II SA/Ol 99/07

Dnia 19 kwietnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk Asesor WSA Bogusław Jażdżyk (spr.) Protokolant Wojciech Grabowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2007 roku sprawy ze skargi Gminy "[...]" na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia "[...]" r. nr "[...]" w przedmiocie zwrotu wydatków poniesionych na zainstalowanie oczyszczalni ścieków postanawia - odrzucić skargę. WSA/post.1 – sentencja postanowienia Gmina "[...]" wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia "[...]" r. nr "[...]" stwierdzające nieważność uchwały nr "[...]" Rady Gminy z dnia "[...]" r. w sprawie regulaminu częściowego zwrotu wydatków poniesionych na zainstalowanie indywidualnych oczyszczalni ścieków na terenie Gminy "[...]" ze środków Gminnego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. W dniu 19 lutego 2007 r. pełnomocnik Gminy "[...]" został wezwany do przedłożenia uchwały Rady Gminy "[...]" o zaskarżeniu rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody z dnia "[...]" r. oraz przedłożenia pełnomocnictwa upoważniającego do działania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie. W wykonaniu tegoż wezwania Gmina przedłożyła wyciąg z protokołu nr "[...]" sesji Rady Gminy z dnia 31 sierpnia 2006 r. oraz porządek obrad Rady Gminy z dnia 24 sierpnia 2006 r. Ponadto Gmina doręczyła Sądowi pełnomocnictwo udzielone przez Przewodniczącego Rady Gminy do sporządzenia skargi kasacyjnej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 18 września 2006r. w sprawie odrzucenia skargi Gminy "[...]" na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia "[...]" r. Następnie w wykonaniu zarządzenia z dnia 9 marca 2007 r. Wójt Gminy "[...]" został wezwany – pod rygorem odrzucenia skargi - do podpisania skargi Gminy "[...]" wniesionej na wymienione rozstrzygnięcie nadzorcze, ewentualnie do złożenia pełnomocnictwa dla radcy prawnego K. G. do reprezentowania Gminy w niniejszej sprawie. Ponadto Wójt Gminy "[...]" został wezwany do przedłożenia uchwały Rady Gminy stanowiącej podstawę do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia "[...]" r. wydanej w oparciu o art. 98 ust. 3 ustawy z dnia 14 lipca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na to wezwanie pełnomocnik skarżącej poinformował, iż skarżąca już wcześniej przedłożyła do akt sprawy wyciąg z protokołu z sesji z dnia 31 sierpnia 2006 r., a odrębna uchwała o wniesieniu skargi poza treścią wynikającą z wyciągu z protokołu sesji nie została podjęta. Pełnomocnik skarżącej złożył także pełnomocnictwo upoważniające go do występowania w sprawie przed sądami administracyjnymi obu instancji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi podtrzymując w całości argumentację zawartą w rozstrzygnięciu nadzorczym, ewentualnie o odrzucenie skargi, wskazując na jej braki formalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg m. in. na akty nadzoru nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego (art. 3 § 2 pkt 7 ustawy). Art. 98 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stanowi, iż rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy, podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia. Z treści art. 98 ust. 3 tejże ustawy wynika natomiast, iż do złożenia skargi uprawniona jest gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone. Podstawą do wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze. Art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym wskazuje, iż podstawą do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze jest uchwała rady gminy. Powyższy przepis jest jasny w swej treści i nie budzi wątpliwości interpretacyjnych co do konieczności podjęcia stosownej uchwały. W orzecznictwie i doktrynie panuje jedynie rozbieżność w kwestii skutków braku uchwały o zaskarżeniu rozstrzygnięcia nadzorczego oraz dopuszczalności usunięcia tego braku. Najbardziej liberalne stanowisko zostało zaprezentowane w orzecznictwie Sądu Najwyższego. W postanowieniu z dnia 7 lipca 1994r. III ARN 42/94 (OSNP 1994/9/138) stwierdzono, iż uchwała rady gminy o zaskarżeniu rozstrzygnięcia nadzorczego wojewody, jako podstawa materialnoprawna skargi, może być przedłożona w postępowaniu sądowo-administracyjnym do dnia wydania orzeczenia rozstrzygającego o zasadności skargi. Z drugiej strony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony został pogląd, iż stosowna uchwała o wniesieniu skargi do sądu administracyjnego winna zostać podjęta w terminie do wniesienia skargi, a więc w terminie 30 dni od dnia doręczenia gminie rozstrzygnięcia nadzorczego. Ewentualne wniesienia skargi bez podjęcia uprzedniej uchwały może być uzupełnione przez jej późniejsze podjęcie, o ile nastąpiło to w trzydziestodniowym terminie do wniesienia skargi, a uchwała została przesłana sądowi w terminie wyznaczonym do uzupełnienia braków formalnych skargi (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 1999r. II SA/Wr 1499/98 Orzecznictwo w Sprawach Samorządowych 1999, nr 4, poz. 116). Wreszcie w doktrynie został zaprezentowany pogląd, iż uchwała podjęta ex post, po wniesieniu skargi nie może konwalidować naruszenia postanowień art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym. Jeżeli przedstawiona sądowi uchwała o zaskarżeniu rozstrzygnięcia nadzorczego została podjęta ex post, po wniesieniu skargi przez wójta, sąd powinien, na podstawie stosowanego odpowiednio art. 58 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym, skargę odrzucić (por. T. Woś: "Nowa" regulacja postępowania sądowoadministracyjnego w sprawach z zakresu samorządu terytorialnego – odstępstwa od modelu pozostały (część II) Samorząd Terytorialny z 2007r. nr 3 str. 41, 42). W niniejszej sprawie w ocenie Sądu Gmina nie przedłożyła uchwały o zaskarżeniu rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody z dnia "[...]" r. Uchwała taka winna zawierać określenie rozstrzygnięcia organu nadzoru podlegające zaskarżeniu oraz – wyrażoną w imieniu gminy – wolę zaskarżenia tego rozstrzygnięcia (por. T. Woś: "Nowa"..., str. 40). Ze względu na brak uchwały o zaskarżeniu rozstrzygnięcia nadzorczego strona skarżąca została dwukrotnie wezwana do przedłożenia Sądowi stosownej uchwały o zaskarżeniu powyższego rozstrzygnięcia nadzorczego, przy czym w drugim wezwaniu Gmina została pouczona, iż brak przedłożenia uchwały będzie stanowił podstawę odrzucenia skargi. Sąd równocześnie zastosował dla Gminy najkorzystniejszą z wyżej wymienionych koncepcji późniejszego złożenia uchwały podjętej w oparciu o przepis art. 98 ust. 3 ustawy, zobowiązując skarżącą do przedłożenia takiej uchwały do dnia rozprawy. Pomimo tego wezwania Gmina stosownej uchwały nie przedłożyła wskazując jedynie, iż już wcześniej złożyła do akt sprawy wyciąg z protokołu sesji z dnia 31 sierpnia 2006r. W ocenie Sądu wyciąg ten nie mógł stanowić podstawy do wniesienia skargi w niniejszej sprawie. Z wyciągu wynika jedynie, iż Przewodniczący Rady Gminy upoważnia radcę prawnego K. G. do reprezentowania Gminy w sprawie skargi kasacyjnej przeciw Wojewodzie. Z wyciągu wynika także, iż 13 radnych głosowało za umożliwieniem Przewodniczącemu Rady udzielenia takiego pełnomocnictwa. Niemniej jednak z wyciągu tego nie wynika, iż Rada Gminy w formie uchwały wyraziła wolę zaskarżenia do Sądu cyt. wyżej rozstrzygnięcia nadzorczego z podaniem jego numeru. Wyciąg ów ogranicza się jedynie do upoważnienia Przewodniczącego Rady do udzielenia pełnomocnictwa radcy prawnemu do reprezentowania Gminy w bliżej nie określonej sprawie ze skargi kasacyjnej przeciw organowi nadzoru. Z tych względów nie można przyjąć, iż ów wyciąg może zastąpić uchwałę o zaskarżeniu rozstrzygnięcia nadzorczego, dlatego też zachodziła konieczność zobowiązania Gminy do przedłożenia stosownej uchwały, czego pomimo dwukrotnego wezwania skarżąca nie uczyniła. Skoro Gmina "[...]" nie przedłożyła Sądowi uchwały o wniesieniu skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze, to skargę taką na mocy odpowiedniego stosowania art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym należało odrzucić. Przyjąć bowiem należy, iż przewidziany w art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym wymóg uchwały rady gminy nie mieści się w żadnej z przewidzianych w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. kategorii przesłanek dopuszczalności zaskarżenia. Oznacza to, iż ustawodawca w ustawie o samorządzie gminnym utworzył w odniesieniu do skargi gminy na rozstrzygnięcie nadzorcze nową przesłankę dopuszczalności takiej skargi, odmienną od przewidzianych w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. w odniesieniu do pozostałych kategorii skarg. W przypadku braku przedłożenia uchwały o zaskarżeniu rozstrzygnięcia nadzorczego do sądu administracyjnego, która to uchwała stanowi podstawę wniesienia skargi, będącą elementem procesu zaskarżenia, sąd na podstawie 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., w związku z art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym winien skargę odrzucić (por. T. Woś: "Nowa"..., str. 40 i 42). Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia.