II SA/Ol 82/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 maja 2006 r. sprawy ze skargi Zarządu "A" przy Zakładzie "[...]" na uchwałę Rady Miejskiej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie likwidacji Zakładu "[...]" postanawia odrzucić skargę. W dniu 30 grudnia 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wpłynęła skarga Zarządu "A" przy Zakładzie "[...]" na uchwałę Rady Miejskiej z dnia "[...]", Nr "[...]"w sprawie likwidacji Zakładu "[...]". W uzasadnieniu skargi zarzucono Burmistrzowi Miasta, że przy omawianiu projektu powyższej uchwały wprowadził Radę Miejską w błąd poprzez stwierdzenie, że ZGM nie może administrować wspólnot mieszkaniowych, nowa ustawa o finansach publicznych zmusi gminę do likwidacji zakładów budżetowych, które nie będą mogły pobierać czynszu m.in. z najmu, zaś zaniechanie likwidacji grozi zatorem finansowym lub upadłością innych spółek gminnych. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska wniosła o jej odrzucenie. W uzasadnieniu podniosła, że organ nadzoru zbadał zaskarżoną uchwałę pod kątem jej zgodności z prawem i nie znalazł podstaw do stwierdzenia jej nieważności. Wskazał jednocześnie, że jest ona aktem o charakterze wewnętrznym i tworzy prawa i obowiązki tylko w stosunku do podmiotów podporządkowanych organizacyjnie lub służbowo organowi wydającemu ten akt. Rada wywiodła, że skarżący, przed wniesieniem skargi, nie wezwał właściwego organu gminy do usunięcia naruszenia prawa. Podkreśliła ponadto, że na skarżącym ciąży obowiązek wykazania się interesem prawnym w zaskarżeniu kwestionowanej uchwały, czego jednak nie uczynił. Ponadto z ostrożności procesowej Rada ustosunkowała się do zarzutów skargi wywodząc, że są bezzasadne. W piśmie procesowym z dnia 21 lutego 2006 r. Rada Miejska podniosła, że nie uznała listu otwartego Zarządu "A" za wezwanie, o którym mowa w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, lecz za zaproszenie do rozmów na temat likwidacji ZGM. Powołując się na uchwałę siedmiu sędziów NSA z dnia 8 czerwca 1995 r., sygn. akt II AZP 9/95, wskazała, że wniesiona skarga jest przedwczesna. Podkreśliła również brak interesu prawnego Zarządu "A" w zaskarżeniu kwestionowanej uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji tego Sądu jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości Sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Wniesiona skarga jest niedopuszczalna. Podstawą prawną wniesienia skargi na uchwałę rady gminy (rady miejskiej) jest art. 101 ust. l ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, póz. 1591, z późn. zm.). Stanowi on, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia -zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, o którym mowa w cytowanym przepisie, nie jest ograniczone terminem i może być skierowane w każdym czasie, jednakże musi mieć miejsce przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Natomiast skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W przypadku braku odpowiedzi na wezwanie, termin ten wynosi sześćdziesiąt dni i liczony jest od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (art. 35 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie terytorialnym). W niniejszej sprawie skarżący pismem z dnia 14 listopada 2005 r., doręczonym w dniu 18 listopada 2005 r., zwrócił się do Rady Miejskiej z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Organ gminy nie ustosunkował się do tego wezwania. Termin do wniesienia skargi powinien rozpocząć zatem swój bieg w dniu 17 stycznia 2006 r. Przedmiotowa skarga została natomiast wniesiona przedwcześnie, gdyż w dniu 29 grudnia 2005 r. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § l pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.