II SA/Ol 876/15
PostanowienieWSA w Olsztynie2015-09-21
Skład orzekający: Hanna Raszkowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pismo Przewodniczącej Rady Miasta, informujące o stanowisku Komisji Prawa i Samorządności Rady Miasta co do zgodności z prawem uchwały Rady Osiedla w sprawie fundowania nagród, stanowi akt lub czynność podlegającą kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 PPSA?Ratio decidendi
Skarga jest niedopuszczalna, ponieważ kwestionowane pismo Przewodniczącej Rady Miasta nie jest uchwałą ani zarządzeniem organu gminy, a ocena zasadności i celowości fundowania nagród nie mieści się w zakresie właściwości sądu administracyjnego określonej w art. 3 § 2 PPSA. Nie zostały spełnione przesłanki do kontroli sądowej.Stan faktyczny
Skarżący Z.M. zaskarżył pismo Przewodniczącej Rady Miasta O. z dnia 1 czerwca 2015 r., które informowało o stanowisku Komisji Prawa i Samorządności Rady Miasta O. co do zgodności z prawem uchwały Rady Osiedla odmownej w sprawie fundowania nagród dla dzieci. Skarżący zarzucił dyskryminację i niewłaściwe działania organów. Rada Miasta wniosła o odrzucenie skargi, wskazując, że nie podejmowała decyzji w tej sprawie, a jedynie poinformowała o stanowisku komisji.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska po rozpoznaniu w dniu 21 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.M. na Radę Miasta O. w sprawie fundowania nagród postanawia odrzucić skargę.
W złożonej do tut. Sądu skardze Z.M. zarzucił, że Rada Miasta O. decyzją z dnia 1 czerwca 2015 r. utrzymała w mocy uchwałę Rady Osiedla "[...]" o odmowie fundowania nagród dla dzieci z programu edukacyjnego "[...]". Skarżący wniósł o uchylenie powyższego aktu, jako niezgodnego z prawem i nakazanie Radzie Miasta "uwzględnienia potrzeby nagradzania mądrych dzieci". Skarżący wyjaśnił, że Rada Osiedla "[...]" odmówiła ufundowania nagród dla dzieci, z uwagi na fakt uczestniczenia w programie dzieci z różnych części miasta. Zdaniem skarżącego, stanowi to objaw dyskryminacji dzieci ze względu na adres zameldowania. Zarzucił, że Rada Osiedla łamie prawo również fundując upominki ubogim dzieciom, gdyż demoralizuje je tym, ucząc, że brak zaradności rodziców jest społecznie nagradzany. Za niewłaściwe skarżący uznał również organizowanie kolacji wigilijnych dla osób samotnych. Stwierdził, że Rada Miasta "[...]" akceptuje powyższe działania Rady Osiedla.
W odpowiedzi na skargę Rada Miasta "[...]" wniosła o jej odrzucenie.
Wyjaśniła, że w przedmiotowej sprawie nie podejmowała żadnej decyzji. Na podstawie § 44 ust. 2 Rozdziału VI Statutu Osiedla "[...]" (przyjętego uchwałą Nr LXVII/989/02 Rady Miasta "[...]" z dnia 25 września 2002 r.), Komisja Prawa i Samorządności Rady Miasta "[...]" na posiedzeniu w dniu 25 maja 2015 r. zapoznała się z treścią pisma skarżącego, przesłanego drogą mailową 29 kwietnia 2015 r., dotyczącego wniosku o unieważnienie uchwały Nr V/2015 Rady Osiedla "[...]" z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie ufundowania nagrody na festyn w Szkole "[...]". Komisja zwróciła uwagę, że w poprzednich latach Rada Osiedla finansowała zakup roweru dla tej szkoły. Zgodnie z § 6 pkt 5 Statutu Osiedla "[...]" do zadań osiedla należy - współpraca z organizacjami i instytucjami działającymi na terenie osiedla, zwłaszcza oświatowymi, kulturalnymi, sportowymi, zakładami opieki zdrowotnej oraz podejmowanie działań w tym zakresie. Mając powyższe na uwadze oraz zapisy Statutu Osiedla "[...]" Komisja uznała, iż przedmiotowa uchwała jest zgodna z prawem i nie narusza zasady gospodarności, rzetelności i celowości, o czym skarżący został poinformowany pismem z dnia 1 czerwca 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji Sądu jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości Sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Przed przystąpieniem do rozpoznawania sprawy co do meritum, należało zatem zbadać dopuszczalność skargi.
Kontrola sądowa w tym zakresie wykazała, iż wniesiona skarga jest niedopuszczalna.
Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy
z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), p.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia
14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Kontroli sądu administracyjnego, obok aktów prawa miejscowego, poddane są zatem te akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, które są podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. W zakresie tym nie mieści się ocena zasadności i celowości fundowania nagród.
W niniejszej sprawie skarżący kwestionuje zasadność pisma Przewodniczącej Rady Miasta "[...]", w którym podano, że Komisja Prawa i Samorządności Rady Miasta "[...]" uznała za zgodne z prawem i nie naruszającą zasady gospodarności, rzetelności i celowości stanowisko Rady Osiedla "[...]" zajęte w sprawie ufundowania nagrody na festyn.
Sprawa te nie należy jednak do właściwości sądu administracyjnego, gdyż nie została spełniona żadna przesłanka z art. 3 § 2 p.p.s.a.
Ponadto, zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591, ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Z treści powołanego przepisu wynika jednoznacznie, że dotyczy on uchwał lub zarządzeń podjętych przez organ gminy. Kwestionowane przez skarżącego pismo Przewodniczącej Rady Miasta z dnia 1 czerwca 2015 r. nie jest ani uchwałą, ani zarządzeniem organu gminy.
W tym stanie, skargę jako niedopuszczalną, należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło