II SAB/Ol 136/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Górska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi K.M. na bezczynność Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w E. w wydaniu orzeczenia o potrzebie udzielenia urlopu zdrowotnego postanawia odrzucić skargę. Przedmiotem skargi K.M. (dalej: "skarżący") jest bezczynność Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w E. (dalej: "komisja", "organ") w wydaniu orzeczenia o potrzebie udzielenia żołnierzowi urlopu zdrowotnego. Z akt sprawy wynika, że wniesienie tej skargi poprzedziła następująca sekwencja zdarzeń: W dniu 5 lipca 2024 r. Dowódca Jednostki Wojskowej Nr [...] w W. skierował skarżącego na badania do komisji w celu określenia zdolności do zawodowej służby wojskowej. W skierowaniu tym termin stawiennictwa na badanie określono na 5 lipca 2024 r. W dniu 18 lipca 2024 r. Dowódca Jednostki Wojskowej Nr [...] w W. skierował skarżącego na badania do komisji w celu udzielenia urlopu zdrowotnego, określając termin stawiennictwa na badanie na 5 lipca 2024 r. Orzeczeniem nr [...] z 22 sierpnia 2024 r. komisja stwierdziła, że skarżący jest trwale niezdolny do zawodowej służby wojskowej. Natomiast decyzją nr [...] z 29 sierpnia 2024 r. komisja umorzyła postępowanie w sprawie udzielenia urlopu zdrowotnego. Przyjęła bowiem, że skoro skarżący został uznany za trwale niezdolnego do zawodowej służby wojskowej to procedowanie sprawy dotyczącej udzielenia urlopu zdrowotnego jest bezprzedmiotowe. Skarżący wniósł odwołanie od tej decyzji do Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Warszawie. Do tego też organu skierował ponaglenie na bezczynność komisji i przewlekłe prowadzenie postępowania dotyczącego udzielenia urlopu zdrowotnego. Postanowieniem z 24 września 2024 r. nr [...] Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w Warszawie stwierdziła, że komisja dopuściła się jedynie przewlekłości postępowania w ww. sprawie, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Nie stwierdzono natomiast bezczynności organu w tej sprawie wskazując, że decyzja o umorzeniu postępowania została wydana niezwłocznie po wydaniu orzeczenia o niezdolności do zawodowej służby wojskowej. W skardze na bezczynność (nadanej przesyłką pocztową 4 listopada 2024 r.) wniesiono o stwierdzenie, że komisja dopuściła się bezczynności w sprawie udzielenia urlopu zdrowotnego z rażącym naruszeniem prawa, przyznanie skarżącemu sumy pieniężnej w kwocie 1000 zł oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucono naruszenie w tej sprawie: § 9 ust. 1 w zw. z § 13 ust. 4, § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 marca 2024 r. w sprawie orzekania o zdolności do służby wojskowej i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. poz. 466), art. 6, art. 8 § 1, art. 10 § 1, art. 11, art. 12, art. 35 § 1 i 4, art. 36, art. 97 § 1 pkt 4, art. 101 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 572) oraz art. 84 ust. 13 a contrario i art. 125 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 248 ze zm.). W odpowiedzi na skargę organ odniósł się do zarzutów dotyczących bezczynności komisji, nie uznając jednak ich za zasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności wniesienia skargi. Badanie to przebiega m.in. z uwzględnieniem przesłanek odrzucenia skargi, o których mowa w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a."). W przepisie tym, obok kazuistycznego wskazania okoliczności skutkujących odrzuceniem skargi (pkt 1-5a), przewidziano także odrzucenie tego środka prawnego, gdy z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (pkt 6). Z taką zaś sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie wobec wniesienia skargi na bezczynność organu po wydaniu przez ten organ decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie udzielenia urlopu zdrowotnego. Z akt sprawy wynika bowiem, że decyzja komisji nr [...] z 29 sierpnia 2024 r. o umorzeniu postępowania w tym przedmiocie została nie tylko wydana, ale także doręczona skarżącemu przed wniesieniem skargi w niniejszej sprawie. W piśmie z 19 września 2024 r. skarżący zawarł odwołanie od tej decyzji, natomiast skarga na bezczynność została wniesiona 4 listopada 2024 r. W momencie wniesienia skargi, wobec uprzedniego wydania decyzji o umorzeniu postępowania, brak było zatem przedmiotu zaskarżenia w postaci bezczynności organu administracji, a tym samym nie było już możliwe osiągnięcie celu tego rodzaju skargi, którym jest rozstrzygnięcie sprawy. Sąd podziela zatem powszechnie prezentowane w orzecznictwie stanowisko, że skarga na bezczynność podlega odrzuceniu, jeżeli została wniesiona po wydaniu decyzji przez organ, któremu zarzucono bezczynność, nawet wówczas, gdy decyzja ta nie jest jeszcze ostateczna (por. postanowienie NSA z 24 stycznia 2023 r. II OSK 1575/22, postanowienie NSA z 23 kwietnia 2024 r. II OSK 568/24, CBOSA). Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.