II SAB/Ol 19/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2011r. na posiedzeniu niejawnym skargi T. C. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpatrzenia odwołania postanawia I. umorzyć postępowanie sądowe, II. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 100 zł. (sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Pismem z dnia 25 stycznia 2011r. T. C. wywiódł do tut. Sądu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w rozpoznaniu odwołania od decyzji z dnia "[...]" Wójta Gminy w przedmiocie warunków zabudowy. W odpowiedzi na skargę pismem z dnia 21 lutego 2011r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło do tut. Sądu o umorzenie postępowania sądowego w przedmiotowej sprawie, wskazując, że do dnia rozpoczęcia rozprawy przez sąd administracyjny, rozpatrzyło odwołanie T. C., wydało stosowną decyzję i nie pozostaje już w bezczynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w dalszym ciągu uzasadnienia ppsa., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. W doktrynie oraz judykaturze panuje zgodny pogląd, iż do kategorii przyczyn umorzenia postępowania należy zaliczyć uwzględnienie skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli, określonym w art. 54 § 3 ustawy ppsa (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi-Komentarz, Wydanie 3, Warszawa 2008, str. 403 oraz postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2007r. sygn. akt II FSK 1259/06, niepublikowane). Stosownie do treści wskazanego przepisu, organ którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W niniejszej sprawie organ II instancji skorzystał z tej możliwości i w trybie art. 54 § 3 ustawy ppsa uwzględnił skargę w całości i rozpatrzył odwołanie T. C. wydając decyzję z dnia "[...]" – o uchyleniu decyzji organu I instancji i przekazaniu sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Wobec powyższego nie budzi wątpliwości, że organ odwoławczy nie pozostaje w bezczynności, a w konsekwencji postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. Z tego powodu, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy ppsa, należało orzec o jego umorzeniu. O kosztach orzeczono na podstawie art. 201 § 1 ppsa.