II SAB/Ol 102/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marzenna Glabas Sędziowie sędzia WSA Bogusław Jażdżyk (spr.) sędzia WSA Piotr Chybicki Protokolant referent Marta Kudła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi A. J.-O. na bezczynność Burmistrza w udostępnieniu informacji publicznej 1) umarza postępowanie w części dotyczącej żądania udostępnienia informacji publicznej, zawartego we wniosku z dnia "[...]"; 2) stwierdza, że bezczynność Burmistrza nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3) orzeka o niewymierzaniu organowi grzywny; 4) zasądza od Burmistrza na rzecz skarżącej kwotę 597 zł (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że wnioskiem z dnia 10 października 2016 r. A. J. zwróciła się do Burmistrza o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej tytułu prawnego, który był podstawą lokalizacji i budowy wszelkich wodociągowych i kanalizacyjnych urządzeń przesyłowych na działce gruntu oznaczonej w ewidencji gruntów nr "[...]", położonej w A, przy ul. A poprzez wskazanie danych tych urządzeń przesyłowych, w tym ich parametrów i usytuowania oraz udzielenie informacji: 1) jakie dokumenty stanowiły podstawę zajęcia przedmiotowej działki w celu wybudowania w jej przestrzeni sieci wodociągowej i kanalizacyjnej, 2) czy z właścicielem (obecnym lub poprzednim) przedmiotowej działki została zawarta jakakolwiek umowa regulująca budowę i korzystanie z niej w celu eksploatacji wodociągowych i kanalizacyjnych urządzeń przesyłowych, 3) czy kiedykolwiek dokonywano modernizacji lub przebudowy wodociągowych lub kanalizacyjnych urządzeń przesyłowych zlokalizowanych na tej działce, 4) jakie decyzje, postanowienia, pozwolenia lub inne rozstrzygnięcia zostały wydane przez Gminę w zakresie lokalizacji i budowy na przedmiotowej działce wyżej wskazywanych urządzeń przesyłowych, 5) jakiego rodzaju homologację lub legalizację i kiedy wydaną posiada urządzenie pomiarowe (wodomierz) znajdujący się na wyżej wskazywanej działce. Jednocześnie wniosła o wydanie jej kserokopii wszelkiej dokumentacji stanowiącej podstawę lokalizacji i budowy na wyżej wskazywanej działce gruntu, wszelkich wodociągowych i kanalizacyjnych urządzeń przesyłowych. Następnie A. J. wywiodła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, skargę na bezczynność organu, zarzucając organowi naruszenie: 1) przepisu art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej poprzez pozostawanie w bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku skarżącej z dnia 10 października 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej, podczas gdy rozstrzygnięcie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, a na wypadek niemożności udostępnienia informacji publicznej w tym terminie podmiot obowiązany do jej udostępnienia powinien powiadomić w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni tę informację, 2) przepisu art. 4 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez pozostawanie w bezczynności w przedmiocie rozpatrzenia wniosku skarżącej o udostępnienie informacji publicznej, podczas gdy każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu przez zobowiązane do tego organy władzy publicznej, które taką informacją dysponują. Stawiając powyższe zarzuty skarżąca wniosła o: 1) zobowiązanie Burmistrza do rozpoznania wniosku skarżącej z dnia 10 października 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 7 dni od daty uprawomocnienia się wyroku, 2) stwierdzenie, że Burmistrz dopuścił się bezczynności w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącej z dnia 10 października 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej, 3) wymierzenie Burmistrzowi grzywny w kwocie 500 zł (pięćset złotych). W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że żądane wnioskiem z dnia 10 października 2016 r. informacje mają charakter informacji publicznych, a organ zobowiązany do ich udzielenia, tych informacji nie udzielił w terminie zakreślonym przez ustawę. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, że żądane przez skarżącą informacje nie stanowią informacji publicznej. Organ wskazał ponadto, że skarżąca w odpowiedzi na wniosek z dnia 10 października 2016 r. otrzymała te dane, którymi organ dysponuje. Z akt administracyjnych przesłanych przez organ wynika, że w odpowiedzi na wniosek z dnia 10 października 2016 r. (który do Urzędu Miasta i Gminy wpłynął 11 października 2016 r.) organ w piśmie z 9 listopada 2016 r. wskazał skarżącej, iż w zakresie wybudowania na działce nr "[...]" położonej w A przy ul. A sieci kanalizacji sanitarnej w roku 2001 przez opisaną wyżej działkę przeprowadzona została sieć kanalizacyjna, przy czym zgodę na jej przeprowadzenie wyraził właściciel działki. Sieć wodociągowa została przeprowadzona przez działkę nr "[...]" najprawdopodobniej w latach 60-tych, a dokumentacja w tym zakresie nie została zachowana do czasów obecnych. Gmina wyjaśniła ponadto, że w zakresie budowy sieci kanalizacji sanitarnej nie wydała żadnych orzeczeń. Wskazano w piśmie, że zainstalowany licznik poboru wody w dniu 13 października 2016 r. typu SENSUS ma homologację z 2016 roku ważną przez okres 5 lat. Licznik został zamontowany przez C Dodatkowo poinformowano skarżącą, że decyzje o pozwoleniu na budowę kanalizacji sanitarnej zgodnie z właściwością mogły zostać wydane przez Starostę Powiatu. Następnie w piśmie procesowym z dnia 27 grudnia 2016 r. skarżąca podtrzymała wniesioną skargę oraz zażądała przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego z dokumentów załączonych do pisma procesowego. Skarżąca podkreśliła, że organ nie udzielił pełnej informacji publicznej, o której udostępnienie wystąpiła pismem z dnia 10 października 2016 r. Wprawdzie skarżąca otrzymała pismo Burmistrza z dnia 9 listopada 2016 r. (sporządzone już po wniesieniu skargi), to jednak skarżąca stwierdziła, że jest ono ogólnikowe i nie zawiera żadnych konkretnych informacji w wyżej wskazywanym zakresie. W związku z tym skarżąca pismem z dnia 19 listopada 2016 r. wezwała organ do uzupełnienia udzielonej jej informacji publicznej, o czym organ nie wspomina w odpowiedzi na skargę. Skarżąca podniosła, że w odpowiedzi na to wezwanie pismem z dnia 5 grudnia 2016 r. organ udostępnił skarżącej część żądanych informacji. Także i to pismo nie zostało jednak dołączone do odpowiedzi na skargę. Treść tego pisma w ocenie skarżącej przeczy stanowisku organu, jakoby miał on przekazać skarżącej wszystkie posiadane przez niego informacje już w piśmie z dnia 9 listopada 2016 r. Skarżąca wskazała ponadto, że informacje przekazane przez organ nie wyczerpują wszystkich żądanych przez skarżącą informacji publicznych. Do pisma procesowego z dnia 27 grudnia 2016 r. skarżąca załączyła pismo z 19 listopada 2016 r. skierowane do organu, w którym skarżąca wskazała, że wbrew wyraźnej treści jej wniosku udzielona przez organ odpowiedź nie zawiera: 1) danych urządzeń przesyłowych w tym ich parametrów i usytuowania, zlokalizowanych na przedmiotowej działce gruntu, 2) danych identyfikujących dokumenty stanowiące podstawę zajęcia przedmiotowej działki gruntu na potrzeby sieci kanalizacyjnej (przy założeniu, że dokumenty dotyczące budowy sieci wodociągowej nie zastały zachowane), w tym ich rodzaju, dat i osoby wystawcy, ze szczególnym uwzględnieniem danych oświadczenia właściciela działki, którym wyrażono zgodę na posadowienie tej sieci, 3) informacji, czy z właścicielem (obecnym lub poprzednim) przedmiotowej działki zawarto jakąkolwiek umowę regulującą budowę i korzystanie z niej w celu eksploatacji wodociągowych i kanalizacyjnych urządzeń przesyłowych, 4) informacji, czy kiedykolwiek dokonywano modernizacji lub przebudowy wodociągowych lub kanalizacyjnych urządzeń przesyłowych zlokalizowanych na przedmiotowej działce. Ponadto skarżąca podniosła, że wbrew żądaniu wniosku nie została jej wydana żadna dokumentacja (w formie kopii) stanowiąca podstawę lokalizacji na wyżej wskazywanej działce gruntu, kanalizacyjnych urządzeń przesyłowych, w tym w szczególności oświadczenie właściciela tej działki o wyrażeniu zgody na przeprowadzenie tych urządzeń w przestrzeni działki. Z załączonej do pisma procesowego z dnia 27 grudnia 2016 r. odpowiedzi organu na pismo skarżącej z 19 listopada 2016 r. zawartej w piśmie z 5 grudnia 2016 r. wynika, że organ udzielił określonych informacji dotyczących danych przesyłowych. Skarżąca do pisma procesowego załączyła ponadto pismo z dnia 21 grudnia 2016 r. skierowane do organu, w którym podniosła, że udzielona jej przez organ informacja publiczna nie zawiera: 1) danych dotyczących usytuowania urządzeń przesyłowych (wodociągowych i kanalizacyjnych) zlokalizowanych na przedmiotowej działce gruntu, 2) kopii dokumentacji stanowiącej podstawę zajęcia przedmiotowej działki gruntu na potrzeby sieci kanalizacyjnej, w tym w szczególności oświadczenia właściciela działki, którym wyrażono zgodę na posadowienie tej sieci (na które powołuje się organ w piśmie z dnia 9 listopada 2016 r., 3) informacji, czy z właścicielem (obecnym lub poprzednim) przedmiotowej działki zawarto jakąkolwiek umowę regulującą korzystanie z niej w celu eksploatacji wodociągowych i kanalizacyjnych urządzeń przesyłowych, 4) informacji dotyczącej tytułu prawnego, który był podstawą wykonania w 2011 r. przyłącza wodociągowego do budynku położonego na działce nr "[...]", w tym kopii ewentualnej dokumentacji w tym przedmiocie. Na rozprawie mającej miejsce w dniu 4 stycznia 2017 r. skarżąca dodatkowo przedłożyła Sądowi dokumenty przesłane jej przez organ pismem z 30 grudnia 2016 r., stanowiące odpowiedź na pismo skarżącej z 21 grudnia 2016 r., tj.: - mapę z naniesionymi przyłączami wodociągowym i kanalizacji sanitarnej, - decyzję stanowiącą podstawę zajęcia działki wraz z pokwitowaniem odbioru pisma z dnia 22 stycznia 2001 r., - umowę o zaopatrzeniu w wodę i odprowadzaniu ścieków z 2 listopada 2010 r., która już wcześniej została załączona do akt sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Podnieść należy, że stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016r., poz. 718 j.t.) sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przy czym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 780) zwanej dalej: ustawą ppsa. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty administracyjne lub czynności z zakresu administracji publicznej, enumeratywnie wymienione w art. 3 § 2 ustawy ppsa, jak również stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 tej ustawy stronie przysługuje skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, a także stosownie do art. 3 § 2 pkt 9 skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie zaś do art. 3 § 3 sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W takich sprawach można skutecznie wnieść skargę na bezczynność, jeśli organ administracji publicznej nie załatwi sprawy w terminie określonym w przepisach art. 35-36 k.p.a., bądź w terminie wynikającym z innej ustawy regulującej sposób postępowania organów administracji. Wyjaśnić pozostaje również, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie - ale mimo zaistnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub nie podjął stosownych czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu nie ma znaczenia okoliczność z jakich powodów określona decyzja, postanowienie lub inny akt nie zostały dokonane, a w szczególności czy bezczynność została spowodowana zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu. Udostępnianie zaś informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni - art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016r., poz. 1764, j.t.), za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2. Stosownie do art. 13 ust. 2 jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1). Ponadto trzeba mieć na uwadze, że zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji, niebędących organami władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji przepisy art. 16 stosuje się odpowiednio. Wnioskodawca może wystąpić do podmiotu, o którym mowa w ust. 1, o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołania (art. 17 ustawy). Na ograniczenia w zakresie udzielenia informacji publicznej wskazuje art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Stosownie do tej regulacji prawnej organ może ograniczyć dostęp do żądanych informacji publicznych np. ze względu na prywatność osoby fizycznej lub z uwagi na ochronę informacji niejawnych lub innych tajemnic ustawowo chronionych. Nie jest natomiast odmową udzielenia informacji publicznej wskazanie, że się ich nie posiada. Jednakże o tym fakcie organ winien powiadomić wnioskodawcę pisemnie, wskazując – jeśli posiada taką wiedzę, gdzie zainteresowany żądane informacje może uzyskać. Organ nie ma natomiast obowiązku wydawania w takiej sytuacji decyzji administracyjnej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 września 2002r., II SAB 289/02). W sytuacji zaś gdy wnioskodawca żąda udzielenia informacji, które nie są informacjami publicznymi, lub takich informacji publicznych, w stosunku do których tryb dostępu odbywa się na odrębnych zasadach, organ nie ma obowiązku wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji, lecz zawiadamia jedynie wnoszącego, że żądane dane nie mieszczą się w pojęciu objętym przedmiotową ustawą (por. wyrok NSA Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z 20 czerwca 2002r., II SA/Lu 507/02). Ponadto rozważając przedmiotowy aspekt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa, o ile odnosi się do faktów (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 3 września 2007 r., sygn. akt IV SAB/Gl 28/07, publ.: www.orzecznia.nsa.gov.pl). W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p., udostępnieniu podlega informacja publiczna m.in. o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć. Informacją publiczną jest treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Ponadto informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej związanych z nimi bądź w jakikolwiek sposób dotyczących ich i są nimi zarówno treść dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań nawet, jeżeli nie pochodzą wprost od nich. Niezależnie od powyższego, aby konkretna informacja posiadała walor informacji publicznej, to musi się odnosić do sfery faktów. Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że żądane przez skarżącą informacje, stanowiące m.in. podstawę lokalizacji i budowy wodociągowych oraz kanalizacyjnych urządzeń przesyłowych na wskazanej działce, są informacjami publicznymi w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, a zatem ta ustawa znajduje w sprawie zastosowanie. Bezspornie też podmiot, do którego skierowano rzeczony wniosek jest podmiotem publicznym zobowiązanym do udostepnienia informacji publicznych. Należy zauważyć, że strona skarżąca przedłożyła organowi wniosek z dnia 10 października 2016 r. (następnie żądania wniosku były uzupełniane pismami z 19 listopada 2016 r. i 21 grudnia 2016 r.) o udzielenie informacji publicznej w zakresie danych dotyczących rzeczonych urządzeń przesyłowych. Z akt administracyjnych przesłanych przez organ wynika, że w odpowiedzi na wniosek z dnia 10 października 2016 r. organ wskazał skarżącej, iż w zakresie wybudowania na działce nr "[...]" położonej w A przy ul. A sieci kanalizacji sanitarnej w roku 2001 przez opisaną wyżej działkę przeprowadzona została sieć kanalizacyjna, przy czym zgodę na jej przeprowadzenie wyraził właściciel działki. Sieć wodociągowa została przeprowadzona przez działkę nr "[...]" najprawdopodobniej w latach 60-tych, a dokumentacja w tym zakresie nie została zachowana do czasów obecnych. Gmina wyjaśniła ponadto, że w zakresie budowy sieci kanalizacji sanitarnej nie wydała żadnych orzeczeń. Wskazano w piśmie, że zainstalowany licznik poboru wody w dniu 13 października 2016 r. typu SENSUS ma homologację z 2016 roku ważną przez okres 5 lat. Licznik został zamontowany przez A. Dodatkowo poinformowano skarżącą, że decyzje o pozwoleniu na budowę kanalizacji sanitarnej zgodnie z właściwością mogły zostać wydane przez Starostę Powiatu . Ponadto z załączonej do pisma procesowego z dnia 27 grudnia 2016 r. odpowiedzi organu na pismo skarżącej z 19 listopada 2016 r. zawartej w piśmie z 5 grudnia 2016 r., wynika, że organ udzielił następujących informacji: "1) dane urządzeń przesyłowych: - przyłącze wodociągowe wykonane z rur polietylenowych PE Ø 32 mm z sieci zlokalizowanej w ul. Podzamcze. - sieć kanalizacji sanitarnej wykonana bezwykopowo, metodą przecisku sterowanego z rur PCV Ø 300 mm. Usytuowanie urządzeń przedstawiono na mapie załączonej do poprzedniego pisma znak "[...]" z dnia 09.11.2016 r. ad. 2) pokwitowanie odbioru pisma z dnia 22.02.2001r., dotyczącego planowanej budowy sieci kanalizacji sanitarnej w miejscowości A i nie wniesienie w trybie ustawowym odwołania, co stanowiło podstawę do wydania przez Starostę A decyzji o pozwoleniu na budowę I i lI etapu kanalizacji sanitarnej w A oraz uzyskaniu od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzji o pozwoleniu na użytkowanie sieci kanalizacji sanitarnej w A, wykonanej w ramach l i II etapu, w części objętej kontraktem z dnia 11.05.2000 r. z wykonawcą A. Powyższe decyzje stanowiły załącznik do poprzedniego pisma z dnia 09.11.2016 r. ad. 3) w załączeniu umowa Nr o zaopatrzeniu w wodę i odprowadzaniu ścieków zawarta w dniu 02.11.2010 r. W związku ze zmianą właściciela budynku umowa z poprzednim właścicielem została anulowana i usunięta z akt. ad. 4) z informacji uzyskanych od administratora sieci wodociągowej i kanalizacyjnej tj. Przedsiębiorstwa A do budynku na dz. nr "[...]" ok. 2011 roku wykonano nowe przyłącze wodociągowe z rur PE Ø 32 mm. ad. 5) dane urządzenia pomiarowego, które zdemontowano w dniu 13.10.2016 r.: - Numer fabryczny 2394. - Producent PREDOM-METROM. - przepustowość 3,5 m3/h, średnica Ø 20 mm. - typ wodomierze WSb/A, rok produkcji 1983. - ostatnia legalizacja w roku 2004 przy stanie licznika 1809 m3". Analiza akt sprawy oraz pism skarżącej i organu prowadzi do wniosku, że organ udzielił żądanych informacji, w których był posiadaniu, w zakresie przedłożonego przez skarżącą wniosku z 10 października 2016 r. Potwierdza to powyższe pismo procesowe z dnia 27 grudnia 2016 r. Ponadto na rozprawie skarżąca złożyła dokumenty, na które organ błędnie wskazywał w piśmie z 5 grudnia 2016 r., iż zostały one załączone do pisma organu z 9 listopada 2016 r., jednak ostatecznie dokumenty te zostały przekazane skarżącej pismem z 30 grudnia 2016 r. Ponadto sama skarżąca na rozprawie w dniu 4 stycznia 2017r. oświadczyła co do wniosku z dnia 10 października 2016r., że: - co do pkt 1, odpowiedzią może być ta nadesłana przy piśmie decyzja; - co do pkt 2, nie uzyskała żadnej odpowiedzi, być może odpowiedzią jest wykaz nadesłany z pismem; - co do pkt 3, modernizacji lub przebudowy sieci uzyskała odpowiedź, - co do pkt 4 odpowiedzią jest decyzja z dnia 12 czerwca 2001r.; - co do pkt 5 odpowiedź otrzymała. Skarżąca podniosła ponadto, że co do żądania dokumentacji stanowiącej podstawę lokalizacji urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych odpowiedzią jest załączona mapa. Skarżąca wskazała jednak, że widziała inną mapę, bardziej szczegółową, którą okazało Przedsiębiorstwo. Nawet więc z zaprezentowanych przed Sądem wyjaśnień wynika, że otrzymała ona wszystkie oczekiwane dokumenty i dane. Odnośnie zaś do bliżej niesprecyzowanej mapy, którą miały okazać jej Przedsiębiorstwo stwierdzić należy, że te twierdzenia są bardzo ogólnikowe i nie wskazują na konkretną mapę, którą chce ona uzyskać. Skarżąca powinna zatem we wniosku dokładnie sprecyzować jakiej mapy się domaga lub może zwrócić się o jej udostępnienie, skoro jest przekonana, że spółka takowy dokument posiada. Sąd nie jest natomiast władny dokonywać ustaleń faktycznych czy też wyjaśniających w tym zakresie. Niewątpliwe jednak udzielenie żądanych informacji nastąpiło z opóźnieniem, z uchybieniem 14 dniowego terminu wynikającego z art. 13 ust. 1 cyt. ustawy. Nadmienić należy, że Sąd bada stan sprawy na dzień wyrokowania, a w tym terminie wnioskowane informacje zostały jednak ostatecznie - po wniesieniu dodatkowych pism przez skarżącą - udzielone. Dlatego też Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a w pkt. 1 umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w części dotyczącej żądania udostępnienia informacji publicznej, zawartego we wniosku z dnia 10 października 2016 r. W tym miejscu wskazać należy, że Sąd w niniejszym postępowaniu badał, czy organ udzielił odpowiedzi na wniosek skarżącej z 10 października 2016 r. Sąd natomiast nie był uprawniony do prowadzenia dodatkowego postępowania dowodowego w zakresie posiadania przez organ ewentualnych dodatkowych informacji, które mogły nie zostać przekazane skarżącej, a dotyczą instalacji wodociągowej i kanalizacyjnej na działce nr "[...]". Zaznaczyć należy w tym miejscu przepis art. 149 § 1a p.p.s.a. w aktualnym brzmieniu zawiera normę, według której jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego może polegać na stwierdzeniu, że bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa albo, że naruszenie prawa nie było rażące, mimo że są podstawy do umorzenia postępowania sądowego w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu, z uwagi na to, że akt taki został wydany przez organ po wniesieniu skargi do sądu. Należy zatem stwierdzić, że dokonanie żądanej czynności lub wydania żądanego aktu przed rozpoznaniem przez sąd skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego, nie powoduje, stosownie do art. 149 § 1a p.p.s.a., że w zakresie dotyczącym rozstrzygnięcia o tym, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 tej ustawy. Sąd stwierdził w pkt 2, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Na ocenę taką wpłynął fakt, że od momentu złożenia wniosku do udzielenia informacji nie upłynął długi okres. Poza tym Sąd nie dopatrzył się w działaniach organu umyślności, a jedynie braku wiedzy co do prawidłowego załatwienia wniosku skarżącego, a także problemów z jego właściwym i precyzyjnym odczytaniem wniosku. Ponadto po złożeniu skargi organ uczynił zadość obowiązkowi udzielenia informacji publicznej w rzeczonym zakresie. W związku z powyższym orzeczono w pkt 3 o niewymierzaniu organowi grzywny. O kosztach orzeczono w pkt. 4 stosownie do art. 200 w związku z art. 205 § 2 powołanej ustawy.