II SA/Ol 883/08

Dnia 18 grudnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Alicja Jaszczak - Sikora po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi spółki A na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie aktualizacji opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste gruntu postanawia: przywrócić spółce A termin do wniesienia skargi WSA/post.1 - sentencja postanowienia Spółka A w dniu 20 października 2008 r. wniosła skargę na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", umarzające postępowanie w sprawie aktualizacji opłaty za wieczyste użytkowanie gruntu. Orzeczenie to zostało doręczone pełnomocnikowi Spółki w dniu 26 sierpnia 2008 r. Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na to rozstrzygnięcie została wniesiona w dniu 20 października 2008 r., to jest z uchybieniem terminu, o którym mowa w art.53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153, poz.1270 ze zmianami), zwanej dalej jako p.p.s.a., zgodnie z którym skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z uwagi na to, że strona równocześnie ze skargą złożyła wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia, w pierwszej kolejności, bez dokonywania oceny dopuszczalności skargi, rozpoznaniu podlegał tenże wniosek. We wniosku strona uprawdopodobniła brak winy w przekroczeniu terminu. Należało więc sprawdzić, czy wniosek ten został złożony w ustawowym terminie, określonym w art.87 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W niniejszej sprawie strona skarżąca jako okoliczność, wskazującą na brak winy w uchybieniu terminu, podawała błędne pouczenie o środkach zaskarżenia zawarte w orzeczeniu Samorządowego Kolegium odwoławczego, o czym dowiedziała się z uzasadnienia postanowienia Sądu Rejonowego w Olsztynie, doręczonego w dniu 13 października 2008 r. Wobec tego należało uznać, iż siedmiodniowy termin do złożenia wniosku, liczony od ustania przyczyny uchybienia terminu, został zachowany. To z kolei dawało podstawę do merytorycznej oceny, czy strona uchybiła terminowi bez własnej winy. Bowiem tylko spełnienie tej przesłanki pozwala Sądowi na przywrócenie terminu. W orzecznictwie sądowym jako przykład braku winy w uchybieniu terminu wskazuje się między innymi mylne pouczenie o środkach zaskarżenia (niepublikowany wyrok NSA z dnia 21 grudnia 2005 r. I OSK 271/05 oraz niepublikowane postanowienie WSA w Warszawie z dnia 1 kwietnia 2004 r., III SA 1983/03) Wojewódzki Sąd Administracyjny, w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, podziela pogląd, iż wadliwość pouczenia strony co do terminu dokonania czynności procesowej może uzasadniać wystąpienie z wnioskiem o jego przywrócenie. W niniejszej sprawie mamy do czynienia z taką właśnie okolicznością faktyczną. W zaskarżonym orzeczeniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze, umarzając postępowanie na podstawie art. 105 § 1 Kpa, pouczyło skarżącą, iż orzeczenie jest ostateczne i strona może w terminie 14 dni wnieść do niego sprzeciw do właściwego sądu powszechnego za pośrednictwem organu. Strona skorzystała z tego pouczenia i wniosła o rozstrzygnięcie sporu w sprawie aktualizacji opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste przez Sąd Rejonowy w Olsztynie, który postanowieniem z dnia 8 października 2008 r. sygn. akt "[...]’ odrzucił pozew, wskazując stronie drogę sądowoadministracyjną. Skoro strona uchybiła terminowi do wniesienia skargi wskutek pouczenia, zawartego w zaskarżonym orzeczeniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego, to w ocenie Sądu, dawało podstawę do uznania braku jej winy w przekroczeniu terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Wobec tego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi okazał się zasadny i dlatego, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.