II SA/Ol 757/24

Dnia 5 grudnia 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Katarzyna Matczak Sędziowie Sędzia WSA Beata Jezielska (spr.) Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Protokolant specjalista Anna Piontczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2024 roku sprawy ze skargi R. O. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa Warmińsko-Mazurskiego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie aktualizacji informacji zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków oddala skargę. Decyzją z 27 czerwca 2024 r. Starosta G. (dalej jako: Starosta lub organ pierwszej instancji), na podstawie art. 24 ust. 2a pkt 2 i ust. 2c w związku z art. 24a ust. 12 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2023 r. poz. 1752, dalej jako: u.p.g.i.k.), po rozpoznaniu wniosku R. O. (dalej jako: wnioskodawca, strona lub skarżący), odmówił aktualizacji informacji zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków, dotyczących zmiany użytku "Bi - inne tereny zabudowane" na użytek gruntowy "Br-PsVI - grunty rolne zabudowane" oraz zmiany rodzaju budynku według Klasyfikacji Środków Trwałych (dalej jako: KST) z "Pozostałe budynki niemieszkalne" na "Budynki produkcyjne usługowe i gospodarcze dla rolnictwa" na działce nr (...) w obrębie (...) G., miasto G., który został ujawniony w ewidencji gruntów i budynków na podstawie operatu opisowo-kartograficznego, numer (...), obrębu (...) G., miasto G. W uzasadnieniu organ pierwszej instancji podał, że pismem z 12 grudnia 2023 r. wnioskodawca, będący właścicielem działki nr (...), zażądał "przywrócenia stanu pierwotnego w ewidencji gruntów", tj. ujawnienia użytku gruntowego w ww. działce według dokumentów z 2007 r., bowiem zmiany gruntu rolnego na teren zabudowany dokonano bezprawnie bez jego wiedzy i zgody w czasie obowiązywania stanu epidemii, jednocześnie informując, że jest rolnikiem prowadzącym gospodarstwo rolne o powierzchni ok. 20 ha. Starosta wskazał, że w latach 2018-2020 została przeprowadzona z urzędu modernizacja ewidencji gruntów i budynków dla obrębów ewidencyjnych miasta G. w trybie art. 24a u.p.g.i.k. Podano, że projekt modernizacji ewidencji gruntów i budynków podlegał wyłożeniu do wglądu osób zainteresowanych w terminie od 3 lutego do 21 lutego 2020 r., a modernizacja została zakończona ogłoszeniem w Dzienniku Urzędowym Województwa Warmińsko-Mazurskiego z dnia 22 maja 2020 r. informacji, że dane z operatu modernizacji stały się danymi ewidencji gruntów i budynków. W terminie 30 dni od dnia ogłoszenia informacji w Dzienniku Urzędowym Województwa Warmińsko-Mazurskiego osoby zainteresowane miały możliwość zgłaszania zarzutów do tych danych, zaś zarzuty zgłoszone po terminie traktuje się jak wnioski o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków. Wyjaśniono, że strona nie wniosła zastrzeżeń do projektu modernizacji i w tej sytuacji jej pismo z 12 grudnia 2023 r. zostało uznane za wniosek o zmianę użytku gruntowego oraz zmianę funkcji użytkowej budynków. Podano, że organ wezwał stronę do uzupełnienia wniosku o wszelką dokumentację potwierdzającą, że budynki położone na przedmiotowej działce wykorzystywane są do prowadzenia działalności rolniczej tak, by można było zakwalifikować je do gruntów rolnych w rozumieniu art. 2 ust 1 pkt 3 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 82, dalej jako: u.o.g.r.l.). Wskazano, że zgodnie z aktem notarialnym z 12 września 2006r. strona zakupiła przedmiotową nieruchomość od Agencji Mienia Wojskowego, a w akcie tym zakupiona nieruchomość opisana została jako rodzaj użytku Tr - tereny różne, zabudowana budynkiem magazynowym. W oparciu o decyzję z 3 lipca 2007 r. o zatwierdzeniu gleboznawczej klasyfikacji gruntów nastąpiła zmiana oznaczenia z ,,Tr" na "Br-PsVI" oraz zmiana funkcji budynków z "i" na "g". Jednakże w wyniku przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów i budynków, udokumentowanej w operacie (...), budynki usytuowane na przedmiotowej nieruchomości zostały zaliczone do rodzaju 109 – pozostałe budynki niemieszkalne, a grunt rolny zastąpiono użytkiem gruntowym Bi – inne tereny zabudowane. Podano, że w toku postępowania ustalono, że nie wydano pozwolenia na budowę lub na wykonanie prac budowlanych na przedmiotowej działce, a jedynie dokonano zgłoszenia robót budowlanych z 22 listopada 2006 r., polegających na wymianie pokrycia dachowego na budynku zlokalizowanym na działce. Ustalono również, że przedmiotowa nieruchomość nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, ani nie wydano dla niej decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Działka objęta jest natomiast Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego uchwalonego uchwałą nr (...) Rady Miejskiej w G. z dnia 27 lutego 2019 r. jako obszar zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej (WM). Podano, że przeprowadzone 26 lutego 2024 r. oględziny nieruchomości potwierdziły, że budynek położony na działce nr (...) jest w trakcie przebudowy. Organ pierwszej instancji podkreślił, że zgodnie z art. 24 ust. 2b pkt 1 u.p.g.i.k., aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje m.in. na podstawie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a szczegółowy zakres informacji objętych ewidencją gruntów oraz budynków i lokali, określa rozporządzenie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2021 r. poz. 1390, dalej jako: rozporządzenie z 2021 r.). Zgodnie z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia z 2021 r., użytek gruntowy oznaczony Br - grunty rolne zabudowane, do którego są zaliczane min. budynki mieszkalne oraz inne budynki i urządzenia, takie jak; komórki, garaże, szopy, kotłownie, podwórza, śmietniki, składowiska odpadów, jeżeli z gruntami, budynkami, budowlami lub urządzeniami, tworzą zorganizowaną całość gospodarczą i są położone w tej samej miejscowości lub w bezpośrednim sąsiedztwie w miejscowości sąsiedniej. Organ wskazał, że strona nie posiada nieruchomości rolnych i nie prowadzi gospodarstwa rolnego położonego w G., ani w powiecie g., a także nie przedstawiła dowodów świadczących o przeznaczeniu budynków na cele działalności rolniczej na przedmiotowej działce. Podano, że jeśli chodzi o zamiar i przeznaczenie przedmiotowego budynku na planowaną przez wnioskodawcę uprawę pieczarek, o czym poinformował on podczas oględzin, to zgodnie z przepisami u.p.g.i.k. istotą ewidencji gruntów i budynków jest ewidencjonowanie istniejącego stanu prawnego gruntu lub budynku, a nie zdarzeń przyszłych, w tym planów inwestycyjnych właściciela nieruchomości. Ponadto podniesiono, że procedura aktualizacji danych ewidencyjnych ma sformalizowany charakter i przede wszystkim obejmuje wymianę (uaktualnienie) danych ewidencyjnych, polegającą na wprowadzeniu nowych informacji, wynikających z dokumentów źródłowych, w tym wypadku pozyskanych na skutek przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów i budynków oraz oględzin nieruchomości. W pojęciu aktualizacji mieści się również usuwanie (prostowanie) dotychczasowych wpisów znajdujących się w bazie danych ewidencyjnych. Dokonując aktualizacji ewidencji gruntów organy ewidencyjne nie mają kompetencji do merytorycznego kontrolowania treści dokumentów stanowiących źródło ujawnionych w nich praw, wydanych przez uprawnione do tego podmioty. Na wniosek strony można wprowadzić do ewidencji gruntów i budynków jedynie zmiany nieaktualnych już danych, wynikające z nowych zdarzeń prawnych, a nie korygować wpisy na podstawie powtórnej oceny archiwalnych dokumentów, jakim w tym wypadku była przeprowadzona gleboznawcza klasyfikacja gruntów, co wynika z treści art. 22 ust. 2 u.p.g.i.k. Przy czym objęte wnioskiem zainteresowanego podmiotu zmiany nieaktualnych danych ewidencyjnych powinny być udokumentowane przez wnioskodawcę, co wynika z art. 24 ust. 2b lit. h) u.p.g.i.k. Podano, że organ pierwszej instancji dwukrotnie zwracał się do strony o dostarczenie dokumentacji, na podstawie której wnioskowana zmiana mogłaby zostać ujawniona. Wobec zaś nieprzedstawienia żadnych dowodów stwierdzających rolniczy sposób wykorzystywania nieruchomości nie można było zmienić aktualnych zapisów w operacie ewidencji gruntów dotyczących przedmiotowej nieruchomości. Stan techniczny budynku, z przeprowadzonych przez organ oględzin wskazuje, że budynek jest w trakcie przebudowy, czego jednak nie potwierdzają zebrane informacje z organów architektoniczno-budowlanych i nadzoru budowlanego. W odwołaniu od powyższej decyzji strona zarzuciła naruszenie art. 2 ust. 1 pkt 3 i art. 4 pkt 11 u.o.g.r.l., § 9 ust. 1 lit. e) oraz § 10 rozporządzenia z 2021 r. w zw. z lp. 5 ust. 1 i 2 załącznika nr 1 do ww. rozporządzenia, a także art. 77 § 1 k.p.a. i wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie co do istoty sprawy przez uwzględnienie wniosku o aktualizację informacji zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków, dotyczących zmiany użytku "Bi - inne tereny zabudowane" na użytek gruntowy "Br- PsVI - grunty rolne zabudowane" oraz zmianę rodzaju budynku według KST z "Pozostałe budynki niemieszkalne" na "Budynki produkcyjne usługowe i gospodarcze dla rolnictwa" na działce nr (...) obręb (...) G., miasto G. Ponadto strona wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dodatkowych dowodów z dokumentów celem wykazania, że stronie przysługuje tytuł "wykwalifikowany rolnik" i posiada gospodarstwo rolne, w związku z czym opłaca podatek rolny i leśny, jak również przeprowadzenie dowodów z zeznań w charakterze świadka wymienionych w odwołaniu osób, w tym również strony, celem wykazania faktu, że przed datą nabycia przez stronę ww. nieruchomości, była ona wykorzystywana na cele rolnicze przez poprzedniego właściciela, tj. przez Siły Zbrojne RP, zaś po nabyciu nieruchomości strona rozpoczęła jej przystosowywanie na potrzeby prowadzenia działalności rolniczej, gdzie sposobem korzystania, do którego nieruchomość jest sukcesywnie przygotowywana, jest prowadzenie pieczarkarni, przy czym prace służące przystosowaniu nieruchomości prowadzone są w ramach gospodarstwa rolnego strony w miarę posiadanych środków finansowych. Strona zarzuciła, że organ pierwszej instancji nie odniósł się do aktualnego sposobu korzystania z gruntu, a w ocenie strony przedmiotowa działka stanowi nieruchomość rolną, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3 u.o.g.r.l., co powinno znajdować potwierdzenie w ewidencji gruntów i budynków. Natomiast dokonanie zmiany przeznaczenia nieruchomości rolnej na cele inne niż rolnicze możliwe jest po uprzednim wyłączenie tej nieruchomości z produkcji rolnej, zgodnie z przepisami u.o.g.r.l. W ocenie strony nawet w przypadku przyjęcia, że przedmiotowy grunt nie jest wykorzystywany obecnie bezpośrednio do produkcji rolnej, to nie został on wyłączony z produkcji rolnej w rozumieniu przepisów u.o.g.r.l., bowiem nie została na nim rozpoczęta jakakolwiek inna działalność niż działalność rolnicza, lecz w budynku na nieruchomości, której dotyczy postępowanie, prowadzone są prace wykończeniowe w celu przygotowania budynku do użytkowania w ramach gospodarstwa rolnego i prowadzenia działalności rolniczej. Decyzją z 13 sierpnia 2024 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa Warmińsko – Mazurskiego (dalej jako: WINGK lub organ odwoławczy) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu swojej decyzji organ odwoławczy podkreślił, że informacje wykazane w operacie ewidencyjnym winny być zgodne z aktualnym stanem faktycznym i prawnym. Celem modernizacji ewidencji jest uzupełnienie bazy danych ewidencyjnych, utworzenie pełnego zakresu zbiorów danych ewidencyjnych oraz modyfikacja istniejących danych ewidencyjnych do wymagań określonych w obowiązujących przepisach prawa. Wskazano, że procedura przeprowadzania modernizacji, uregulowana w art. 24a u.p.g.i.k., nie przewiduje indywidualnego informowania właścicieli nieruchomości o podejmowanych działaniach, zaś organ zobowiązany jest do informowania o kolejnych etapach postępowania, poprzez podanie do publicznej wiadomości w sposób ustalony w tym przepisie. Dane zawarte w projekcie operatu opisowo-kartograficznego, po 15 dniach roboczych od upływu terminu wyłożenia do wglądu projektu, stają się danymi ewidencji i podlegają ujawnieniu w bazie danych ewidencji. Podano, że podmioty zainteresowane mogły zapoznać się z projektem operatu opisowo-kartograficznego obrębu (...) G. w siedzibie Starostwa Powiatowego w G. w terminie od 3 do 21 lutego 2020 r., tj. przed ogłoszeniem stanu epidemii. Zatem nietrafione są zarzuty wnioskodawcy o braku dostępu do zmienianych danych ewidencyjnych z powodu zamknięcia urzędów. WINGK podniósł, że zaliczenie gruntów do poszczególnych użytków gruntowych następuje na podstawie ściśle określonych kryteriów, zaś w przypadku gruntów zabudowanych decydujące znaczenie ma przeznaczenie położonych na nich budynków. Podano, że wskutek przeprowadzonej modernizacji, udokumentowanej w operacie (...), dokonano aktualizacji atrybutów opisujących budynki, która obligowała organ do zmiany wykazywanego w działce nr (...) gruntu rolnego zabudowanego Br-PsVI na użytek Bi - inne tereny zabudowane. Wskazano, że okoliczności podnoszone przez stronę odnośnie do przystosowywania nieruchomości do prowadzenia działalności rolniczej, a także wskazywany przez nią fakt, że nieruchomość ta była wykorzystywana do celów rolniczych przez poprzedniego właściciela nie znajduje uzasadnienia w zgromadzonej dokumentacji. W akcie notarialnym z 12 września 2006 r. wskazano bowiem, że strona kupuje działkę nr (...) od Skarbu Państwa - Agencji Mienia Wojskowego za fundusze i na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej pod nazwą "M." - Przedsiębiorstwo Budowlano-Handlowe – R. O., z siedzibą w L. Przedmiotowa działka w dniu zakupu była zabudowana budynkiem magazynowym i według wpisów dokonanych w księdze wieczystej i rejestrze gruntów była oznaczona jako Tr - tereny różne. Podano, że konstrukcja i wyposażenie budynków widoczne na zdjęciach dołączonych do protokołów z oględzin z 26 lutego 2024 r. oraz 17 maja 2024 r. nie dają podstaw do przyjęcia, że obiekty te kiedykolwiek służyły do produkcji rolnej. W odniesieniu do zgłoszonych w odwołaniu wniosków dowodowych organ odwoławczy wskazał, że zeznania strony i świadków nie byłyby wystarczające do podważenia określonego w akcie notarialnym sposobu zagospodarowania nieruchomości i są całkowicie zbędne w sprawie dotyczącej stanu istniejącego, a nie archiwalnego. Rozstrzygnięcie nie może być także oparte na rzutach poziomych i wydruku zdjęcia, obrazujących efekt finalny przebudowy, bowiem ewidencja nie służy do gromadzenia informacji o planach inwestycyjnych, które mogą być wielokrotnie modyfikowane. W ocenie WINGK materiał dowodowy zgromadzony w sprawie jest kompletny i pozwala jednoznacznie stwierdzić, że budynki usytuowane na działce nr (...) aktualnie mogą być zaliczone - według stosowanej w ewidencji Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT), o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej - wyłącznie do rodzaju 109 - pozostałe budynki niemieszkalne. Wskazano, że przedmiotowe budynki od dnia nabycia, tj. od niemal 18 lat, są w trakcie przebudowy, a wobec tego nie ulega wątpliwości, że nie służyły i nie służą do przechowywania środków produkcji, prowadzenia produkcji rolniczej, przetwarzania i magazynowania wyprodukowanych w gospodarstwie produktów rolniczych, czyli nie stanowią budynków służących produkcji rolniczej oraz przetwórstwu rolno-spożywczemu w rozumieniu art. 4 pkt 2 u.o.g.r.l. Wbrew twierdzeniom strony prowadzenie robót budowlanych nie świadczy o rolniczym charakterze nieruchomości, bowiem sformułowana w art. 4 pkt 11 u.o.g.r.l. definicja wyłączenia gruntów z produkcji zawiera warunek uwzględniający upływ czasu. Zatem nawet jeśli przedmiotowa nieruchomość była wykorzystywana na cele rolne, to została wyłączona z produkcji, ponieważ działania podjęte w celu jej dostosowania do uprawy pieczarek i czas ich trwania wypełniają definicję ustanowioną w art. 4 pkt 11 u.o.g.r.l. Przy czym z akt sprawy wynika, że w przedmiotowych budynkach w ogóle nie została rozpoczęta działalność rolnicza, a decyzja z 3 lipca 2007 r. obejmuje obszar, który nie podlega gleboznawczej klasyfikacji. Organ odwoławczy podkreślił, że zaliczanie gruntów do poszczególnych użytków gruntowych następuje wyłącznie na podstawie cech tych gruntów, wobec czego ani wykształcenie wnioskodawcy, ani sposób zagospodarowania nieruchomości położonych w województwie podlaskim nie mają wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. W związku z powyższym organ odwoławczy wskazał, że zmiany ujawnione w ewidencji w wyniku jej modernizacji, udokumentowanej w operacie, zostały dokonane zasadnie i prawidłowo, a działania podjęte przez Starostę wykazały, że przedmiotowe dane ewidencyjne są zgodne z aktualnym stanem faktycznym i prawnym. Odnosząc się do podniesionej w odwołaniu kwestii sporządzenia dokumentacji przez osobę posiadającą doświadczenie i wiedzę w zakresie gleboznawstwa organ odwoławczy wyjaśnił, że w obowiązującym stanie prawnym udział klasyfikatora jest wymagany w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w sprawie ustalenia gleboznawczej klasyfikacji gruntów (§ 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 września 2012 r. w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów (Dz. U. z 2012 r. poz. 1246). Jednakże klasy bonitacyjne określa się wyłącznie dla użytków gruntowych z grupy gruntów rolnych oraz z grupy gruntów leśnych, zadrzewionych i zakrzewionych (art. 20 ust. 3 i 3b u.p.g.i.k. oraz § 8 rozporządzenia z 27 lipca 2021 r.), zaś przedmiotowy grunt posiada cechy użytku z grupy gruntów niepodlegających klasyfikacji, tj. z grupy gruntów zabudowanych i zurbanizowanych. Zatem dokumentację do aktualizacji danych ewidencyjnych w ramach modernizacji ewidencji mogła sporządzić osoba posiadających uprawnienia do wykonywania samodzielnych funkcji w dziedzinie geodezji i kartografii (art. 42 ust. 1 i 2 u.p.g.i.k.). W skardze na powyższe rozstrzygnięcie skarżący zarzucił naruszenie: - art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 k.p.a. i art. 80 k.p.a. poprzez niepodjęcie przez organ odwoławczy wszelkich niezbędnych kroków zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, co polegało na niewyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego oraz na jego dowolnej ocenie, w szczególności z naruszeniem zasad logicznego rozumowania i doświadczeniem życiowym, jak również na zaniechaniu dopuszczenia i przeprowadzenia dowodów, których przeprowadzenie miało istotne znaczenie dla rozpoznania niniejszej sprawy, tj. dowodu z zeznań skarżącego (w charakterze strony) oraz wymienionych w odwołaniu świadków, co prowadziło do zaniechania ustalenia rzeczywistego, aktualnego przeznaczenia nieruchomości, której dotyczy zaskarżona decyzja, a zamiast tego bezpodstawne i dowolne ustalenie, że nieruchomość, której dotyczy niniejsze postępowanie nie jest używana na cele związane z produkcją rolną, a w następstwie zaniechanie uznania, że: - po nabyciu nieruchomości skarżący rozpoczął przystosowywanie nieruchomości na potrzeby prowadzenia działalności rolniczej przez siebie, gdzie sposobem korzystania, do którego nieruchomość jest sukcesywnie przygotowywana, jest prowadzenie pieczarkami, - prace służące przystosowaniu nieruchomości prowadzone są w ramach gospodarstwa rolnego skarżącego w miarę posiadanych środków finansowych, brak możliwości przeznaczenia na potrzeby tych prac dużej ilości środków finansowych powoduje, że prace toczą się powoli, nie miało miejsce w odniesieniu do nieruchomości, której dotyczy postępowanie, rozpoczęcie innego niż rolnicze lub leśne użytkowanie tej nieruchomości; - art. 4 pkt 2 u.o.g.r.l. przez jego błędną wykładnię, polegającą na uznaniu, że przebudowa budynku w kierunku prowadzenia produkcji rolnej (pieczarkarni), prowadzona i kontynuowana od momentu nabycia przez skarżącego nieruchomości stanowiącej działkę nr (...), obręb (...) G., wyłącza możliwość zakwalifikowania budynków jako budynków służących produkcji rolniczej oraz przetwórstwu rolno-spożywczemu, co miało wpływ na wynik sprawy, bowiem prowadziło do wydania skarżonego rozstrzygnięcia; - art. 4 pkt 11 u.o.g.r.l. przez jego błędną wykładnię, polegającą na uznaniu, że wskutek podjęcia przez skarżącego działań zmierzających do dostosowania przedmiotowej nieruchomości do uprawy pieczarek, nieruchomość została wyłączona z produkcji, w sytuacji gdy przez wyłączenie gruntów z produkcji rozumie się rozpoczęcie innego niż rolnicze lub leśne użytkowania gruntów, a więc dla dopuszczalności uznania, że przeznaczenie gruntu określone jako rolnicze uległo zmianie na nierolnicze, nastąpić winno rozpoczęcie innego niż rolnicze lub leśne użytkowanie takiego gruntu, czego nie stanowi prowadzenie działań przystosowujących nieruchomość do prowadzenia działalności rolniczej, co miało wpływ na wynik sprawy, bowiem prowadziło do wydania skarżonego rozstrzygnięcia; - art. 2 ust. 1 pkt 3 u.o.g.r.l. przez jego niezastosowanie, co polegało na pominięciu okoliczności, że gruntami rolnymi, w rozumieniu ww. ustawy, są grunty: (...) 3) pod wchodzącymi w skład gospodarstw rolnych budynkami mieszkalnymi oraz innymi budynkami i urządzeniami służącymi wyłącznie produkcji rolniczej oraz przetwórstwu rolno-spożywczemu, pominięcie czego prowadziło do uznania, że w niniejszym stanie faktycznym, (mimo prowadzenia w budynku posadowionym na nieruchomości, której dotyczy postępowanie prac ...) nieruchomość, której dotyczy postępowanie nie jest gruntem rolnym, co prowadziło do wydania skarżonej decyzji;  - § 9 ust. 1 lit e) w zw. z § 10 rozporządzenia z 2021 r. oraz w zw. z Lp. 5 ust. 1 i 2 załącznika nr 1 do ww. rozporządzenia przez ich niezastosowanie, co polegało na pominięciu okoliczności, że: "Grunty rolne, dzielą się na: 1) użytki rolne, do których zalicza się: (...) e) grunty rolne zabudowane, oznaczone symbolem Br " - "Do gruntów rolnych zabudowanych zalicza się grunty zajęte pod: 1) budynki przeznaczone do produkcji rolniczej, nie wyłączając produkcji rybnej, w szczególności: spichlerze, przechowalnie owoców i warzyw, stodoły, budynki inwentarskie, budynki na sprzęt rolniczy, magazyny i sortownie ryb, wylęgarnie ryb, podchowalnie ryb, wędzarnie, przetwórnie, chłodnie, a także budowle i urządzenia rolnicze, w szczególności: zbiorniki na płynne odchody zwierzęce, płyty do składowania obornika, silosy na kiszonki, silosy na zboże i pasze, komory fermentacyjne i zbiorniki biogazu rolniczego, a także instalacje służące do otrzymywania biogazu rolniczego, place składowe, place postojowe i manewrowe dla maszyn rolniczych; 2) budynki przeznaczone do przetwórstwa rolno-spożywczego, z wyłączeniem gruntów zajętych pod przemysłowe zakłady przetwórstwa rolniczego bazujących na surowcach pochodzących spoza gospodarstwa rolnego, w skład którego wchodzą te budynki: 3) budynki mieszkalne oraz inne budynki i urządzenia, takie jak: komórki, garaże, szopy, kotłownie, podwórza, śmietniki, składowiska odpadów, jeżeli z gruntami, budynkami, budowlami lub urządzeniami, o których mowa w pkt 1 i 2, tworzą zorganizowaną całość gospodarczą i są położone w tej samej miejscowości lub w bezpośrednim sąsiedztwie w miejscowości sąsiedniej." - "Do gruntów rolnych zabudowanych zalicza się także: 1) grunty położone między budynkami i urządzeniami, o których mowa w ust. 1 pkt 1-3, lub w bezpośrednim sąsiedztwie tych budynków i urządzeń, i niewykorzystywane na inny cel, który uzasadniałby zaliczenie ich do innej grupy użytków gruntowych, w tym zajęte pod rabaty, kwietniki, warzywniki; 2) grunty zajęte pod budynki, budowle i urządzenia, o których mowa w ust. 1, niewykorzystywane obecnie do produkcji rolniczej, jeżeli grunty te nie zostały wyłączone z produkcji rolnej w rozumieniu przepisów u.o.g.r.l.; 3) W przypadku gdy w skład siedliska usytuowanego na gruncie rolnym wchodzi wyłącznie budynek mieszkalny i urządzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 3, to grunt w granicach tego siedliska zalicza się do gruntów rolnych zabudowanych, jeżeli z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo z decyzji o warunkach zabudowy wydanej w związku z budową tego budynku wynika, że przeznaczony jest tylko pod zabudowę zagrodową, albo też z projektu budowlanego stanowiącego załącznik do ważnego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia budowy upoważniającego do rozpoczęcia budowy wynika, że na gruncie tym mogą być budowane budynki i urządzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2 ", pominięcie czego prowadziło do pominięcia okoliczności, że w odniesieniu do gruntu sklasyfikowanego uprzednio jako rolny, który jest bezpośrednio wykorzystywany do produkcji rolniczej, jak i gruntu uprzednio sklasyfikowanego jako rolny, który wprawdzie nie jest wykorzystywany obecnie bezpośrednio do produkcji rolnej, ale nie został wyłączony z produkcji rolnej w rozumieniu przepisów u.o.g.r.l., bowiem nie została na nim rozpoczęta jakakolwiek inna działalność, niż działalność rolnicza, nie jest dopuszczalne określenie w ewidencji gruntów innego przeznaczenia takiego gruntu, niż przeznaczenie rolnicze, pominięcie czego prowadziło do wydania skarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, a także zasądzenie od organu odwoławczego na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżący odniósł się szczegółowo do podniesionych zarzutów, ponawiając argumentację przedstawioną uprzednio w złożonym odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. Podniesiono, że wadliwie organy ustaliły, że aktualny sposób korzystania z gruntu nie daje podstaw do uznania, że w niniejszym postępowaniu mamy do czynienia z nieruchomością rolną. Dokonanie zmiany przeznaczenia nieruchomości rolnej na cele inne niż rolnicze wymaga uprzedniego wyłączenia tej nieruchomości z produkcji rolnej, a od momentu nabycia przedmiotowej działki w budynku prowadzone są prace wykończeniowe mające na celu przygotowanie budynku do jego używania w ramach gospodarstwa rolnego - prowadzenia w nim pieczarkarni. Prowadzenie prac w ramach gospodarstwa rolnego skarżącego jest korzystaniem rolniczym z nieruchomości, a zatem nie może być ona uznana za inny grunt niż rolny, co znajduje potwierdzenie w przepisach rozporządzenia z 2021 r. Podkreślono, że gruntami rolnymi są nie tylko grunty określone w ewidencji gruntów jako użytki rolne, ale też grunty pod wchodzącymi w skład gospodarstw rolnych budynkami mieszkalnymi oraz innymi budynkami i urządzeniami służącymi wyłącznie produkcji rolniczej oraz przetwórstwu rolno-spożywczemu. Zgodnie zaś z art. 4 pkt 2 u.o.g.r.l. budynki i urządzenia służące wyłącznie produkcji rolniczej oraz przetwórstwu rolno-spożywczemu to budynki i urządzenia służące przechowywaniu środków produkcji, prowadzeniu produkcji rolniczej, przetwarzaniu i magazynowaniu wyprodukowanych w gospodarstwie produktów rolniczych. Istotne jest zatem funkcjonalne przeznaczenie budynku, przy czym należy zwrócić uwagę, że budynek służący wyłącznie produkcji rolnej to taki budynek, który nie jest wykorzystywany do działalności innego rodzaju, a więc nie został wyłączony z produkcji rolnej w rozumieniu art. 4 pkt 11 u.o.g.r.l. Ponadto, jeśli nawet ww. działka nie jest wykorzystywana obecnie bezpośrednio do produkcji rolnej, to nie została wyłączona z produkcji rolnej w rozumieniu przepisów u.o.g.r.l., bowiem nie została na niej rozpoczęta jakakolwiek inna działalność niż działalność rolnicza. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wraz z argumentacją przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej jako: p.p.s.a.) sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie jego wydania. Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd ma obowiązek uwzględnienia skargi i wyeliminowania z obrotu prawnego aktu administracyjnego, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Rozpoznając wniesioną w niniejszej sprawie skargę Sąd uznał, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest decyzja w przedmiocie odmowy aktualizacji danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Podstawę materialnoprawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowiły zatem przepisy u.p.g.i.k. oraz rozporządzenia z 2021 r. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 20 ust. 1 u.p.g.i.k., ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące: 1) gruntów - ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty; 2) budynków – ich położenia, przeznaczenia, funkcji użytkowych i ogólnych danych technicznych; 3) lokali – ich położenia, funkcji użytkowych oraz powierzchni użytkowej. Stosownie do art. 20 ust. 2a u.p.g.i.k. informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z: a) przepisów prawa, b) dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4, c) materiałów zasobu, d) wykrycia błędnych informacji lub na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania. Przy czym aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje: w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie: a) przepisów prawa, b) wpisów w księgach wieczystych, c) prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego - orzeczeń sądu, d) ostatecznych decyzji administracyjnych, e) aktów notarialnych, ea) aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych, f) zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu, g) wpisów w innych rejestrach publicznych, h) dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, z uwzględnieniem art. 20 ust. 2b lub w drodze decyzji administracyjnej - w pozostałych przypadkach. Zatem organ prowadzący ewidencję gruntów rejestruje jedynie stany prawne w oparciu o określone dokumenty i nie może samodzielnie rozstrzygać w kwestii uprawnień objętych tymi dokumentami. Ewidencja gruntów jest bowiem tylko zbiorem informacji, co wynika z treści art. 20, art. 22 i art. 24 u.p.g.i.k.), zaś rejestr ewidencji gruntów i budynków jest wyłącznie odzwierciedleniem danych wynikających z przedłożonych organowi dokumentów. Przy czym istota prowadzenia ewidencji gruntów i budynków sprowadza się do ciągłej aktualizacji w operacie ewidencyjnym zbioru informacji podmiotowych i przedmiotowych, na podstawie dokumentów powstałych w zasadzie poza postępowaniem ewidencyjnym (tj. decyzji administracyjnych, orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, aktów normatywnych), czy wytworzonych w toku postępowania ewidencyjnego w związku z obowiązkiem utrzymywania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu prowadzącego ewidencję dokumentami i materiałami źródłowymi. Samo zgłoszenie zmiany nieudokumentowanej albo bez wykazania - na żądanie starosty - stosownym dokumentem podstawy do wprowadzenia takiej zmiany prowadzi do odmowy jej dokonania (por. wyroki WSA w Krakowie z 14 maja 2019 r., sygn. akt III SA/Kr 167/19, WSA w Białymstoku z 6 października 2015 r., sygn. akt II SA/Bk 467/15, dostępne w CBOSA). Podmioty zgłaszające zmiany w ewidencji gruntów są zatem obowiązane dostarczyć dokumenty niezbędne do wprowadzenia żądanych zmian. Przy czym istniejący zapis w ewidencji gruntów może być zmieniony tylko na podstawie później wydanych dokumentów urzędowych, przedstawiających w sposób odmienny od istniejącego w ewidencji zapisu stan prawny danego gruntu (por. wyrok NSA z 23 kwietnia 2009 r., sygn. akt I OSK 620/08, dostępny w CBOSA). W przedmiotowej sprawie kwestią sporną jest wpis dotyczący rodzaju użytku gruntowego w odniesieniu do działki nr (...) położonej w obrębie (...) miasta G. oraz rodzaju posadowionego na tej działce budynku. Skarżący twierdzi bowiem, przedmiotowa działka powinna być zaklasyfikowana jako użytek gruntowy "Br-PsVI - grunty rolne zabudowane, zaś budynki jako – budynki produkcyjne usługowe i gospodarcze dla rolnictwa, gdyż – jak twierdzi - przedmiotowa działka i znajdujące się na niej zabudowania zostały przez niego nabyte w celu prowadzenia działalności rolniczej i tak też są wykorzystywane. Natomiast w ewidencji gruntów i budynków przedmiotowa działka jest określona jako Bi - inne tereny zabudowane, zaś budynek według Klasyfikacji Środków Trwałych jest zakwalifikowany jako "Pozostałe budynki niemieszkalne". Przede wszystkim należy podnieść, że kwestionowany przez skarżącego wpis w ewidencji gruntów i budynków został dokonany w wyniku modernizacji ewidencji gruntów i budynków, w trybie określonym w art. 24a u.p.g.i.k. W takim przypadku, zgodnie z art. 24a ust. 2 u.p.g.i.k starosta podaje do publicznej wiadomości informację o rozpoczęciu prac geodezyjnych oraz informuje o trybie postępowania związanego z modernizacją ewidencji gruntów i budynków, a informacje te podlegają wywieszeniu na okres 14 dni na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego (art. 24a ust. 3 u.p.g.i.k.). Następnie, w myśl art. 24a ust. 4 u.p.g.i.k., projekt operatu opisowo-kartograficznego podlega, na okres 15 dni roboczych, wyłożeniu do wglądu osób fizycznych, osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, w siedzibie starostwa powiatowego, a także udostępnieniu za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2020 r. poz. 344). O terminie i miejscu wyłożenia, o którym mowa w ust. 4, starosta informuje poprzez wywieszenie tej informacji na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego i właściwego urzędu gminy, na co najmniej 14 dni przed dniem wyłożenia, oraz ogłoszenia jej w prasie o zasięgu krajowym (art. 24a ust. 5 u.p.g.i.k.). Stosownie do art. 24a ust. 6 u.p.g.i.k. każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane ujawnione w projekcie operatu opisowo-kartograficznego, może w okresie wyłożenia projektu do wglądu zgłaszać uwagi do tych danych. O przyjęciu lub odrzuceniu uwag zgłoszonych do tego projektu rozstrzyga upoważniony pracownik starostwa powiatowego, posiadający uprawnienia, o których mowa w art. 43 pkt 2, przy udziale przedstawiciela wykonawcy prac geodezyjnych związanych z modernizacją ewidencji gruntów i budynków, w terminie 15 dni roboczych od upływu terminu wyłożenia do wglądu projektu operatu opisowo-kartograficznego (art. 24a ust. 7 u.p.g.i.k.). Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 7, dane objęte modernizacją, zawarte w projekcie operatu opisowo-kartograficznego stają się danymi ewidencji gruntów i budynków i podlegają ujawnieniu w bazie danych ewidencji gruntów i budynków. Informację o tym starosta ogłasza w dzienniku urzędowym województwa oraz w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej starostwa (art. 24a ust. 8 u.p.g.i.k.). Każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym, może w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji, o której mowa w ust. 8, zgłaszać zarzuty do tych danych (art. 24a ust. 9 u.p.g.i.k.). Zarzuty zgłoszone po tym terminie taktuje się jak wnioski o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków (art. 24a ust. 12 u.p.g.i.k.) Z akt sprawy wynika, że informacja o rozpoczęciu prac geodezyjnych oraz o trybie postępowania związanego z modernizacją ewidencji gruntów i budynków została opublikowana w Biuletynie Informacji Publicznej Starostwa Powiatowego w G. w dniu 19 marca 2019 r. Z protokołu z 21 lutego 2020 r. wynika, że projekt operatu opisowo-kartograficznego ewidencji gruntów i budynków m.in. dla obrębu, w którym znajduje się nieruchomość skarżącego, został wyłożony do wglądu osób zainteresowanych w terminie od 3 lutego do 21 lutego 2020 r. w siedzibie Starostwa Powiatowego w G. Przy czym informację o tym opublikowano m.in. w Gazecie Prawnej z 17 – 19 stycznia 2020 r., a zatem zgodnie z wymogiem określonym w art. 24a ust. 5 u.p.g.i.k. Skarżący nie wniósł uwag do projektu operatu opisowo-kartograficznego w terminie określonym w art. 24a ust. 6 u.p.g.i.k. Zgodnie zatem z ogłoszeniem Starosty z 18 maja 2020 r. dane objęte modernizacją, zawarte w projekcie operatu opisowo-kartograficznego, stały się danymi ewidencji gruntów i budynków i zostały ujawnione w bazie danych ewidencji gruntów i budynków, o czym informacja została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa Warmińsko-Mazurskiego z 22 maja 2020 r. W terminie określonym w art. 24a ust. 9 u.p.g.i.k. (30 dni od dnia ogłoszenia) skarżący nie wniósł zarzutów do operatu ewidencji gruntów i budynków w zakresie przedmiotowej nieruchomości, a w konsekwencji dane dotyczące zaliczenia gruntów i budynków do poszczególnych użytków gruntowych stały się danymi ewidencji gruntów i budynków. Tym samym w niniejszej sprawie nie mogły okazać się skuteczne zarzuty dotyczące przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów i budynków. Oznacza to także, że dokumenty w postaci aktów notarialnych zawartej umowy sprzedaży, jak i wcześniejszych decyzji oraz zaświadczeń, na które powołuje się skarżący, zostały uwzględnione już w toku wyżej wskazanej modernizacji i obecnie nie mogą stanowić podstawy aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Należy bowiem podkreślić, że dokumenty określające poprzedni stan prawny nieruchomości nie stanowią podstawy zarejestrowania tego stanu w ewidencji gruntów i budynków, jeżeli stan późniejszy został stwierdzony kolejnym dokumentem, z którym ustawodawca związał skutek wiążącego ustalenia stanu prawnego danych działek gruntu (wyrok WSA w Warszawie z 8 listopada 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 1558/10, aprobowany przez E. Stefańską w: red. J. Lang, J. Maćkowiak, T. Myśliński, E. Stefańska, Prawo geodezyjne i kartograficzne. Komentarz, Wolters Kluwer 2018, s. 343, uw. 11, wyrok NSA z 11 lipca 2023 r., sygn. I OSK 560/20 dostępny w CBOSA). Odnosząc się do zarzutów skarżącego, że przeprowadzana modernizacja ewidencji gruntów i budynków została dokonana w trakcie epidemii Covid 19, a w związku z tym skarżący nie miał dostępu do wyłożonego projektu opisowo-kartograficznego, gdyż urzędy były zamknięte należy wyjaśnić, że twierdzenia te nie są zasadne. Przede wszystkim należy podkreślić, że stan epidemii na terenie kraju został ogłoszony w dniu 20 marca 2020 r. na podstawie rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz.U. z 2020 r. poz. 491). Jak zaś podano wyżej, projekt operatu opisowo-kartograficznego ewidencji gruntów i budynków został wyłożony w siedzibie starostwa do wglądu osób zainteresowanych w terminie od 3 lutego do 21 lutego 2020 r. Co więcej, ze sporządzonego protokołu z jego wyłożenia wynika, że kilku właścicieli lub władających nieruchomościami skorzystało z możliwości zapoznania się z tym projektem. Natomiast rzeczywiście ogłoszenie w dzienniku urzędowym województwa informacji o tym, że dane objęte modernizacją, zawarte w projekcie operatu opisowo-kartograficznego, stają się danymi ewidencji gruntów i budynków i podlegają ujawnieniu w bazie danych ewidencji gruntów i budynków miało miejsce już w trakcie trwania epidemii, gdyż nastąpiło w dniu 22 maja 2020 r. Jednakże należy wskazać, że zgodnie z art. 46 pkt 20 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. z 2020 r. poz. 875, dalej jako: ustawa zmieniająca), z dniem 16 maja 2020 r. został uchylony art. 15zzr i art. 15zzs ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 202 r. poz. 374), które to przepisy przewidywały wstrzymanie rozpoczęcia i zawieszenie biegu terminów w postępowaniu administracyjnym (terminów prawa materialnego i terminów procesowych) w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19. Nawet jednak gdyby przyjąć możliwość zastosowania powołanych przepisów do biegu terminu na złożenie zarzutu do operatu opisowo kartograficznego, to zgodnie z art. 68 ust. 1, ust. 2, ust. 6 i ust. 7 ustawy zmieniającej rozpoczęcie biegu terminów, które zostały wstrzymane i kontynuowanie biegu terminów, które zostały zawieszone na podstawie art. 15zzr i art. 15zzs ustawy zmienianej nastąpiło od 24 maja 2020 r., a w związku z tym termin ten upłynął najpóźniej w dniu 23 czerwca 2020 r. Natomiast wniosek skarżącego wpłynął do organu w dniu 21 grudnia 2023 r., a zatem po upływie ponad 3 lat. W tej sytuacji organ nie mógł wniosku skarżącego potraktować inaczej, jak tylko wniosek o dokonanie zmiany (aktualizacji) danych w ewidencji gruntów. W konsekwencji spowodowało to, że to na skarżącym, jako na wnioskującym o dokonanie zmiany w ewidencji gruntów i budynków, ciążył obowiązek przedstawienia dokumentów, z których wynikałoby, że po dacie zdarzeń prawnych w oparciu, o które zostały w operacie ewidencyjnym ujawnione aktualne wpisy dotyczące przedmiotowej nieruchomości, nastąpiły jakiekolwiek zdarzenia świadczące o zmianie tych danych, które podlegają ujawnieniu w ewidencji gruntów i budynków. Przy czym dokumenty te musiały spełniać wymogi ustawowe. W ocenie Sądu organy słusznie uznały, że skarżący takich dokumentów nie przedstawił. Zważyć należy, że z treści § 10 rozporządzenia z 2021 r. wynika, że zaliczanie gruntów do poszczególnych użytków gruntowych określa załącznik nr 1 do tego rozporządzenia. Z treści lp. 5 tabeli, stanowiącej załącznik do rozporządzenia z 2021 r. wynika, że o możliwości zaliczenia danego gruntu do gruntów rolnych zabudowanych (oznaczonych symbolem Br) decyduje charakter zabudowy, tj. obecność na gruncie m.in. budynków przeznaczonych do produkcji rolniczej lub do przetwórstwa rolno-spożywczego, albo też jeżeli z projektu budowlanego stanowiącego załącznik do ważnego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia budowy upoważniającego do rozpoczęcia budowy wynika, że na gruncie mogą być budowane takie budynki i urządzenia. Przytoczone zasady oznaczania użytków gruntowych na potrzeby ewidencji gruntów i budynków wprowadzają szczegółowe definicje poszczególnych użytków gruntowych, w tym gruntów rolnych o symbolu "Br". Oznaczenie użytków gruntowych w ewidencji i budynków nie zależy zatem od subiektywnego stanowiska właściciela gruntu, czy organu, lecz od tego, czy dany grunt odpowiada definicji legalnej gruntu rolnego. Wprawdzie skarżący twierdzi, że przedmiotową nieruchomość zakupił w celu prowadzenia w niej działalności rolniczej, tj. pieczarkarni, a obecnie prowadzi prace budowlane mające na celu przystosowanie budynku do tego rodzaju działalności, ale twierdzenia te nie zostały w żaden sposób udokumentowane. Pomijając fakt, że na poparcie swoich twierdzeń skarżący przedłożył akt notarialny z 2006 r., który z wyżej podanych względów nie może być uwzględniony w niniejszym postępowaniu, gdyż dotyczy okresu sprzed modernizacji ewidencji, to z aktu tego i tak nie wynika, że taki był cel zakupu nieruchomości. Jak słusznie bowiem zauważył organ nieruchomość ta została zakupiona od Agencji Mienia Wojskowego i była zabudowana budynkiem magazynowym, a nabycie nastąpiło na potrzeby prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej, a nie w ramach prowadzenia gospodarstwa rolnego. Z przeprowadzonych przez organ oględzin wynika, że przedmiotowy budynek obecnie nie jest w ogóle użytkowany, zaś skarżący nie przedłożył żadnej decyzji zezwalającej na prowadzenie prac budowlanych w celu przystosowania budynku do prowadzenia pieczarkarni lub chociażby zezwalającej na zmianę przeznaczenia budynku z magazynowego na budynek pieczarkarni. Niezasadne jest także powoływanie się przez skarżącego na treść art. 2 ust. 1 pkt 3 oraz 4 pkt 2 u.o.g.r.l. Wprawdzie z przepisów tych wynika, że gruntami rolnymi, w rozumieniu ustawy, są także grunty pod innymi niż mieszkalne budynkami i urządzeniami służącymi wyłącznie produkcji rolniczej oraz przetwórstwu rolno-spożywczemu, przez co rozumie się budynki i urządzenia służące przechowywaniu środków produkcji, prowadzeniu produkcji rolniczej, przetwarzaniu i magazynowaniu wyprodukowanych w gospodarstwie produktów rolniczych, ale muszą one wchodzić w skład gospodarstwa rolnego. Jak słusznie zaś wskazał organ pierwszej instancji skarżący nie prowadzi gospodarstwa rolnego na terenie miasta G., gdzie znajduje się przedmiotowa nieruchomość, a tym samym przedmiotowa działka nie spełnia wymogu określonego w tych przepisach. W tej sytuacji nie ma także zastosowania art. 4 pkt 11 u.o.g.r.l., który stanowi o tym, co należy rozumieć pod pojęciem wyłączenia gruntów z produkcji. Skoro bowiem przedmiotowy grunt nie może być zakwalifikowany jako rolny, to tym bardziej nie odnosi się do niego definicja gruntu wyłączonego z produkcji rolnej. Z tych samych przyczyn brak jest także możliwości zakwalifikowania przedmiotowego budynku – zgodnie z wnioskiem skarżącego - jako produkcyjno-usługowy i gospodarczy dla rolnictwa. Należy bowiem podkreślić, że zmiany dokonywane w ewidencji gruntów i budynków powinny odzwierciedlać obecny stan nieruchomości i sposób jej wykorzystania, a nie jej ewentualne wykorzystanie w przyszłości. Nieskuteczne jest także zarzucanie organowi naruszenia przepisów k.p.a. poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy. Organy nie naruszyły bowiem zasady prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a.), ani też obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 77 § 1 k.p.a.). Należy bowiem podkreślić, że w postępowaniu aktualizacyjnym, toczącym się na podstawie art. 24 ust. 2a i 2b u.p.g.i.k. ustawodawca, z uwagi na specyfikę i cel postępowania aktualizacyjnego, odstąpił od zasady, że jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem (art. 77 § 1 k.p.a.), obowiązującym w ogólnym postępowaniu rozpoznawczym, na rzecz sformalizowanego katalogu dowodów, wymienionych w art. 24 ust. 2a i 2b u.p.g.i.k. Zatem niesłuszne są zarzuty odnośnie do pominięcia dowodu z przesłuchania świadków, gdyż zeznania takie nie mogłyby stanowić podstawy do orzekania przez organ. W postępowaniu nie doszło do naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów (art. 80 k.p.a.). Zajęte w sprawie stanowisko organy przedstawiły w uzasadnieniu swoich decyzji i odpowiadają one wymogom określonym w art. 107 § 3 k.p.a., gdyż zawierają wskazanie faktów i dowodów, na których organ się oparł oraz przytoczenie i wyjaśnienie przepisów mających zastosowanie w sprawie. Z powyższych przyczyn zarzuty postawione w skardze są niezasadne. W związku z powyższym Sąd nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, ani też naruszenia przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania. Odnosząc się do zgłoszonego na rozprawie wniosku o przeprowadzenie dowodu z wydruku zdjęcia z naniesioną adnotacją wyjaśnić przede wszystkim należy, że zgodnie art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Oznacza to, że możliwość przeprowadzenia dowodu uzupełniającego jest uzależniona od uznania Sądu, który postępowanie takie przeprowadzić może, lecz nie musi. Ponadto wniosek taki może dotyczyć wyłącznie dowodu z dokumentu, a za taki dokument nie sposób uznać wydruku zdjęcia. Podkreślić także należy, że celem postępowania, o którym stanowi art. 106 § 3 p.p.s.a., nie jest ponowne ustalenie stanu faktycznego sprawy administracyjnej, lecz ocena, czy właściwy w sprawie organ administracji publicznej ustalił ten stan, zgodnie z regułami obowiązującymi w procedurze administracyjnej, a następnie, czy prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego do poczynionych ustaleń. Z tych powodów wniosek skarżącego zgłoszony w trybie art. 106 § 3 p.p.s.a. został oddalony. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę.