszej sprawie - nie stanowi uchybienia formalnego, które można uzupełnić w trybie art. 49 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, lecz wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2010 r., http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 8 wskazanej ustawy, powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi, radcy prawnemu lub rzecznikowi patentowemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków.