II SAB/Ol 23/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 maja 2010r. sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie wydania decyzji dotyczącej dofinansowania "[...]" postanawia zawiesić postępowanie sądowe. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 4 marca 2010r. (sygn. akt I OSK 685/09) uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 10 marca 2009r. (o sygn. akt II SAB/Ol 54/08) w sprawie ze skargi A. S. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie wydania decyzji dotyczącej dofinansowania "[...]". W uzasadnieniu wyroku podniesiono m.in., że Sąd I instancji wskazał, że sposób załatwienia niniejszej sprawy, czy to w formie decyzji czy też innego aktu bądź czynności, zostanie rozstrzygnięty w innym postępowaniu. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skoro Sąd I instancji uchylił się od samodzielnego rozstrzygnięcia wspomnianego zagadnienia prawnego to powinien był zawiesić postępowanie w tej sprawie do czasu rozstrzygnięcia wątpliwości przez inny sąd w innej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Sąd ustalił, że wskutek wniesienia skargi przez A. S. toczyło się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie inne postępowanie sądowe w sprawie o Sygn. akt II SA/Ol 135/09 w przedmiocie dofinansowania zaopatrzenia w sprzęt rehabilitacyjny w postaci "[...]". W sprawie zapadł wyrok w dniu 3 czerwca 2009r., w którym przesądzono formę załatwienia sprawy dofinansowania zakupu sprzętu rehabilitacyjnego. Wyrokiem tym tutejszy Sąd oddalił skargę A. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", którym Kolegium stwierdziło niedopuszczalność odwołania. Sąd wskazał w wyroku, że analiza treści przepisów rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie określenia rodzajów zadań powiatu, które mogą być finansowane ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 96, poz. 861, z późn. zm.) prowadzi do wniosku, że ustawodawca nie przewidział formy decyzji administracyjnej dla odmowy przyznania dofinansowania. Przyznaniu dofinansowania nadano natomiast charakter umowy cywilnoprawnej, tj. dwustronnego porozumienia określającego szczegółowo m.in. rodzaj zadania podlegającego dofinansowaniu, wysokość środków Funduszu przyznanych na realizacji zadania, termin rozpoczęcia realizacji zadania, zakres i sposób realizacji umowy, warunki i termin wypowiedzenia umowy, warunki rozwiązywania umowy i zwrotu niewykorzystanych środków Funduszu, sposób sprawowania kontroli wykorzystania środków Funduszu. Przepisy cytowanego rozporządzenia nie tworzą również dla podmiotu domagającego się dofinansowania uprawnienia do żądania zaspokojenia jego potrzeby finansowej i nie nakładają na organy powiatu obowiązku konkretyzacji uprawnienia w drodze decyzji administracyjnej. Przy czym przewidziany rozporządzeniem cywilnoprawny charakter pozytywnego załatwienia wniosku, nie pozwala domniemywać obowiązku wydawania decyzji odmownej, w sytuacji gdy nie jest możliwe zawarcie umowy. Pismo informujące wnioskodawcę o przyczynach niemożności dofinansowania ze środków PFRON konkretnego zakupu nie jest więc ani decyzją administracyjną, ani inną czynnością lub aktem z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających dla skarżącego z przepisów prawa. Wyrok ten nie jest jednak prawomocny. Rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależy wprost od wyniku sprawy o sygn. II SA/Ol 135/09, w której Sąd przesądził, że sprawa z wniosku skarżącego o dofinansowanie "[...]" ze środków PFRON ma charakter cywilnoprawny i nie jest podejmowana przez właściwe jednostki samorządu terytorialnego w prawnych formach działania organu administracji publicznej zaskarżalnych do sądu administracyjnego, wymienionych w art. 3 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 3 czerwca 2009r. sygn. II SA/Ol 135/09 została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarga kasacyjna. Rozstrzygnięcie NSA w tej sprawie będzie rzutować na zasadność skargi złożonej w niniejszym postępowaniu. Skarżący bowiem jest zdania, że organy winny załatwić jego wniosek o dofinansowanie lampy w formie decyzji administracyjnej. Przy czym skarżący dochodzi swoich praw dwutorowo. Mianowicie kwestionuje postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzające niedopuszczalność odwołania ze względu na okoliczność, iż sprawa ma charakter cywilnoprawny. Po drugie, skarżący złożył skargę na bezczynność domagając się załatwienia jego wniosku poprzez wydanie decyzji. Tymczasem rozpoznając skargę skarżącego w sprawie II SA/Ol 135/09, Sąd wskazał, że załatwienie wniosku o dofinansowanie ma charakter cywilnoprawny. W tej sytuacji Sąd uznał za celowe zawieszenie postępowania, gdyż wystąpiła przesłanka, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.), tj. wynik w sprawie II SA/Ol 135/09 będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Ewentualne bowiem oddalenie skargi kasacyjnej i przyjęcie przez sąd kasacyjny, że odmowa dofinansowania zakupu sprzętu rehabilitacyjnego ze środków PFRON nie następuje w drodze decyzji administracyjnej, będzie miało bezpośredni wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Z uwagi na powyższe, orzeczono jak na wstępie.