II SA/Ol 855/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A.P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie statusu bezrobotnego oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi WSA/post.1 – sentencja postanowienia Decyzją z dnia "[...]" Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty O. z dnia "[...]" którą uchylono ostateczną decyzję Starosty O. z dnia "[...]" w sprawie uznania z dniem 26 kwietnia 2007r. A.P. za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku od dnia 4 maja 2007r. oraz orzeczono o odmowie uznania A.P. za osobę bezrobotną od dnia 26 kwietnia 2007r. Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu 4 czerwca 2008r. W dniu 13 czerwca 2008r. A.P. złożył w tut. Sądzie wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, podając między innymi iż jest osobą niewidomą i nie jest w stanie sam napisać skargi. Postanowieniem z dnia "[...]" skarżącemu przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym obejmujące ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 4 sierpnia 2008r. Okręgowa Rada Adwokacka w O. poinformowała tut. Sąd o wyznaczeniu - w ramach przyznanego A.P. prawa pomocy – jako pełnomocnika adw. J.S. W dniu 17 września 2008r. adw. J.S. otrzymał pełnomocnictwo skarżącego, a w dniu 10 października 2008r. do Wojewody wpłynęła skarga pełnomocnika skarżącego na wyżej wskazaną decyzję wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi pełnomocnik skarżącego podał, że od otrzymania zawiadomienia o wyznaczeniu go pełnomocnikiem w przedmiotowej sprawie ze skarżącym był utrudniony kontakt. Jak podał wysłał do niego dwa listy polecone z dnia 19 sierpnia 2008r. oraz 15 września 2008r., wzywające go do podpisania pełnomocnictwa. Dodatkowo wskazał, iż skarżący nie był w stanie przedłożyć wszystkich dokumentów związanych ze sprawą (w tym decyzji podlegającej zaskarżeniu), a część z nich znajdowała się z urzędzie wojewódzkim. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) do przesłanek warunkujących skuteczność wniosku o przywrócenie terminu zalicza się: uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony, złożenie wniosku w terminie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu oraz dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja Wojewody z dnia "[...]" została doręczona A.P. 4 czerwca 2008r. Stąd też określony w art. 53 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi termin do wniesienia skargi od tej decyzji upłynął w dniu 4 lipca 2008r. Nie można jednak uznać, że uchybienie terminu do złożenia skargi nastąpiło z winy skarżącego. W dniu 13 czerwca 2008r złożył on bowiem wniosek o przyznanie prawa pomocy w związku z zamiarem wniesienia przedmiotowej skargi, a cały trzydziestodniowy termin do jej wniesienia upłynął na realizację wniosku strony w zakresie przyznania prawa pomocy (postanowienie o przyznaniu prawa pomocy uprawomocniło się w dniu 29 lipca 2008r.). Ponadto wskazać należy, iż wprawdzie skargę na decyzję do sądu administracyjnego może wnieść sam skarżący, jednak biorąc pod uwagę jego niepełnosprawność nie ulega wątpliwości, iż w niniejszej sprawie skarżący nie mógł tego uczynić samodzielnie. Natomiast rozważenia wymaga kwestia spełnienia przesłanek do przywrócenia terminu do wniesienia skargi, dokonanego przez pełnomocnika skarżącego. Podnieść należy, iż Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 8 czerwca 2006r. (Sygn. akt I FZ 198/06, niepublik.) stwierdził, iż w wypadku ustanowienia adwokata w trybie art. 244 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym adwokat miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie. Tym samym NSA podzielił pogląd zaprezentowany przez Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 4 marca 2005r. (Sygn. Akt II UZ 72/04, opublik. OSNP z 2005r. Nr 20 poz. 325). Podobnie orzekł także Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 27 czerwca 2000r. (Sygn,. akt I CZ 62/00, OSNC z 2001r. Nr 1 poz. 7). Wskazać jednak należy, iż w uzasadnieniach przytoczonych orzeczeń sądy wskazywały, iż w przypadku pełnomocnika z urzędu nie jest uzasadniona taka interpretacja przepisów, która pozwala na skrócenie okresu, jaki miałby na sporządzenie środka zaskarżenia pełnomocnik z wyboru. Jednocześnie w powołanych orzeczeniach Sądu Najwyższego przyznano, iż za dzień w którym ustała przyczyna do wniesienia kasacji jest dzień, w którym pełnomocnik miał możliwość rzeczywistego wniesienia kasacji, nie późniejszy jednak od dnia zawiadomienia go o ustanowieniu pełnomocnikiem więcej niż o miesiąc. Należy jednak uwzględnić fakt, iż w postępowaniu przed sądem administracyjnym – w przeciwieństwie do postępowania przed sądem cywilnym - ustanowienie adwokata przez sąd nie jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa procesowego, tak jak to stanowi art. 118 Kodeksu postępowania cywilnego. Zgodnie bowiem z art. 247 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego stanowi uprawnienie strony do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu. Zatem pełnomocnik ustanowiony w ramach pomocy prawnej uzyskuje możliwość do działania w imieniu strony nie z chwilą zawiadomienia go o ustanowieniu go pełnomocnikiem, lecz dopiero z chwilą udzielenia mu pełnomocnictwa przez stronę. W warunkach niniejszej sprawy za dzień, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi ustała z momentem udzielenia pełnomocnictwa przez skarżącego, co miało miejsce w dniu 17 września 2008r. Dopiero bowiem z tym momentem pełnomocnik uzyskał możliwość zapoznania się z aktami sprawy i sporządzenia skargi. Uwzględniając zatem powyższe wywody należy uznać, iż dopiero od tej daty pełnomocnik skarżącego uzyskał możliwość wniesienia skargi, co uczynił w dniu 10 października 2008r., a zatem przed upływem 30 dni od daty udzielenia mu pełnomocnictwa przez skarżącego. Z tych względów uznać należy, iż spełnione zostały przesłanki, od których zależy przywrócenie terminu do wniesienia skargi i stąd na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd postanowił termin przywrócić.