II SA/Ol 874/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 7 października 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 16 września 2010r. A.S. wystąpił do tut. Sądu ze skargą na niewłaściwe zachowanie pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. wobec siebie, a także naruszenia przez pracowników organu przepisów postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. wniósł o jej odrzucenie, a w przypadku nie uwzględnienia tego wniosku, o jej oddalenie. Podniesiono, iż organem właściwym do rozpoznania przedmiotowej skargi jest Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. Jednocześnie wskazano, iż to skarżący wielokrotnie w swoich skargach kierowanych do różnych instytucji pomawiał pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B., które to zachowanie mogło poniżyć te osoby w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego dla wykonywania obowiązków pracownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. Ponadto skarżący znieważał pracowników organu poprzez używanie wobec nich słów powszechnie uznanych za obelżywe. Zaznaczono przy tym, iż na wniosek Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B., Prokuratura Rejonowa w B. wszczęła postępowanie przeciwko skarżącemu. Odnosząc się do zarzutów wskazano, iż są one nieprawdziwe, a zachowanie i postawa pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. nie budzi żadnych zastrzeżeń. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej poprzez rozpatrywanie skarg na akty, czynności lub bezczynność organów administracji publicznej. Zauważyć przy tym należy, że nie każda działalność organów administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym sądy administracyjne nie są bowiem właściwe między innymi do rozpoznawania tzw. skarg powszechnych, a więc skarg związanych z nienależytym wykonywaniem zadań przez właściwe organy administracji publicznej albo ich pracowników (tak m.in. w postanowieniu NSA z 25 lutego 2009r., sygn. akt II OSK 241/09, opublikowanym na stronie internetowej NSA pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). Skargi te wnoszone są bowiem oraz rozpatrywane w trybie i przez organy określone w Dziale VIII (art. 227-240) ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. 2000, Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest zachowanie pracowników organu pomocy społecznej. Zatem sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania niniejszej skargi. Wskazać przy tym należy, iż Kodeks postępowania administracyjnego w ogóle nie reguluje kwestii wnoszenia skarg na pracowników organu. Zgodnie z art. 229 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego skarga może dotyczyć jedynie zadań lub działalności kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, czyli w tym wypadku dyrektora miejskiego ośrodka pomocy społecznej, a organem właściwym do jej rozpatrzenia jest rada gminy. Wskazać przy tym należy, iż skarga powszechna jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, który nie daje jednak podstaw do żądania wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego. Postępowanie w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, iż nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. W konsekwencji działania administracji publicznej będące przedmiotem takich skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych, bowiem nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów zawartych w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze na mocy art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 58 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.