II SAB/Ol 128/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Górska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 listopada 2024 r. sprawy ze skargi M.Z. na bezczynność Dowódcy [...] w przedmiocie rozpoznaniu wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji o zwolnieniu z dobrowolnej zasadniczej służby wojskowej postanawia odrzucić skargę Przedmiotem skargi M.Z. (dalej: "skarżąca") jest bezczynność Dowódcy [...] (dalej: "organ") w rozpoznaniu wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji o zwolnieniu z dobrowolnej zasadniczej służby wojskowej. Wniesienie tej skargi poprzedziła następująca sekwencja zdarzeń: Decyzją z 17 lipca 2024 r. nr [...] Dowódca Jednostki Wojskowej [...] zwolnił skarżącą z dobrowolnej zasadniczej służby wojskowej przed upływem czasu jej trwania i przeniósł skarżącą do pasywnej rezerwy wskutek zaistnienia potrzeb Sił Zbrojnych z dniem 16 sierpnia 2024 r. W piśmie z 5 sierpnia 2024 r. skarżąca zawarła wniosek o stwierdzenie nieważności ww. decyzji, a następnie skierowała ponaglenie do organu wyższego stopnia na bezczynność organu w rozpatrzeniu tego wniosku (pismo z 20 września 2024 r.). Postanowieniem z 23 września 2024 r. nr [...] organ odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji objętej wnioskiem skarżącej. Przesyłka zawierająca ww. postanowienie została nadana na adres skarżącej 24 września 2024 r. i doręczona 7 października 2024 r. Skarga na bezczynność organu została natomiast wniesiona 27 września 2024 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że w sprawie nie doszło do bezczynności organu. Pismem z 4 listopada 2024 r. skarżąca cofnęła skargę wniesioną w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi, a także dopuszczalności cofnięcia skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności wniesienia skargi. Badanie to przebiega m.in. z uwzględnieniem przesłanek odrzucenia skargi, o których mowa w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a."). W przepisie tym, obok kazuistycznego wskazania okoliczności skutkujących odrzuceniem skargi (pkt 1-5a), przewidziano także odrzucenie tego środka prawnego, gdy z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (pkt 6). Z taką zaś sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie wobec wniesienia skargi na bezczynność organu po wydaniu przez ten organ postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Z akt sprawy, a także raportu śledzenia przesyłek wynika bowiem, że postanowienie organu z 23 września 2024 r. nr [...] zostało nie tylko wydane ale także wysłane na adres skarżącej przed wniesieniem skargi, tj. 24 września 2024 r., podczas gdy skarga została doręczona sądowi w postaci elektronicznej 27 września 2024 r. W momencie wniesienia skargi, wobec uprzedniego wydania postanowienia kończącego postępowanie, brak było zatem przedmiotu zaskarżenia w postaci bezczynności organu administracji, a tym samym nie było już możliwe osiągnięcie celu tego rodzaju skargi, którym jest rozstrzygnięcie sprawy. Sąd podziela zatem powszechnie prezentowane w orzecznictwie stanowisko, że skarga na bezczynność podlega odrzuceniu, jeżeli została wniesiona po wydaniu decyzji przez organ, któremu zarzucono bezczynność, nawet wówczas, gdy decyzja ta nie jest jeszcze ostateczna (por. postanowienie NSA z 24 stycznia 2023 r. II OSK 1575/22, postanowienie NSA z 23 kwietnia 2024 r. II OSK 568/24, CBOSA). Pogląd ten można odpowiednio odnieść do wniesienia skargi na bezczynność po wydaniu przez organ postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, które kończy postępowanie w danej instancji. Odnosząc się do oświadczenia skarżącej o cofnięciu skargi Sąd wyjaśnia, że stwierdzenie przesłanki do odrzucenia skargi wniesionej w niniejszej sprawie wykluczało badanie dopuszczalności skutecznego cofnięcia skargi (art. 60 p.p.s.a.). Przesłanki niedopuszczalności skargi mają bowiem pierwszeństwo przed okolicznościami warunkującymi umorzenie postępowania (por. postanowienie WSA we Wrocławiu z 30 października 2024 r. IV SAB/Wr 842/24, CBOSA). Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.