II SA/Ol 873/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. i W.S na decyzję W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 21 sierpnia 2013 r., nr "[...]" w przedmiocie rozbiórki obiektu postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia 21 sierpnia 2013 r. W. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia 26 czerwca 2013 r., którą nakazano E. i W.S. rozbiórkę budynku gospodarczego z zadaszonym tarasem o łącznych wymiarach ok. 8,90 x 3,00 m, położonych na działkach gruntu oznaczonych "[...]", wybudowanego w warunkach samowoli budowlanej. W złożonej do tut. Sądu skardze E. i W.S., reprezentowani przez A.S., zarzucili, że organy nadzoru budowlanego błędnie ustaliły stan faktyczny sprawy i w konsekwencji zastosowały niewłaściwe przepisy prawa. W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Stosownie do art. 37 § 1 zd. pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Natomiast stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli braki ma pismo będące skargą, przewodniczący, wzywając do uzupełnienia braków takiego pisma, poucza o rygorze odrzucenia skargi. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II z dnia 1 października 2013 r., pełnomocnik skarżących została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżących przez wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie doręczono pełnomocnikowi w dniu 4 października 2013 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi upłynął zatem z dniem 11 października 2013 r. W zakreślonym terminie pełnomocnik nadesłała pełnomocnictwo W.S. do reprezentowania go i działania w jego imieniu wobec wszelkich władz, instytucji, urzędów administracji państwowej i samorządowej, osób fizycznych i prawnych, odbioru i kwitowania dokumentów i korespondencji przychodzącej na adres zameldowania mocodawcy, a także prawo do reprezentowania go przez Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w P. w sprawie legalizacji samowoli budowlanej na działce w miejscowości "[...]" oraz do dokonywania wszelkich czynności formalno– prawnych, jakie okażą się konieczne dla realizacji tego pełnomocnictwa. Przedłożone pełnomocnictwo nie może być traktowane jako pełnomocnictwo obejmujące umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Udzielenie pełnomocnictwa ogólnego do reprezentowania strony przed wszelkimi władzami, instytucjami, urzędami administracji państwowej i samorządowej nie uzasadnia twierdzenia, że pełnomocnik jest należycie umocowany do działania w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sądy administracyjne nie są urzędem rozumianym jako organ władzy publicznej o określonym zakresie działania, czy jako zespół osób wykonujący określone zadania, ani instytucją rozumianą jako zakład o charakterze publicznym zajmujący się określonym zakresem spraw, działający w jakiejś dziedzinie (por. wyrok NSA z 3 lutego 2006 r., II FSK 362/05; postanowienie NSA z dnia 29 września 2010 r., II OSK 1828/10, dostępne: www.cbois.nsa.gov.pl). Złożona do akt sprawy kopia pełnomocnictwa z dnia 7 maja 2013 r. nie wskazuje, że jego zakresem objęte jest również prowadzenie spraw przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie lub sądami administracyjnymi. W niniejszej sprawie przedmiotowy brak formalny wniesionej skargi nie został zatem uzupełniony mimo pouczenia, że spowoduje to odrzucenie skargi. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skargę należało odrzucić.