II SA/Ol 813/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Organizacji A na pismo Wojewody z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie konkursu na stanowisko dyrektora zespołu szkół postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia "[...]" nr "[...]" Wojewoda poinformował Przewodniczącą Organizacji A, iż po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w przedmiocie sprawowanego nadzoru nie znalazł podstaw do zastosowania instrumentów, o których mowa w art. 91 ustawy o samorządzie gminnym w odniesieniu do konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół w G. Wyjaśnił, iż w ocenie organu nadzoru, konkurs na stanowisko dyrektora został przeprowadzony zgodnie z rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz.U. z 2010 r. Nr 60, poz. 373), chociaż zaistniały naruszenia w zakresie zachowania wymogów formalnych co do zawiadomienia członków komisji o posiedzeniu komisji w dniu "[...]". Uchybienie to nie miało jednakże wpływu na ważność konkursu, skoro na posiedzeniu byli obecni wszyscy jej członkowie. Także nie narusza prawa uchwała komisji konkursowej z dnia "[...]" w sprawie odmowy dopuszczenia do udziału w konkursie p. L.S., bowiem z przedłożonych dokumentów nie wynika aby osoba ta posiadała kwalifikacje do nauczania w gimnazjum, które wchodzi w skład Zespołu Szkół. Prawidłowo także do udziału w konkursie został dopuszczony p. Z.C., który w momencie ogłaszania konkursu, jak i posiedzenia komisji konkursowej spełniał warunki do zajmowania stanowiska dyrektora Zespołu Szkół. Nadto z przekazanych dokumentów wynika, iż Wójt Gminy zatwierdził przedmiotowy konkurs stwierdzając to na protokole komisji konkursowej sporządzonym w dniu "[...]". Stanowisko Wojewody zostało doręczone przewodniczącej organizacji związkowej w dniu 5 lipca 2012 r. W dniu 6 sierpnia 2012 r. Organizacja A wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na pismo Wojewody z dnia "[...]" określone "decyzją", w którym utrzymano w mocy stanowisko Wójta Gminy co do sposoby powołania komisji konkursowej, jej pracy oraz sposoby przeprowadzenia i zatwierdzenia konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół w G. Zarzucono, iż postępowanie wyjaśniające przeprowadzone zostało w sposób pobieżny, bez analizy obowiązujących przepisów prawa i orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz braku odniesienia się do części zarzutów. Wniesiono o: - stwierdzenie prawidłowości powołania komisji konkursowej oraz zgodnej z prawem pracy jej przewodniczącego w okresie przed konkursem, - stwierdzenia zgodności z obowiązującymi przepisami dopuszczenia do konkursu nauczyciela, który w dniu przeprowadzenia konkursu ukończył 65 lat, - stwierdzenia zgodności z prawem odmowy dopuszczenia do drugiej tury nauczyciela z podyplomowymi studiami z w zakresie socjoterapii, - złamania prawa i możliwości popełnienia przestępstwa przez przewodniczącego komisji poprzez udostępnienie osobom nieuprawnionym akt osobowych jednego z kandydatów, - unieważnienia konkursu, - wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o odrzucenie skargi w całości ewentualnie o jej oddalenie. Wskazał, iż skarga powyższa została wniesiona na pismo organu, które nie jest decyzją administracyjną lecz stanowiskiem przedstawionym w odpowiedzi na pismo z dnia 28 maja 2012 r. Pismo to nie stanowi także postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, czy też rozstrzygającym sprawę co do istoty. Sprawa objęta skargą nie należy do spraw pozostających we właściwości sądu administracyjnego. Wyjaśniono, iż organizacja związkowa wystąpiła do Wojewody z pismem wnioskującym o wszczęcie procedury nadzoru nad legalnością przebiegu i sposobu przeprowadzenia konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół w G. i skarżone pismo stanowiło odpowiedź organu nadzoru o braku podstaw do podjęcia rozstrzygnięcia w trybie art. 91 ustawy o samorządzie gminnym. Wyjaśniono także z uwagi na jakie okoliczności i ustalenia stwierdzono, iż wprawdzie naruszone zostały wymogi formalne co do właściwego zawiadamiania członków komisji konkursowej o posiedzeniu komisji lecz uchybienie to nie miało wpływu na podjęte decyzje przez komisję, gdyż brali w posiedzeniu udział wszyscy jej członkowie. Także nie stwierdzono naruszenia prawa odnośnie uchwały komisji dotyczącej odmowy dopuszczenia do udziału w konkursie p. L.S., czy też dopuszczenia do tego konkursu p. Z.C., który w momencie ogłoszenia jak i przeprowadzenia konkursu spełniał warunki do zajmowania stanowiska dyrektora zespołu szkół. W odpowiedzi na stanowisko Wojewody skarżąca organizacja związkowa pismem z dnia 21 sierpnia 2012 r. wniosła o odrzucenie stanowiska Wojewody podtrzymując swoje dotychczasowe zarzuty w całej rozciągłości. Podniosła, iż organ błędnie wskazał datę złożenia skargi na dzień 8 sierpnia 2012 r., gdy tymczasem została ona złożono w dniu 6 sierpnia 2012 r. w sekretariacie Urzędu. Nadto zarzucono, iż Wójt Gminy dotychczas nie wydał zarządzenia o zatwierdzeniu konkursu oraz powołania p. Z.C. na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół w G. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony przez ustawodawcę w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Nr 270) zwanej dalej: ustawą ppsa. Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy ppsa., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki przewidziane w tych przepisach (art. 3 § 3 tej ustawy). W rozpatrywanej sprawie przedmiotem skargi Organizacji A (dalej: organizacja związkowa) jest pismo Wojewody z dnia "[...]" informujące skarżącą o braku podstaw prawnych do stwierdzenia nieważności zarządzenia Wójta Gminy z dnia "[...]" w sprawie powołania komisji konkursowej, jak również przebiegu i sposobu przeprowadzenia konkursu na stanowisko dyrektora zespołu szkół oraz zarządzenia o zatwierdzeniu przedmiotowego konkursu na dyrektora Zespołu Szkół w G. Przedmiotowa informacja organu nadzoru nie może zostać potraktowana ani jako rozstrzygnięcie nadzorcze, ani jako decyzja administracyjna, jak to określa organizacja związkowa w skardze. Skarżone pismo nie zawiera bowiem elementów charakteryzujących decyzje administracyjną tj. nie jest władczym przejawem woli rozstrzygającym konkretna sprawę administracyjna w stosunku do zindywidualizowanej osoby, określającym jej prawa lub obowiązki i wydanym z zachowaniem określonej procedury jurysdykcyjnej. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, iż rozstrzygnięciem nadzorczym w rozumieniu przepisów rozdziału 10 - Nadzór nad działalnością gminy -ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591, ze zm.) zwanej dalej: u.s.g. jest tylko takie orzeczenie organu nadzoru, które władczo ingeruje w uchwałodawczą działalność organów gminy, najczęściej stwierdzając nieważność konkretnej uchwały - zarządzenia (organu wykonawczego) z powodu sprzeczności z prawem (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego oz. we Wrocławiu z dnia 15 stycznia 1992 r. sygn. SA/Wr 22/92, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jedynym bowiem kryterium sprawowanego nadzoru stosownie do art. 85 u.s.g. jest kryterium zgodności z prawem. Na marginesie jedynie należy wyjaśnić, iż stosownie do art. 91 ust. 1 i 4 u.s.g. nie każde naruszenie prawa prowadzi do nieważności aktu wydanego przez organ gminy. Natomiast pismo organu nadzoru informujące o braku podstaw do stwierdzenia nieważności aktów organów województwa, powiatu i gminy nie jest rozstrzygnięciem nadzorczym lub decyzją i uprawnienie do wniesienia skargi na takie pismo nie przysługuje (por. wyrok NSA w Poznaniu z dnia 23 stycznia 1992 r. sygn. akt SA/Po 69/92, postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 1992r. sygn. akt I SAB/Wr 16/92, postanowienie NSA z dnia 24 marca 1998r. sygn. akt II SA 1155/97, dostępne CBOSA). Poza tym wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego w trybie art. 91 u.s.g. nie jest obowiązkowe, bowiem procedura nadzoru nad działalnością uchwałodawczą m.in. gminy stanowi jedynie uprawnienie organu nadzoru, nie zaś obowiązek. Ewentualne interwencje osób trzecich w kwestii objęcia nadzorem określonej uchwały, czy też zarządzenia w odniesieniu do organu wykonawczego organ nadzoru może traktować jedynie jako swoisty "sygnał w sprawie". Ocena natomiast, czy zarządzenie Wójta Gminy, jak w rozpoznawanej sprawie, wymaga wzruszenia jest wyłączną domeną Wojewody, zaś postępowanie w tego rodzaju sprawach może być prowadzone jedynie z urzędu, nie zaś na wniosek jakiejkolwiek strony. Reasumując, z uwagi na fakt, iż wniesiona w przedmiotowym postępowaniu skarga dotyczy jedynie pisma informującego organu nadzoru, które jak wskazano wyżej nie podlega kontroli sądów administracyjnych, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. W tym stanie sprawy Sąd nie miał prawnej możliwości merytorycznego ustosunkowania się do podniesionych w skardze oraz piśmie procesowym organizacji związkowej z dnia 21 sierpnia 2012 r. zarzutów i argumentów, gdyż w tym zakresie nie posiada kompetencji do kontroli takiego przejawu działalności organu nadzoru. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia o odrzuceniu skargi.