II SA/Ol 761/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tadeusz Lipiński Sędziowie sędzia WSA Beata Jezielska (spr.) sędzia WSA Piotr Chybicki Protokolant referent Marta Kudła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 października 2015 r. sprawy ze skargi R. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzew i krzewów oddala skargę. Z akt sprawy wynika, iż w dniu 24 października 2014r. R. R. wystąpił do Wójta Gminy D. z wnioskiem o wydanie zezwolenia na usunięcie drzew i krzewów znajdujących się na nieruchomości obejmującej działki o numerach ewidencyjnych: "[...]","[...]","[...]","[...]","[...]", położone w obrębie B., gmina D. Wskazał, iż jest dzierżawcą przedmiotowej nieruchomości, dołączając umowę dzierżawy zawartą z R.C. Pismem z dnia 4 listopada 2014r. organ I instancji wezwał stronę do uzupełnienia w terminie 7 dni złożonego przez nią wniosku poprzez przyporządkowanie drzew do konkretnych działek ewidencyjnych oraz dołączenie rysunku lub mapy w skali umożliwiającej określenie usytuowania drzew w stosunku do granic nieruchomości i obiektów budowlanych istniejących lub budowanych na tej nieruchomości. Strona uzupełniła wniosek we wskazanym terminie. Następnie pismem z dnia 10 grudnia 2014r. organ I instancji poinformował wnioskodawcę, że na podstawie dostępnej w urzędzie dokumentacji ustalano, że działka o nr "[...]" uległa podziałowi na działki nr "[...]" i "[...]", zaś właścicielami działek o nr "[...]","[...]","[...]" są J. G., R. C. i M. C., a właścicielami działek o nr "[...]" i "[...]" są R. C. i M. C.. W związku z tym organ wezwał stronę do uzupełnienia złożonego przez nią wniosku poprzez przedłożenie organowi zgody J. G. na usunięcie drzew znajdujących się na działkach o nr "[...]","[...]","[...]" oraz zgody M. C. na usunięcie drzew znajdujących się na działkach o nr "[...]","[...]","[...]","[...]" i "[...]". Ponadto organ wezwał stronę do wskazania, czy w związku z podziałem działki o nr "[...]" posiada aneks do umowy dzierżawy uwzględniający ten podział. Na uzupełnienie wniosku organ wyznaczył stronie termin 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Powyższe pismo zostało doręczone wnioskodawcy w dniu 22 grudnia 2014r. Pismem z dnia 5 stycznia 2015r. organ I instancji poinformował stronę, iż w związku z nieuzupełnieniem w terminie braków formalnych złożony przez nią wniosek zostanie pozostawiony bez rozpoznania. Pismo to zostało doręczone stronie w dniu 12 stycznia 2015r. W dniu 12 stycznia 2015r. do organu I instancji wpłynęło pismo adw. W. O. powołującego się na udzielone mu przez wnioskodawcę pełnomocnictwo, w którym zgłosił on swój udział w postępowaniu oraz wniósł o kierowanie do niego wszelkiej korespondencji adresowanej w niniejszej sprawie do strony, a także o nadesłanie mu kopii protokołu oględzin drzew i krzewów oraz kopii wniosku o wydanie zezwolenia na usunięcie drzew złożonego przez stronę. Jednakże do tego pisma pełnomocnik strony nie załączył udzielonego mu pełnomocnictwa. Wobec powyższego, pismem z dnia 15 stycznia 2015r. organ I instancji zwrócił się do pełnomocnika strony o nadesłanie pełnomocnictwa potwierdzającego jego umocowanie do działania w imieniu strony. Pismo to zostało doręczone pełnomocnikowi strony w dniu 22 stycznia 2015r. Z kolei w dniu 21 stycznia 2015r. do organu wpłynęło pismo wnioskodawcy z dnia 19 stycznia 2015r., w którym R. R. zwrócił się o przywrócenie terminu do wydania decyzji. Do tego pisma wnioskodawca załączył zgodę R. C. i M. C. na usunięcie drzew znajdujących się na działkach o nr "[...]","[...]","[...]","[...]","[...]","[...]" i "[...]", obręb B., oraz zgodę J. G. na usunięcie drzew znajdujących się na działkach o nr "[...]","[...]","[...]" i "[...]", obręb B. Złożone przez stronę pismo nie zostało jednak podpisane. Nie dołączono także żądanego aneksu umowy dzierżawy. W dniu 2 lutego 2015r. do organu wpłynęło pełnomocnictwo udzielone adwokatom: W. O. i J. P. upoważaniające m.in. do występowania we wszystkich postępowaniach administracyjnych. W związku z tym pismem z dnia 10 lutego 2015r. organ wezwał pełnomocnika strony do uzupełnienia złożonego przez nią wniosku o przywrócenie terminu do wydania decyzji zezwalającej na usunięcie drzew i krzewów poprzez dostarczenia wniosku z podpisem w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi strony w dniu 16 lutego 2015r. Pismem z dnia 20 lutego 2015r. pełnomocnik strony poinformował, że adresatem wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wydania decyzji winien być R.R., gdyż – jak określił – pełnomocnik nie ustanawiał się w tym zakresie. Pismem z dnia 27 lutego 2015r. organ ponownie wezwał pełnomocnika strony do uzupełnienia braków formalnych złożonego przez nią wniosku o przywrócenie terminu do wydania decyzji poprzez dostarczenie podpisanego wniosku z pouczeniem o skutkach niesunięcia tego braku w wyznaczonym terminie, informując pełnomocnika o treści art. 40 § 2 k.p.a. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi strony w dniu 9 marca 2015 r. Pismem z dnia 12 marca 2015r. pełnomocnik strony wniósł o udzielenie mu dodatkowego 30-dniowego terminu na uzupełnienie braków formalnych złożonego przez stronę wniosku o przywrócenie terminu na wydanie decyzji poprzez dostarczenie tego wniosku z podpisem strony, a także o sporządzenie i doręczenie na jego adres kserokopii wniosku złożonego przez stronę. W uzasadnieniu tegoż wniosku pełnomocnik strony wskazał, iż nie może skontaktować się ze stroną i uzyskać od niej żądanego przez organ podpisu. Decyzją z dnia "[...]" Wójt Gminy D., na podstawie art. 105 § 1 i w zw. z art. 40 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r., poz. 267 ze zm., dalej jako: k.p.a.) umorzył postępowanie w sprawie usunięcia drzew i krzewów z nieruchomości składającej się z działek o nr "[...]","[...]","[...]","[...]","[...]","[...]", położonej w obrębie B., gmina D., wszczęte na wniosek R. R. z dnia 24 października 2014r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podniesiono, iż przedmiotowy wniosek nie był kompletny, wobec czego organ wezwał wnioskodawcę do jego uzupełnienia w terminie 7 dni z pouczeniem, że nieusunięcie wskazanych braków spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania. Jednakże wyznaczony termin upłynął bezskutecznie. Z kolei w dniu 23 lutego 2015r. do organu wpłynął kolejny wniosek strony w sprawie usunięcia drzew i krzewów z przedmiotowej nieruchomości wraz z pełnomocnictwem z dnia 18 lutego 2014r. udzielonym przez wnioskodawcę P. G., który nie zawierał braków formalnych. W tej sytuacji organ uznał, iż skoro w tej samej sprawie toczą się jednocześnie dwa postępowania, postępowanie wszczęte na podstawie wniosku z dnia 24 października 2014r., który dotychczas nie został uzupełniony, należało umorzyć. Odwołanie od powyższej decyzji złożył R. R., reprezentowany przez adw. W. O., zarzucając naruszenie art. 8 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób naruszający zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa z uwagi na fakt nierozpoznania wniosku strony o udzielenie dodatkowego 30-dniowego terminu na uzupełnienie wniosku; art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niepodjęcie działań zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego przedmiotowej sprawy, w konsekwencji brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego przedmiotowej sprawy, w szczególności nieuwzględnienia faktu, iż niemożliwym było podpisanie przez R. R. wniosku o przywrócenie terminu do wydania decyzji w zakreślonym przez organ terminie; art. 9 k.p.a. poprzez brak informowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy, w tym w szczególności o złożeniu kolejnego (równoległego) wniosku w sprawie usunięcia drzew i krzewów z przedmiotowej nieruchomości przez innego pełnomocnika – P. G.; art. 11 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego przedstawienia przesłanek, którymi organ kierował się przy podjęciu decyzji i w istocie dokonania dowolnego wyboru postępowania (spośród dwóch prowadzonych równolegle w tej samej sprawie), które należało umorzyć jako bezprzedmiotowe, pomijając przy tym fakt, iż przedmiotowe postępowanie zostało wszczęte jako pierwsze. Pełnomocnik odwołującego się wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Podniósł, że wniosek o przedłużenie terminu do uzupełnienia brakującego podpisu strony wniósł przed upływem terminu wyznaczonego przez organ, a ponieważ termin ten ma charakter procesowy, to mają do niego zastosowanie przepisy k.p.a. W związku z tym w ocenie pełnomocnika odwołującego nierozpoznanie wniosku strony jest istotnym naruszeniem zasad postępowania administracyjnego, tj. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., co w efekcie doprowadziło do błędnego rozstrzygnięcia sprawy przez co najmniej przedwczesne zastosowanie rygoru związanego z art. 105 § 1 k.p.a. W ocenie pełnomocnika strony termin do usunięcia braków formalnych może być przedłużany, skracany i zawieszany przez organ, jeżeli są ku temu powody, a wnioskodawcy nie można obciążać negatywnymi skutkami niewykonania w terminie nałożonych na niego obowiązków, jeżeli przyczyny tego były od niego niezależne. Wyjaśnił, że w zakreślonym terminie pełnomocnik nie mógł skontaktować się ze swoim mocodawcą i w konsekwencji nie mógł otrzymać wnioskowanych dokumentów wraz z podpisem wnioskodawcy, gdyż R. R. został tymczasowo aresztowany. Ponadto zarzucił, że organ dopuścił się naruszenia art. 9 k.p.a. oraz art. 11 k.p.a. poprzez brak poinformowania strony o złożeniu kolejnego wniosku w tej samej sprawie przez innego pełnomocnika R. R. – P. G., co doprowadziło do bezpodstawnego dokonania przez organ dowolnego wyboru postępowania spośród dwóch, prowadzonych równolegle w tej samej sprawie, pomijając przy tym fakt, iż przedmiotowe postępowanie zostało wszczęte jako pierwsze. Decyzją z dnia "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. uchyliło zaskarżoną decyzję i umorzyło postępowanie pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, iż zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie przyrody usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości może nastąpić, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, po uzyskaniu zezwolenia wydanego przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta na wniosek posiadacza nieruchomości - za zgodą właściciela tej nieruchomości. Z kolei ust. 4 tego przepisu określa, co powinien zawierać wniosek o wydanie takiego zezwolenia. Wskazano, że organ I instancji słusznie wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia złożonego wniosku poprzez podanie informacji, czy uzyskał on zgodę wszystkich współwłaścicieli działek wchodzących w skład dzierżawionej nieruchomości rolnej na wycięcie znajdujących się na niej drzew i krzewów oraz wskazanie czy w związku z podziałem działki o nr "[...]" strona posiada aneks do zawartej przez nią umowy dzierżawy, potwierdzający jej tytuł prawny do władania działkami powstałymi w wyniku tego podziału. Przy czym organ wyznaczył stronie 7-dniowy termin, zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a., a także pouczył stronę, iż nieuzupełnienie braków w wyznaczonym terminie spowoduje pozostawienie jej wniosku bez rozpoznania. W wyznaczonym terminie strona nie uzupełniła złożonego przez siebie wniosku. Wezwanie do usunięcia braków formalnych wniosku zostało doręczone stronie w dniu 22 grudnia 2014r., zaś dopiero w dniu 21 stycznia 2015r. do organu I instancji wpłynęła zgoda pozostałych współwłaścicieli działek na wycięcie przedmiotowych drzew i krzewów. Nie dostarczono natomiast organowi dokumentów potwierdzających tytuł prawny strony do władania działkami o nr "[...]" i "[...]", które powstały w wyniku podziału działki o nr "[...]". Wobec powyższego organ odwoławczy uznał, iż decyzja organu I instancji będącą przedmiotem odwołania została wydana z naruszeniem art. 64 § 2 k.p.a., ponieważ złożony w dniu 24 października 2014r. przez R. R. wniosek o wydanie zezwolenia na wycięcie drzew i krzewów nie spełniał wymogów wynikających z art. 83 ust. 1 i 4 ustawy o ochronie przyrody i braki te nie zostały uzupełnione w wyznaczonym przez organ terminie. Tym samym nie było podstaw do załatwienia przedmiotowej sprawy poprzez wydanie przez organ I instancji decyzji administracyjnej. Zgodnie bowiem z art. 64 § 2 k.p.a. wniosek winien zostać pozostawiony bez rozpoznania, tzn. organ I instancji winien zakończyć prowadzone przez siebie postępowanie nie poprzez wydanie decyzji, lecz w drodze czynności materialno- technicznej polegającej na dokonaniu w aktach sprawy adnotacji o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania i poinformowaniu o tym fakcie strony. Podkreślono również, iż strona została poinformowana o pozostawieniu jej wniosku bez rozpoznania pismem z dnia 5 stycznia 2015r. (doręczone stronie w dniu 12 stycznia 2015r.). W ocenie Kolegium fakt ten dodatkowo potwierdza brak podstaw do dalszego prowadzenia postępowania oraz wydania decyzji. Z tego też względu organ odwoławczy uznał, iż będąca przedmiotem odwołania decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania i winna zostać uchylona w całości. Organ I instancji - zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a. - nie miał bowiem podstaw do wydania decyzji administracyjnej kończącej postępowanie, a niniejszej postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Zatem wydaną przez organ I instancji decyzję należało uchylić w całości i umorzyć postępowanie prowadzone przed organem I instancji w całości, na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., jako bezprzedmiotowe. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu stwierdzono, iż wynikający z art. 64 § 2 k.p.a. siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych wniosku jest terminem ustawowym, wobec czego nie może być on przez organ skracany ani przedłużany. Wnoszący podanie może jedynie złożyć wniosek o przywrócenie tego terminu w razie jego uchybienia bez własnej winy, na zasadach i w trybie określonym w art. 58 i 59 k.p.a. Jednocześnie organ odwoławczy wskazał, że mimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku z dnia 24 października 2014r. w terminie 7 dni, braki te nie zostały uzupełnione do czasu zakończenia przedmiotowego postępowania. Natomiast w dniu 21 stycznia 2015r. do organu I instancji wpłynęło pismo niepodpisane przez stronę. Słusznie zatem organ I instancji zwrócił się do pełnomocnika strony o uzupełnienie tego pisma w terminie 7 dni poprzez podpisanie go przez stronę. W tej sytuacji Kolegium uznało, iż złożony przez profesjonalnego pełnomocnika wniosek o udzielenie dodatkowego 30-dniowego terminu na uzupełnienie wniosku strony nie posiadał oparcia w przepisach prawa i z tego powodu nie zasługiwał na uwzględnienie. W ocenie Kolegium na uwzględnienie nie zasługuje również podniesiony w odwołaniu zarzut naruszenia art. 9 k.p.a. poprzez brak poinformowania strony o złożeniu kolejnego wniosku o wyrażenie zgody na usunięcie przedmiotowych drzew i krzewów przez innego pełnomocnika strony. Skoro bowiem strona udzieliła innej osobie pełnomocnictwa do złożenia w jej imieniu przedmiotowego wniosku i reprezentowania jej w toku wszczętego w jego wyniku postępowania administracyjnego, to strona o złożeniu takowego wniosku musiała wiedzieć, a w związku z tym brak było podstaw do odrębnego poinformowania jej o złożeniu kolejnego wniosku przez ustanowionego przez nią pełnomocnika. Wskazano ponadto, że w uzasadnieniu decyzji będącej przedmiotem odwołania organ I instancji wskazał, iż umarza postępowanie z powodu braku uzupełnienia wniosku, a tym samym nie sposób podzielić podniesionego w odwołaniu zarzutu naruszenia art. 11 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego przedstawienia przesłanek, którymi kierował się organ przy podjęciu decyzji i dokonania dowolnego wyboru postępowania, które należało umorzyć jako bezprzedmiotowe. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie R. R., reprezentowany przez adwokata J. P. Strona skarżąca podniosła zarzut naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez błędne uznanie, że termin wynikający z art. 64 § 2 k.p.a. jest terminem ustawowym i nie może być przedłużony przez organ; nierozpoznanie wniosku strony o udzielenie dodatkowego 30-dniowego terminu na uzupełnienie wniosku; niepodjęcie działań zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego przedmiotowej sprawy, w szczególności nieuwzględnienie faktu, iż niemożliwym było podpisanie przez skarżącego wniosku o przywróceniu terminu do wydania decyzji w zakreślonym przez organ terminie; pominięcie przy rozpatrywaniu sprawy pisma wnioskodawcy z dnia 12 marca 2015r.; brak poinformowania strony o złożeniu kolejnego (równoległego) wniosku w sprawie usunięcia drzew i krzewów z przedmiotowej nieruchomości przez innego pełnomocnika; brak wyczerpującego przedstawienia przesłanek, którymi organ kierował się przy podjęciu decyzji i w istocie dokonania dowolnego wyboru postępowania (spośród dwóch prowadzonych równolegle w tej samej sprawie), które należało umorzyć jako bezprzedmiotowe i umorzenie przedmiotowego postępowania, które zostało wszczęte jako pierwsze. Pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu ponowiono argumentację przedstawioną uprzednio w złożonym odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. Podkreślono, iż pełnomocnik, nie mogąc wykonać w wyznaczonym przez organ terminie zobowiązania, poinformował organ o zaistniałej sytuacji. W takim wypadku niedochowanie terminu nie jest wynikiem braku staranności w załatwieniu sprawy. Ponadto niepodjęcie przez organ takich działań, jak m. in. brak odniesienia się do złożonego przed upływem wyznaczonego terminu wniosku o jego przedłużenie, stanowi o naruszeniu przepisów postępowania administracyjnego przywołanych w petitum niniejszej skargi. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Podnieść należy, iż w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Rozpoznając zatem skargę na decyzję Sąd dokonuje jedynie oceny, czy przy jej wydaniu nie zostały naruszone przepisy prawa materialnego bądź też procesowego, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz podstawą prawną – art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.). W niniejszej sprawie Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podnieść należy, że zgodnie z art. 63 § 2 ustawy z dnia z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r. poz. 267 ze zm., dalej jako: k.p.a.) podanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych. Stosownie zaś do 64 § 2 k.p.a. jeżeli podanie nie czyni zadość wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Termin 7-dniowy określony w tym przepisie jest terminem ustawowym, a zatem nie może być przedłużany lub skracany (tak np. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 lipca 2009r. sygn. akt II GSK 1/09, dostępny w Internecie). W niniejszej sprawie Kolegium uchyliło decyzję organu I instancji umarzającą postepowanie i umorzyło postępowanie organu I instancji, uznając że wniosek strony o wydanie zezwolenia na usunięcie drzew i krzewów z dnia 24 października 2014r. powinien być pozostawiony bez rozpoznania wobec nieuzupełnienia jego braków formalnych przez stronę. Kolegium stwierdziło w związku z tym, że organ I instancji nie miał podstaw do wydania decyzji administracyjnej kończącej postępowanie jako bezprzedmiotowe. Zatem uznało, że wydaną przez organ I instancji decyzję należało uchylić w całości i umorzyć postępowanie prowadzone przed organem I instancji w całości, na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. jako bezprzedmiotowe. Wyjaśnić zatem należy, że niezbędna treść wniosku o wydanie zezwolenia na usunięcie drzew lub krzewów określał (w stanie prawnym obowiązującym w dacie złożenia wniosku) art. 83 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. (Dz.U. z 2013r. poz. 627 ze zm. – stan prawny na dzień wydania decyzji – dalej jako u.o. p.). Nie ulega przy tym wątpliwości, że w świetle art. 83 ust. 4 pkt 2 w zw. z art. 83 ust. 1 pkt 1 u.o.p. wniosek o wydanie zezwolenia na usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości składany przez posiadacza nieruchomości winien zawierać m.in. tytuł prawny władania nieruchomością, w tym – w przypadku posiadacza nieruchomości - zgodę właściciela tej nieruchomości. Organ I instancji był zatem uprawniony do wezwania strony do uzupełnienia wniosku strony z dnia 24 października 2014r. we wskazanym zakresie, w trybie art. 64 § 2 k.p.a. Przy czym wezwanie skierowane do strony spełniało wymogi określone tym przepisem, gdyż zawierało zarówno wskazanie 7-dniowego terminu do uzupełnienia braku, jak i pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania. Skarżący otrzymał wezwanie w dniu 22 grudnia 2014r., a zatem termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął w dniu 29 grudnia 2014r. W związku z tym organ miał podstawy do pozostawienia wniosku bez rozpoznania, o czym skarżący został poinformowany pismem organu z dnia 5 stycznia 2015r., doręczonym mu w dniu 12 stycznia 2015r. W tej sytuacji pismo skarżącego z dnia 19 stycznia 2015r., które wpłynęło do organu w dniu 22 stycznia 2015r., a określone przez stronę jako wniosek o przywrócenie terminu do wydania decyzji można potraktować albo jako nowy wniosek o wydanie zezwolenia na usunięcie drzew i krzewów, albo ewentualnie jako prośba o ponowne rozpatrzenie jego wniosku z dnia 24 października 2015r. Pozostawienie wniosku bez rozpoznania nie stanowi bowiem załatwienia sprawy i strona może ponownie zwrócić się o jej rozpoznanie. Przy czym bez względu na sposób zakwalifikowania tego pisma dla swej skuteczności wymagało ono podpisania. Ponadto należy zwrócić uwagę, że wprawdzie do pisma tego strona dołączyła zgody właścicieli na usunięcie drzew i krzewów, ale nie dostarczyła żadnego aneksu do umowy dzierżawy, wskazującego na tytuł prawny do działki, która uległa podziałowi. Skoro zatem ponowne wezwanie skarżącego do uzupełnienia złożonego podania nie spowodowało uzupełnienia jego braku formalnego w zakreślonym terminie, to także i to pismo należało pozostawić bez rozpoznania. Słuszne zatem jest stanowisko Kolegium, ze brak było podstaw do wydania decyzji umarzającej postepowanie, skoro de facto takie postepowanie nie zostało skutecznie wszczęte. W tej sytuacji wątpliwości budzi także rozstrzygnięcie podjęte przez Kolegium, który także umorzył postępowanie, podczas gdy w ocenie Sądu rozstrzygnięcie to winno ograniczyć się do uchylenia wadliwej decyzji I instancji. W ocenie Sądu jednak uchybienie to nie miało wpływu na wynik sprawy. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać należy, że są one niezasadne. Podnieść bowiem należy, że zgodnie z art. 28 k.p.a. stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Przy czym strona może występować w toku postępowania osobiście, bądź działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania (art. 32 k.p.a.). W świetle tych przepisów nie budzi zatem wątpliwości okoliczność, że wprawdzie pełnomocnik strony jest uprawniony do jej reprezentacji, lecz nie staje się przez to sam stroną postępowania. W tej sytuacji zupełnie niezrozumiały jest zarzut pełnomocnika skarżącego, że nie został poinformowany przez organ o złożeniu innego wniosku przez tego samego wnioskodawcę, lecz reprezentowanego przez innego pełnomocnika i to w kontekście naruszenia art. 9 k.p.a. nakazującego organom administracji publicznej należyte i wyczerpujące informowanie stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Obowiązek określony w tym przepisie odnosi się zatem wyłącznie do strony postępowania, a nie do jego pełnomocnika. Przy czym ani powołany przepis, ani żaden inny przepis Kodeksu postępowania administracyjnego nie uprawnia organu administracji do ingerowania w stosunki pomiędzy stroną a jej pełnomocnikiem. Natomiast strona ma prawo do ustanawiania pełnomocników według własnego uznania i to w zakresie, w jakim sama uzna za stosowny. Nie jest także zasadny zarzut pełnomocnika skarżącego, że organ dowolnie umorzył postępowanie w niniejszej sprawie bez wyjaśnienia przesłanek takiej decyzji, mimo że przedmiotowy wniosek został złożony jako pierwszy. Jak bowiem wyjaśniono wyżej nie można przyjąć, aby wniosek z dnia 24 października 2014r, został złożony skutecznie, a tym samym aby zostało wszczęte postępowanie administracyjne. W tej sytuacji nie można także mówić o dowolnym wyborze postępowań przez organ, skoro takie wszczyna wniosek spełniający wymogi ustawowe, a nie taki, który jest złożony we wcześniejszym terminie. Niezasadnie także pełnomocnik skarżącego zarzuca organowi naruszenie przepisów art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. poprzez nieuwzględnieniu faktu, iż niemożliwym było uzupełnienie braku podpisu skarżącego w wyznaczonym przez organ terminie. Należy bowiem wyjaśnić, że zgodnie z art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, zaś w myśl art. 77 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Organ może zatem dokonywać ustaleń wyłącznie w zakresie przedmiotu postępowania, którym w tym przypadku było wydanie zezwolenia na usunięcie drzew i krzewów. Zupełnie zatem poza zakresem tego postępowania leży kwestia wyjaśnienia przyczyn braku uzupełnienia wniosku przez stronę. Niezasadny jest także zarzut nierozpatrzenia wniosku o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych, gdyż jak wskazano wyżej termin 7-dniowy jest terminem ustawowym i nie może być przedłużany. Przy czym wskazać należy, że zarzuty te są o tyle niezrozumiałe, że skoro skarżący ustanowił w sprawie pełnomocnika, upoważnionego do reprezentowania jego interesów m.in. we wszystkich postępowaniach administracyjnych (pełnomocnictw – k. 50 akt administracyjnych), to pełnomocnik ten był uprawniony do podejmowania wszystkich czynności w imieniu skarżącego. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.