II SA/Ol 862/09

PostanowienieWSA w Olsztynie2009-11-25

Skład orzekający: Katarzyna Matczak, Bogusław Jażdżyk, Zbigniew Ślusarczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w sytuacji, gdy decyzja o zwolnieniu ze służby została wydana na podstawie orzeczenia dyscyplinarnego, a strona wniosła skargę kasacyjną od wyroku WSA oddalającego skargę na to orzeczenie, sąd administracyjny powinien zawiesić postępowanie w sprawie skargi na decyzję o zwolnieniu ze służby?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny może zawiesić postępowanie, gdy jego rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania, w tym sądowoadministracyjnego. W sytuacji, gdy decyzja o zwolnieniu ze służby została wydana na podstawie orzeczenia dyscyplinarnego, a strona wniosła skargę kasacyjną od wyroku WSA oddalającego skargę na to orzeczenie, wynik postępowania przed NSA może mieć prejudycjalny charakter dla obecnego postępowania sądowoadministracyjnego, uzasadniając jego zawieszenie.
Stan faktyczny
Strona skarżąca A.Z. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej o zwolnieniu ze służby, która została wydana w związku z orzeczeniem dyscyplinarnym o wydaleniu ze służby. Skarżący wniósł o zawieszenie postępowania sądowego, argumentując, że jego skarga na orzeczenie dyscyplinarne została oddalona wyrokiem WSA, ale wniósł od niego skargę kasacyjną do NSA. Uważał, że wynik postępowania przed NSA może wpłynąć na decyzję o zwolnieniu ze służby.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono zawiesić postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 25 listopada 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk Protokolant Grzegorz Knop po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2009 roku na rozprawie sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby postanawia zawiesić postępowanie sądowe. A.Z. złożył w dniu 21 sierpnia 2009r. (data stempla pocztowego) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia "[...]" nr "[...]" utrzymującą w mocy decyzję personalną Dyrektora Aresztu Śledczego z dnia "[...]" w sprawie zwolnienia A.Z. ze służby z dniem 23 maja 2009r. z powodu wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby. Strona skarżąca na rozprawie w dniu 25 listopada 2009. złożyła pismo procesowe (z dnia 25 listopada 2009r.), w którym wystąpiła z wnioskiem o zawieszenie postępowania sądowego w trybie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jako powód wniosku strona skazała, iż obecnie rozpoznawana sprawa dotyczy decyzji orzekającej o jego zwolnieniu ze służby więziennej w związku z wydanym wobec niego orzeczeniem dyscyplinarnym Sądu Dyscyplinarnego przy Okręgowym Inspektoracie Służby Więziennej nr "[...]" orzekającym wymierzenie kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby. Na to orzeczenie dyscyplinarne skarżący także wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, który wyrokiem z dnia 25 września 2009r. (sygn. akt II SA/Ol 704/09) oddalił jego skargę. Wyrok ten nie jest jednakże prawomocny, gdyż strona skarżąca wystosowała od niego skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W ocenie strony wnioskującej obecne rozpoznanie skargi na decyzję wykonującą nałożoną karę dyscyplinarną jest uzależnione od wyniku postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego orzeczenia dyscyplinarnego będzie miało bezpośredni wpływ na decyzję o jego zwolnieniu ze służby. Strona wskazała, iż stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości alb w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Z kolei po myśli art. 145 § 1 pkt 8 Kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które następnie zostało uchylone lub zmienione. W przepisie tym chodzi o sytuację, gdy dochodzi do pewnego ciągu zdarzeń prawnych, gdy decyzja lub orzeczenie sądu stanowią podstawę do wydania innej kolejnej decyzji. Chodzi o sytuację, gdy bez wydania jednej decyzji nie byłoby możliwe wydanie kolejnej. W ocenie skarżącego fakt możliwości wyeliminowania z obrotu orzeczenia Sądu (sygn. II SA/Ol 704/09) może prowadzić do wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie będącej przedmiotem skargi o sygn. II SA/Ol 862/09. Pełnomocnik organu w odpowiedzi na zgłoszony wniosek wniósł o jego oddalenie. Podał, iż decyzja o zwolnieniu ze służby jest indywidualnym aktem administracyjnym, na który służą odrębne środki zaskarżenia. Okoliczność, na którą powołuje się skrzący nie znajduje uzasadnienia w stanie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Wskazać należy, iż praktyka sądowa opowiada się za szerokim interpretowaniem użytego w tym przepisie pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania" wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze 2005, str. 302 i nast.). Ekonomika procesowa, a także względy sprawiedliwości mogą przemawiać za potrzebą zawieszenia postępowania z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego skarżonym aktem, jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. W niniejszej sprawie istota sporu pomiędzy stronami dotyczy ustalenia, czy w okolicznościach tej sprawy zaistniała przesłanka wydania wobec strony skarżącej na podstawie art. 39 ust. 2 pkt 3 ustawy o Służbie Więziennej decyzji personalnej o wydaleniu ze służby na skutek orzeczenia dyscyplinarnego orzekającego karę dyscyplinarną wydalenia ze służby przed dokonaniem kontroli tego orzeczenia dyscyplinarnego przez sądy administracyjne tj. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oraz Naczelny Sąd Administracyjny. Poza sporem pozostaje pomiędzy stronami okoliczność, iż podstawę do orzeczonego rozstrzygnięcia o wydaleniu ze służby stanowiło orzeczenie dyscyplinarne w przedmiocie orzeczonej kary wydalenia ze służby. Słusznie zatem podnosi strona skarżąca, iż w omawianej sprawie podstawą do wydania skarżonej decyzji personalnej było wydanie innego orzeczenia przez właściwy organ administracji publicznej tj. Sąd Dyscyplinarny przy Okręgowym Inspektoracie Służby Więziennej. Można zatem założyć, iż w przypadku wyeliminowania z obrotu prawnego orzeczenia dyscyplinarnego stosownie do art. 145 § 1 pkt 8 Kpa zaistniałaby podstawa do wznowienia postępowania w przedmiocie wydanej decyzji personalnej wydalenia ze służby, którą to okoliczność sąd administracyjny zobowiązany byłby uwzględnić z urzędu przy rozpoznaniu skargi na decyzję o wydaleniu ze służby. Na obecnym etapie postępowania strona skarżąca wystąpiła z wnioskiem o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w tej sprawie z uwagi na wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 25 września 2009r. (sygn. akt II SA/Ol 704/09), którym oddalono skargę na orzeczenie dyscyplinarne wydalenia ze służby. W ocenie Sądu rozstrzygnięcie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym może mieć wpływ na obecne postępowanie sądowoadministracyjne i bez znaczenia dla tej oceny pozostaje okoliczność, iż każdy z wydanych aktów administracyjnych - orzeczenie dyscyplinarne i decyzja personalna, jako akty wydane w sprawie indywidualnej mogą podlegać zaskarżeniu odrębnymi środkami zaskarżenia. Należy bowiem podzielić pogląd skarżącego, iż orzeczenie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym będzie mogło mieć wpływ dla rozstrzygnięcia w obecnym postępowaniu sądowoadministracyjnym mając prejudycjalny charakter dla obecnego postępowania sądowoadministracyjnego. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 131 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło