II SA/Ol 820/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 listopada 2013r. skargi T. R. na zarządzenie Wójta Gminy A nr "[...]" z dnia "[...]" w przedmiocie przeznaczenia do sprzedaży nieruchomości gruntowych postanawia: odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia T. R. wywiodła skargę na "zarządzenie Wójta Gminy A w przedmiocie zbycia nieruchomości gminnej o nr "[...]" w drodze przetargu ustnego nieograniczonego". Ponadto skarżąca wniosła o "stwierdzenie nieważności zarządzenia Wójta w sprawie zbycia nieruchomości gminnej w drodze przetargu ustnego nieograniczonego". W uzasadnieniu skargi strona wskazała również, że w dniu 30 kwietnia 2013r. wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa w przetargu ogłoszonym 7 maja 2013r., na zbycie nieruchomości stanowiącej własność Gminy A, oznaczonej nr ewidencyjnym "[...]". W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że "[...]" Wójt Gminy A wydał zarządzenie nr "[...]"w sprawie przeznaczenia do sprzedaży nieruchomości gruntowych stanowiących własność Gminy A, w tym m.in. w sprawie sprzedaży nieruchomości gruntowej nr "[...]" położonej w obrębie geodezyjnym A. Dnia 4 kwietnia 2013 r. Wójt Gminy A wydał ogłoszenie o przetargu ustnym nieograniczonym na sprzedaż nieruchomości gruntowej nr "[...]" położonej w obrębie geodezyjnym A, nie jest zatem to ogłoszenie zarządzeniem, jak wskazuje skarżąca. W związku z tym organ zwrócił się do strony skarżącej o sprecyzowanie co jest przedmiotem jej skargi albowiem pierwotnie podaje, iż zaskarża zarządzenie Wójta Gminy A nr "[...]" z dnia "[...]" w sprawie przeznaczenia do sprzedaży nieruchomości gruntowych stanowiących własność Gminy A, natomiast w piśmie procesowym z dnia 25 lipca 2013 r. skarży zarządzenie Wójta Gminy A nr "[...]" z dnia "[...]" w sprawie ustalenia warunków sprzedaży bezprzetargowej. W piśmie skarżącej z dnia 5 sierpnia 2013r., określonym jako uzupełnienie braków formalnych skargi, podała ona, że zaskarża zarządzenie nr "[...]" z dnia "[...]" w sprawie ustalenia warunków sprzedaży bezprzetargowej w związku z wydanym zarządzeniem Wójta Nr "[...]" z dnia "[...]". Wskazała także, że zaskarża zarządzenie Wójta z dnia "[...]" w sprawie odmowy sprzedaży działki "[...]", w trybie bezprzetargowym. Na podstawie zarządzenia z dnia 16 września 2013r. sprawa ze skargi T. R. na zarządzenie Wójta Gminy A nr "[...]" z dnia "[...]" w przedmiocie przeznaczenia do sprzedaży nieruchomości gruntowych została wyłączona do odrębnego rozpoznania i rozstrzygnięcia oraz zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Ol 820/13. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej: ustawą ppsa., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że zarządzenie Wójta Gminy A nr "[...]" z dnia "[...]" w przedmiocie przeznaczenia do sprzedaży nieruchomości gruntowych, nie należy do żadnej z wyżej wymienionych kategorii aktów administracyjnych. Artykuł 3 § 2 pkt 4 wskazuje wprawdzie możliwość zaskarżalności innej grupy aktów administracyjnych (nie będących decyzjami ani postanowieniami), które dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zakres zaś przedmiotowy aktów dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa należy ograniczyć do przepisów materialnego prawa administracyjnego, które wyłączają możliwość wydania decyzji czy postanowienia, wymagają jednak od organu wykonującego administrację publiczną potwierdzenia obowiązku lub uprawnienia. Należy zgodzić się ze stanowiskiem zaprezentowanym w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, że dany akt lub czynność powinny ustalać, stwierdzać, potwierdzać (lub nie) obowiązki określone przepisami prawa administracyjnego. Oznacza to, że rozstrzygnięcie administracyjne nakłada na stronę postępowania administracyjnego obowiązek określonego zachowania, który to obowiązek powinien być wyrażony precyzyjnie, bez niedomówień i możliwości interpretacji. Musi więc istnieć związek między ustaleniem, bądź potwierdzeniem określonego obowiązku lub uprawnienia (lub ich odmową), a możliwością realizacji takiego uprawnienia, czy obowiązku wynikającego z przepisu prawa. ( B. Adamiak, Z problematyki właściwości sądów administracyjnych (art. 3 § 2 pkt 4, ZNSA 2006, nr 2, str. 9-12; postanowienie NSA z 22 lutego 2012r., I OSK 194/12, LEX nr 1115961). W przypadku zaś zaskarżonej czynności z całą pewnością nie mamy do czynienia z taką sytuacją. Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że skarga wniesiona w tej sprawie nie podlega właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, gdyż jej przedmiotem jest żądanie nie mieszczące się w zakresie kognicji tego sądu, wyznaczonego treścią art. 3 ustawy ppsa. Nadmienić należy jedynie, że szczegółowe zasady zbywania nieruchomości stanowiących własność gminy regulują przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004r., Nr 261, poz. 2603) i to w oparciu o regulacje prawne tych przepisów strona może ewentualnie wywodzić środki zaskarżenia dotyczące sprzedaży nieruchomości gminnych. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.