II SA/Ol 810/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska Sędziowie Sędzia WSA Marzenna Glabas Sędzia WSA Adam Matuszak (spr.) Protokolant Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Miejskiej z dnia "[...]" nr "[...]" w sprawie ustalenia tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin zajęć dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych nauczycieli szkół nie wymienionych w art. 42. ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela postanawia umorzyć postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Wojewoda, działając na podstawie art. 93 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wnosząc o stwierdzenie nieważności § 3 ust. 2 uchwały Nr "[...]" Rady Miejskiej w "[...]" z dnia "[...]" w sprawie ustalenia tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin zajęć dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych nauczycieli szkół nie wymienionych w art. 42 ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. – Karta Nauczyciela. W uzasadnieniu skargi podniósł, iż brak jest podstaw prawnych do regulowania mocą uchwały Rady, co należy rozumieć przez godzinę zajęć nauczycieli. Dlatego też skrócenie godziny zajęć do 45 minut dla wybranych grup nauczycieli na potrzeby ustalenia tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin zajęć nauczycieli, nie znajduje oparcia w przepisach prawa. W odpowiedzi na skargę Burmistrz "[...]" wskazał, iż uznaje skargę za zasadną, a w związku z powyższym na najbliższej sesji Rady Miejskiej zostanie podjęta uchwała zmieniająca uchwałę Nr "[...]" w części objętej zaskarżeniem. Uchwałą z dnia "[...]", Nr "[...]", Rada Miejska w "[...]" uchyliła ust. 2 § 3 uchwały Nr "[...]", a pismem procesowym z dnia "[...]" Burmistrz "[...]" zwrócił się do Sądu o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne należało umorzyć. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002, Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wskazana w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 . Bezprzedmiotowość postępowania z innych przyczyn w rozumieniu tego przepisu występuje wówczas, gdy w toku postępowania - a przed wydaniem wyroku - przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. W rozpoznawanej sprawie między wniesieniem skargi, a zamknięciem rozprawy doszło do podjęcia przez Radę Miejską w "[...]" uchwały z dnia "[...]", Nr "[...]", którą - co wynika z zapisu § 1 - uchylono ust. 2 § 3 uchwały Nr "[...]" z dnia "[...]" Uchwała uchylająca zapisy poprzedniej uchwały została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa i weszła w życie po upływie 14 dni od jej ogłoszenia. Uchylenie zapisów uchwały inną, kolejną uchwałą ma charakter konstytutywny. Wywołuje skutek na przyszłość (ex nunc), co oznacza, że przerywa wywoływanie skutków prawnych zapisów uchwały poprzedniej jedynie od daty wejścia w życie uchwały uchylającej. W związku z tym trzeba podnieść, że zaskarżony § 3 ust. 2 uchwała z dnia "[...]" przestał wywoływać skutki prawne od dnia "[...]". Skoro zatem od tego dnia nie podejmowano żadnych czynności prawnych w oparciu o jej uregulowania, to stwierdzić należało istnienie przesłanki do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wobec braku przedmiotu zaskarżenia postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Z tej przyczyny i z mocy powołanego wyżej przepisu orzeczono jak w postanowieniu