II SA/Ol 987/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Irena Szczepkowska po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. i W. Ł. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia "[...]" Nr "[...]", wydanym na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, Wojewoda stwierdził nieważność uchwały Rady Miejskiej z dnia "[...]" Nr "[...]" w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów położonych w obrębie K., gmina W. Na powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze skargę wnieśli F. i W. Ł., twierdząc, iż zaskarżone rozstrzygnięcie narusza ich interes prawny. Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, a w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku, o oddalenie skargi. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi organ wskazał, iż w świetle art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym osoby fizyczne nie mają możliwości wnoszenia skargi na akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Dodatkowo podniesiono, iż niezależnie od powyższego, skarga, wobec stwierdzonych naruszeń trybu sporządzania planu miejscowego, jest również nieuzasadniona merytorycznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Zgodnie z unormowaniami powołanego w odpowiedzi na skargę art. 98 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) legitymację procesową do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie organu nadzorczego dotyczące gminy posiada wyłącznie gmina i związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie lub kompetencje zostały naruszone. Podstawą do wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie, albo którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze. Z dyspozycji tego przepisu wynika, iż poza podmiotami w nim wymienionymi skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody żaden inny podmiot wnieść nie może. Przy czym wskazać należy, iż wprawdzie z mocy art. 98 ust. 4 powołanej ustawy do postępowania w sprawach dotyczących rozstrzygnięcia nadzorczego stosuje się odpowiednio przepisy o zaskarżaniu do sądu administracyjnego decyzji w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej, jednakże jak przyjęto w orzecznictwie sądowym, zawarte w tym przepisie odesłanie ograniczone jest tylko do zaskarżenia rozstrzygnięcia organu nadzoru w sprawach nie uregulowanych w ustawie o samorządzie gminnym. Stanowisko takie wyraził m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 czerwca 2007 r., sygn. akt II OSK 823/07 (niepubl.), podnosząc nadto, iż w tej sytuacji, przepis art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym, ma charakter regulacji szczególnej w stosunku do przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skoro zatem przepis art. 98 ust. 3 powołanej ustawy wyłącza dopuszczalność wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody przez jakikolwiek inny podmiot niż gmina i związek międzygminny, to skargę F. i W. Ł., jako niedopuszczalną, należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.