II SA/Ol 845/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 15 listopada 2017r. sygn. akt II SA/Ol 845/17 w sprawie ze skargi M. W. na pracownika Urzędu Miejskiego w E. postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 15 listopada 2017r. (sygn. akt II SA/Ol 845/17) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017r., poz. 1369, ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) odrzucił skargę wniesioną przez M. W. na pracownika Urzędu Miejskiego w E. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 20 listopada 2017r. wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej. W dniu 28 listopada 2017r. (data nadania pocztowego) do tut. Sądu wpłynęła sporządzona osobiście przez skarżącą skarga kasacyjna od przedmiotowego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stosownie jednak do art. 175 § 1 p.p.s.a. kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym sporządzanie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1, § 2 i § 3 p.p.s.a. Tym samym wojewódzki sąd administracyjny powinien odrzucić skargę bez wzywania do usunięcia braków, w sytuacji, gdy skargę sporządzi i podpisze podmiot nieuprawniony (por: postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2004r., FSK 3/04, M. Prawniczy 2004, Nr 5, s. 202). Wprawdzie przy skardze kasacyjnej tryb z art. 49 p.p.s.a. (wezwanie do uzupełnienia braków formalnych) jest możliwy, ale tylko w celu wyjaśnienia, czy osoba która podpisała skargę kasacyjną jest umocowana do jej sporządzenia w świetle art. 175 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 15 maja 2008r. sygn. akt II GSK 502/07, postanowienie NSA z dnia 3 grudnia 2013r., sygn. akt II FZ 1082/13, publ. na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Analiza akt rozpoznawanej sprawy nie dała natomiast podstaw do przyjęcia, że strona skarżąca jest podmiotem uprawnionym do sporządzenia skargi kasacyjnej, wymienionym w art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a. Skoro zatem wniesiona w dniu 28 listopada 2017 r. skarga kasacyjna nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, lecz osobiście przez stronę skarżącą, czyli przez podmiot nieuprawniony, to należało ją odrzucić jako niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak sentencji.