II SA/Ol 95/09
PostanowienieWSA w Olsztynie2009-04-08
Skład orzekający: Tadeusz Lipiński, Alicja Jaszczak-Sikora, Marzenna Glabas
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez Wojewodę na uchwałę Rady Miejskiej, która została następnie uchylona przez Radę, powinno skutkować umorzeniem postępowania sądowego?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie sądowe na skutek skutecznego cofnięcia skargi przez Wojewodę. Sąd uznał, że cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa ani nie spowodowało utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności, co zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 PPSA obliguje sąd do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania.Stan faktyczny
Wojewoda zaskarżył uchwałę Rady Miejskiej w Mikołajkach zmieniającą regulamin utrzymania czystości i porządku, zarzucając jej wyjście poza zakres upoważnienia ustawowego. Rada Miejska uchwałą uznała skargę za zasadną i uchyliła zakwestionowane zapisy. Następnie Wojewoda cofnął skargę, powołując się na kolejną uchwałę Rady Miejskiej z dnia 30 marca 2009 r. w sprawie uznania skargi.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Sędziowie Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora Sędzia WSA Marzenna Glabas (spr.) Protokolant Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Miejskiej z dnia "[...]" r. Nr "[...]" w przedmiocie zmiany uchwały Rady Miejskiej Nr "[...]" z dnia "[...]" w sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Miasta i Gminy postanawia umorzyć postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia
Uchwałą Nr XXXI/224/2008 z dnia 30 września 2008r. Rada Miejska w Mikołajkach dokonała zmiany uchwały Rady Miejskiej w Mikołajkach Nr XXXVIII/288/2006 z dnia 14 czerwca 2006r. w sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Miasta i Gminy Mikołajki.
W skardze na powyższą uchwałę Wojewoda Warmińsko – Mazurski, działając na podstawie art. 93 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym ( Dz. U. z 2001r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.), wniósł o stwierdzenie jej nieważności w części dotyczącej § 1 w zakresie słów " w art.6 ust.2 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się «spalania odpadów na powierzchni ziemi oraz w instalacjach grzewczych. Dopuszcza się spalanie odpadów zielonych nie zawierających substancji niebezpiecznych i nie stanowiących uciążliwości dla bezpośredniego otoczenia»" oraz słów " w art. 25 ust.3 dodaje się pkt 4 w brzmieniu «osoby powożące zaprzęgiem konnym obowiązane są do natychmiastowego uprzątnięcia odchodów końskich z ulic i chodników»", zarzucając, iż powyższe uregulowania wykraczają poza umocowanie przysługujące radzie, a wynikające z art. 4 ust.2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Gminy Mikołajki uznał skargę w całości i wskazał, że na sesji w dniu 10 lutego 2009r. Rada Miejska w Mikołajkach uchwałą Nr XXXVII/268/2009 uznała skargę w całości za zasadną i uchyliła zakwestionowane zapisy zaskarżonej uchwały. W związku z tym organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego.
Pismem z dnia 2 marca 2009r. Wojewoda Warmińsko – Mazurski poinformował, iż podtrzymuje skargę, gdyż uchwała uznająca skargę posiada w ocenie skarżącego wadę, skutkującą stwierdzeniem jej nieważności w całości.
Pismem procesowym z dnia 1 kwietnia 2009r. Wojewoda Warmińsko – Mazurski cofnął skargę, informując, że dnia 30 marca 2009r. została podjęta kolejna uchwała w sprawie uznania skargi na zaskarżoną uchwałę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Zgodnie z dyspozycją art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei w myśl art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnie skargę.
W rozpoznawanej sprawie Sąd nie dopatrzył się okoliczności, które obligowałyby go do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne. W związku z powyższym, w myśl powołanych wyżej przepisów postępowanie sądowe należało umorzyć.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło