II SA/Ol 939/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. C. na decyzję Wojewody z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. M. C., reprezentowana przez adwokata A. B., w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Wojewody z dnia "[...]", utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta O. z dnia "[...]" w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków obrębu "[...]" m. O. jako działka nr "[...]" o pow. 0,1262 ha, stanowiącej własność skarżącej oraz S. Z., poprzez udzielenie zezwolenia Polskiej Spółce Gazownictwa Sp. z o.o. Oddział Zakład Gazowniczy w O. na założenie i przeprowadzenie przewodów i urządzeń służących do dystrybucji gazu w postaci gazociągu wysokiego ciśnienia DN 300 MOP 5,5 MPa, relacji B. – W., zawarła m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Zatem rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Nie jest dopuszczalne w ramach tych przesłanek dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny zasadności zarzutów, jak również legalności decyzji będącej przedmiotem wniesionej skargi. W niniejszej sprawie strona skarżąca nie podała żadnych okoliczności, o których mowa w powołanym przepisie. Jednakże podkreślić należy, iż przedmiotem skargi jest decyzja wydana na podstawie art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 2147 ze zm., dalej jako: u.g.n.). Zgodnie zaś z art. 9 u.g.n. w sprawach, o których mowa w przepisach działu III, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a, wykonanie decyzji następuje po upływie 14 dni od dnia, w którym upłynął bezskutecznie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję do sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tych sprawach organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. Jak wskazano w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2013r. (sygn. akt I OZ 1041/13, LEX nr 1436996) oznacza to, że w sytuacji, gdy organ administracyjny nie wykonał obowiązku nałożonego przez art. 9 u.g.n., to niezależnie od argumentacji powołanej we wniosku o wstrzymanie, czy też jej braku, uzasadnione jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez sąd pierwszej instancji. Nawet gdy wniosek strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, skierowany do sądu, posiada pewne mankamenty, na przykład lakonicznie uzasadnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. w sytuacji, gdy organ nie wykonał obowiązku nałożonego przez art. 9 u.g.n. niedopuszczalna jest odmowa wstrzymania wykonania decyzji. Taki sam pogląd został wyrażony w postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 września 2010r. (sygn. akt I OZ 717/10, LEX nr 741971) oraz z dnia 8 października 2008r. (sygn. akt I OZ 770/08, LEX nr 1130771). W niniejszej sprawie – jak wskazano wyżej – podstawę prawną do wydania zaskarżonej decyzji Wojewody stanowił przepis art. 124 ust. 1 u.g.n., który to przepis mieści się w dziale III tej ustawy i nie jest przepisem stanowiącym wyjątek, w myśl art. 9 u.g.n. Zatem skoro organ administracyjny na podstawie art. 9 u.g.n. z urzędu nie wstrzymał wykonania zaskarżonej decyzji, to winien uczynić to sąd administracyjny. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.