II SA/Ol 763/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 24 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie umieszczenia pracownika w ewidencji pracowników wykonujących pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze postanawia: zawiesić postępowanie sądowe WSA/post.1 - sentencja postanowienia Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że decyzją z dnia "[...]" Okręgowy Inspektor Pracy utrzymał w mocy nakaz z dnia "[...]" Inspektora Pracy w "[...]" nakazujący Spółce A umieszczenia pracownicy A. N., pielęgniarki instrumentariuszki bloku operacyjnego, w ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, o której mowa w art. 41 ust. 4 pkt 2 ustawy o emeryturach pomostowych. W skardze na powyższą decyzję do tutejszego Sądu – Spółka A zarzuciła organowi odwoławczemu naruszenie art. 3 ust. 3 i 5 ustawy o emeryturach pomostowych, poprzez bezpodstawne przyjęcie, że zakres prac wykonywanych przez pracownicę A. N. spełnia kryteria dotyczące prac o szczególnym charakterze. Spółka wskazała przy tym, że załącznik Nr 2 do ustawy o emeryturach pomostowych, pod pozycją 24, wskazuje jako rodzaj prac o szczególnym charakterze prace personelu medycznego w zespołach operacyjnych dyscyplin zabiegowych i anestezjologii w warunkach ostrego dyżuru. Zdaniem Spółki, nie wszystkie prace personelu medycznego wykonywane w tych zespołach kwalifikowane są do prac o szczególnym charakterze. Decydujące znaczenie ma ustalenie, czy prace te wykonywane są w pełnym wymiarze czasu pracy (art. 3 ust. 5 powołanej ustawy). Spółka podała przy tym, że większość czasu pracy jej pracowników realizowana jest w godzinach normalnej ordynacji pracy szpitala, kiedy wykonywane są zabiegi wcześniej zaplanowane, natomiast prace w warunkach ostrego dyżuru wykonywane są jedynie podczas dyżurów nocnych i świątecznych i nie należą do podstawowych obowiązków tych pracowników, a stanowią ich powinność dodatkową obok pracy planowej. W ocenie Spółki, odsetek prac wykonywanych przez A. N. w warunkach ostrego dyżuru jest nieznaczny w stosunku do wszystkich pozostałych czynności wykonywanych przez tą pracownicę i nie jest jej obowiązkiem podstawowym, co nieuprawnionym czyni wydanie zaskarżonej decyzji i poprzedzającego ją nakazu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie stwierdzając, że wykonywanie jakiegokolwiek rodzaju prac wymienionych w załączniku Nr 2 do ustawy o emeryturach pomostowych skutkuje przyjęciem, że wykonywane prace są pracami o szczególnym charakterze. Zdaniem organu, nie jest przy tym konieczne wykonywanie tych prac w pełnym wymiarze czasu pracy, czy też przez bliżej nieokreśloną większość wymiaru czasu pracy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W niniejszej sprawie zawieszenie postępowania sądowego jest uzasadnione w związku z zainicjowaniem przed Naczelnym Sądem Administracyjnym procedury uchwałodawczej, o której mowa w art. 15 § 1 pkt 2 w zw. z art. 264 § 2 powołanej ustawy. Jak wynika bowiem z Komunikatu, przekazanego tutejszemu Sądowi przez Biuro Orzecznictwa NSA, na wniosek Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego, Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu zostało przekazane (pod sygnaturą I OPS 4/12) zagadnienie prawne "czy za pracowników wykonujących prace o szczególnym charakterze w rozumieniu art. 3 ust. 5 ustawy z dnia 19 grudnia 2008r. o emeryturach pomostowych (Dz. U. Nr 237, poz. 1656 z późn. zm.) należy uznać tylko pracowników wykonujących ten rodzaj pracy w pełnym wymiarze czasu pracy, czy też za takiego pracownika należy uznać osobę, która jest zatrudniona w zakładzie pracy w pełnym wymiarze czasu pracy i wykonującą pracę o szczególnym charakterze niezależnie od czasu jej trwania oraz wykonywania innych dodatkowych czynności wskazanych przez pracodawcę w ramach świadczenia pracy?" Skoro przedmiotem pytania prawnego jest kwestia mająca znaczenie także dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, Sąd za zasadne uznał zawieszenie postępowania sądowego do czasu podjęcia stosowanej uchwały przez Naczelny Sąd Administracyjny. Stąd też, na mocy art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.