II SA/Ol 840/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA — Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu l grudnia 2005 r. sprawy ze skargi L. M., na uchwałę Rady Miasta z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie ustalenia źródeł dochodów dla szkół i zespołów szkół postanawia odrzucić skargę. Rada Miasta w dniu 30 marca 2005 r. podjęła uchwałę Nr "[...]" w sprawie ustalenia źródeł dochodów, które szkoły i zespoły szkół mogą gromadzić na rachunku dochodów własnych, ich przeznaczenia oraz w sprawie wskazania szkół i zespołów szkół, które takie rachunki utworzą. W złożonej skardze L. M. wniósł o stwierdzenie nieważności powyższej uchwały. W uzasadnieniu zarzucił sprzeczność § 2 pkt 3 tego aktu z art. 18a ust. 4 i ust. 9 ustawy o finansach publicznych oraz z przepisami prawa oświatowego. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej oddalenie. Stwierdził, że zaskarżona uchwała została podjęta na podstawie art. 18a ust. 3 i 4 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2003 r. Nr 15, poz. 148 z późn. zm.), który uprawnia organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego do określenia rodzaju dochodów, które mogą być gromadzone na rachunku dochodów własnych jednostki budżetowej i wydatkowane na cele określone w uchwale. Dochody, które mogą być gromadzone w oparciu o przedmiotową uchwałę, wykraczają poza ograniczenia wynikające ze źródeł dochodów oraz ich przeznaczenia wymienionych w art. 18a ust. l i 6 cytowanej ustawy. W zakresie tych źródeł dochodów, zgodnie z art. 5 pkt l, do podjęcia decyzji o utworzeniu rachunku uprawniony jest wyłącznie kierownik jednostki budżetowej, o ile jednostka ta zostanie wskazana przez radę gminy. Stwierdził ponadto, że zaskarżona uchwała nie narusza przepisów ustawy o systemie oświaty, gdyż organizowane w szkołach zajęcia edukacyjne, wykraczające poza ustalone ramowe plany nauczania, mogą być realizowane odpłatnie. W praktyce organów prowadzących szkoły publiczne jest finansowanie, choćby częściowe, zajęć ponadprogramowych. Uzależnione jest to jednak od posiadanych przez organ prowadzący środków finansowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, inne niż akty prawa miejscowego. Stosownie do art. 10l ust. l ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Zarządzeniem z dnia 24 października 2005 r. skarżący został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego skargi przez nadesłanie dokumentu potwierdzającego wezwanie Rady Miasta do usunięcia naruszenia prawa, wystosowane przed wniesieniem skargi na przedmiotową uchwałę, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone dnia 2 listopada 2005 r. W zakreślonym terminie skarżący przedłożył wyłącznie skargę z dnia 28 czerwca 2005 r., skierowaną do Wojewody, w której wezwał ten organ do usunięcia naruszenia prawa przez stwierdzenie nieważności uchwały Nr "[...]". Powyższe nie może być uznane za spełnienie warunku przewidzianego w art. 101 ust. l o samorządzie gminnym, gdyż wezwanie, o którym mowa w cytowanym przepisie, kieruje się do organu, który wydał kwestionowany akt. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 58 § l pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.