II SA/Ol 817/07

Dnia 30 sierpnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie skargi na działalność Wójta Gminy postanawia odrzucić skargę WSA/post.1 - sentencja postanowienia Uchwałą z dnia [...] Nr [...] Rada Gminy uznała za bezzasadną skargę wniesioną przez A. P. na działalność Wójta Gminy. Jako podstawę prawną podjętej uchwały wskazano art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.) oraz art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591, ze zm.). Przedmiotem skargi były zarzuty stawiane Wójtowi w zakresie braku dbałości o czystość w Gminie, lekceważenie zgłoszeń w sprawie wylewania wody z prywatnych posesji na drogę publiczną skutkujące niszczeniem drogi oraz mienia prywatnego skarżącej, a także sprzeciw wobec planowanej likwidacji chodnika przy posesji skarżącej z uwagi na możliwość wyrządzenia szkód na jej posesji. Uchwałę powyższą doręczono A. P. w dniu 4 czerwca 2007r. Pismem z dnia 17 czerwca 2007r. A. P. wezwała Radę Gminy do usunięcia naruszenia prawa w związku z wydaną uchwałą Nr [...]. Na powyższą uchwałę A. P. wniosła w dniu 24 lipca 2007r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wnosząc o stwierdzenie nieważności uchwały z dnia [...] oraz o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania. Skarżąca ponowiła przedstawioną w skardze do Rady Gminy argumentację w zakresie niewłaściwej działalności Wójta Gminy. Podniosła, iż nie otrzymała odpowiedzi na wezwanie Rady Gminy do usunięcia naruszenia prawa, które wystosowała w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy wniosła o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. Wniosek o odrzucenie skargi organ uzasadnia faktem, że działania lub czynności podejmowane w trybie postępowania w sprawie skarg zgodnie z przepisami działu VIII ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego nie podlegają rozpatrzeniu przez sądy administracyjne, gdyż nie są wymienione w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na okoliczność nieuwzględnienia wniosku o odrzucenie skargi Rada Gminy ustosunkowując się do zarzutów dotyczących nierzetelności prowadzonego postępowania skargowego, naruszenia własności skarżącej wskutek podjętej uchwały oraz braku pouczenia o środkach odwoławczych podniosła, iż pierwszy z zarzutów jest bezzasadny, bowiem podjęcie uchwały poprzedziło wnikliwe postępowanie wyjaśniające, zaś samo rozstrzygnięcie zostało należycie uzasadnione zwłaszcza, że zarzuty skarżącej były analizowane już w trakcie uzgodnień projektu przebudowy drogi, przy której zlokalizowana jest posesja skarżącej i w początkowym okresie nie miały one charakteru skargi na działalność wójta w rozumieniu Kpa. Odnośnie zarzutu, iż skarżona uchwała narusza własność skarżącej wskazano, iż jest to zarzut absurdalny, bowiem brak jest jakiegokolwiek związku pomiędzy oddaleniem skargi przez radę gminy jako bezzasadnej z hipotetyczną szkodą jakiej z tego tytułu mogła doznać skarżąca. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Zakres przedmiotowy tej kontroli określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. zwanej dalej: ppsa.) oraz sprawy, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy ppsa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W rozpoznawanej sprawie zaskarżona została uchwała Rady Gminy z dnia [...] Nr [...] uznająca za bezzasadną skargę A. P. na działalność Wójta Gminy. Z akt sprawy wynika, że A. P. złożyła szereg pism adresowanych do różnych instytucji, które w efekcie zostały rozpoznane zbiorczo w jednym postępowaniu przed Radę Gminy jako skarga w trybie wnioskowo-skargowym uregulowanym w Dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej dalej : Kpa.). Przedmiotem skargi powszechnej przewidzianej art. 227 i nast. Kpa mogą być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Postępowanie zaś w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, iż nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. W konsekwencji, działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych z uwagi na to, iż nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu, który zawiera art. 3 § 2 ustawy ppsa. W związku z tym w przypadku wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 i nast. Kpa stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego ani na bezczynność organu, ani na wynik tego postępowania. Stanowisko takie powszechnie reprezentowane było w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (jeszcze przed reformą sądownictwa administracyjnego), gdzie przeważał pogląd, iż sprawy z tego zakresu nie podlegają kognicji sądu administracyjnego - por postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2001r. Sygn. akt I SA 2668/00, LEX nr 54426 oraz w postanowieniu z dnia 21 września 2001r. sygn. akt I SA 2347/01, LEX nr 55766 - jak również identyczne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny na gruncie aktualnie obowiązującej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stwierdzając w wyroku z dnia 20 lipca 2004r. Sygn. akt OSK 650/04, niepublik., iż podejmując uchwałę w trybie skargowym rozpoznanie skargi powszechnej w ramach podległości między organami samorządu nie ma charakteru sprawy z zakresu administracji publicznej (...), zwłaszcza iż przepis art. 5 pkt 1 i 2 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnym nie przewiduje kognicji sądu administracyjnego w sprawach wynikających z nadrzędności i podległości organizacyjnej w stosunkach między organami administracji publicznej oraz wynikających z podległości służbowej. Stanowisko powyższe w pełni akceptuje sąd w niniejszej sprawie. Ponieważ przedmiotem skargi A. P. jest uchwała Rady Gminy z dnia [...] Nr [...] podjęta w sprawie rozpoznania skargi na działalność Wójta Gminy, a zatem w sprawie wynikającej z nadrzędności i podległości organizacyjnej w stosunkach między organami administracji publicznej, o której mowa w art. 5 pkt 1 ustawy ppsa., nie budzi wątpliwości Sądu wskazana w odpowiedzi na skargę okoliczność, iż sprawa ta nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego i nie może być rozpatrywana przez ten Sąd. Zatem wypełnienie przez skarżącą dyspozycji art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym i wezwanie, pismem z 17 czerwca 2007r., do usunięcia naruszenia prawa nie ma wpływu na rozpoznanie tej sprawy. Odnośnie kwestii wystąpienia ewentualnych szkód na posesji skarżącej, spowodowanych działaniami lub ich brakiem odpowiedzialnych za nie organów administracji publicznej należy jedynie wskazać, że skarżąca może w tym przedmiocie dochodzić naprawienia szkód oraz odszkodowania na drodze postępowania cywilnego. Mając na uwadze wyżej wskazane okoliczności skargę A. P. jako niedopuszczalnej należało odrzucić stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.