II SAB/Ol 24/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora Sędzia WSA Hanna Raszkowska Protokolant Karolina Hrymowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi A. Z. na bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy działającego z upoważnienia Starosty w wypłacie zasiłku dla bezrobotnych oddala skargę. Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że A. Z. zgłosił się jako osoba bezrobotna do rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy w dniu 25 czerwca 2009r. Przed dniem rejestracji pełnił służbę jako funkcjonariusz Służby Więziennej. Decyzją z dnia "[...]" Starosta uznał A. Z. za osobę bezrobotną od dnia 25 czerwca 2009r. i z powodu rozwiązania stosunku pracy ze swojej winy, w okresie 6 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji, odmówił przyznania prawa do zasiłku na podstawie art. 75 ust. 1 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Jednocześnie poinformował A. Z., że prawo do zasiłku przysługiwać będzie po upływie 180 dni od dnia zarejestrowania. Od ww. decyzji odwołanie wniósł A. Z.. Po jego rozpatrzeniu Wojewoda decyzją z dnia "[...]" utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Skargę na tę decyzję wywiódł do tut. sądu A. Z.. Została ona oddalona wyrokiem z dnia 8 grudnia 2009r. (sygn. akt II SA/Ol 973/09). Następnie decyzją z dnia "[...]" Starosta przyznał A. Z. prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 23 grudnia 2009r., w wysokości 575 zł miesięcznie. W dniu 13 stycznia 2010 skarżący w urzędzie pracy odebrał asygnatę uprawniającego do odbioru zasiłku dla bezrobotnych, jednak w tym dniu nie zgłosił się on po odbiór zasiłku i urząd pocztowy zwrócił do urzędu pracy listę świadczeń ze stosowną adnotacją. Dnia 25 stycznia 2010r. skarżący wniósł odwołanie od decyzji przyznającej mu zasiłek dla bezrobotnych, dlatego też pismem z dnia 27 stycznia 2010r. został poinformowany, że w związku z wniesionym odwołaniem podjęcie realizacji wypłaty zasiłku dla bezrobotnych nastąpi po zakończonym postępowaniu odwoławczym. Następnie A. Z. zgłaszał się do Urzędu Pracy żądając wypłaty zasiłku dla bezrobotnych, a pismem z dnia 4 lutego 2010 r. złożył skargę do Wojewody na działanie Starosty . Po rozpatrzeniu zaś odwołania A. Z. od decyzji Starosty przyznającej prawo do zasiłku dla bezrobotnych, Wojewoda decyzją z dnia "[...]" utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Decyzja ta wpłynęła do organu I instancji 15 marca 2010r. i Starosta pismem z dnia 17 marca 2010r. poinformował A. Z. o ustaleniu terminu wypłaty zasiłku dla bezrobotnych na dzień 2 kwietnia 2010r. Wcześniej bo pismem z dnia 10 marca 2010r. A. Z. wywiódł skargę na bezczynność Starosty reprezentowanego przez Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy poprzez brak działania w realizacji decyzji administracyjnej, tj. nie wypłacenie skarżącemu zasiłku dla bezrobotnych ustalonego decyzją administracyjną z dnia "[...]" Starosty w sprawie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Skarżący wniósł o zobowiązanie Starosty działającego poprzez Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy do podjęcia czynności administracyjnej w postaci realizacji treści decyzji administracyjnej z dnia "[...]" przez wypłatę przyznanego zasiłku dla bezrobotnych wraz z odsetkami za bezprawne działanie polegające na braku realizacji wskazanej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Podnieść należy, iż stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta obejmuje jednak tylko orzekanie w sprawie skarg na akty administracyjne lub czynności z zakresu administracji publicznej, enumeratywnie wymienione w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270, ze zm. zwanej dalej: ustawą ppsa), jak również na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 art. 3 § 2 ustawy, gdy organ w ustalonym w przepisach prawa terminie nie wydał decyzji administracyjnej lub postanowienia, bądź innego aktu albo nie podjął innej czynności z zakresu administracji publicznej. W niniejszej sprawie nie ma bezczynności po stronie organu administracji, nie można również doszukać się jakichkolwiek przesłanek, które by wskazywały na bezczynność Starosty, dlatego stwierdzić należy, że skarga nie ma żadnych racjonalnych podstaw. Skarżącemu został przyznany zasiłek dla bezrobotnych, jednak A. Z. nie zgodził się z tą decyzją, gdyż wniósł odwołanie do organu II instancji. Skoro skarżący negował decyzję przyznającą zasiłek dla bezrobotnych trudno zrozumieć jak jednocześnie mógł oczekiwać, że ten zasiłek zostanie mu wypłacony. Zwrócić należy uwagę na to, iż urząd pracy pismem z dnia 27 stycznia 2010r. informował skarżącego, że realizacja wypłaty zasiłku dla bezrobotnych nastąpi po rozpatrzeniu wniesionego odwołania. Nie można nie dostrzec tego, że zaraz po rozpatrzeniu odwołania skarżący pismem został poinformowany o miejscu i terminie odbioru zasiłku dla bezrobotnych. Najistotniejszym wydaje się jednak w niniejszej sprawie zestawienie dat dokonywania poszczególnych czynności. Decyzja Wojewody utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji przyznającą A. Z. prawo do zasiłku dla bezrobotnych została wydana 12 marca 2010r. Skarżący o tym, że zasiłek dla bezrobotnych może otrzymać 2 kwietnia 2010r. poinformowany został pismem Powiatowego Urzędu Pracy z dnia 17 marca 2010r., jednak jeszcze przed rozpoznaniem wniesionego odwołania, bo 10 marca 2010r. A.Z. w tymże urzędzie złożył skargę na bezczynność Starosty, choć wcześniej był informowany o tym, że wypłata zasiłku dla bezrobotnych może nastąpić po rozpatrzeniu wniesionego przez niego odwołania. Trudno jest zrozumieć motywy postępowania skarżącego, zwłaszcza gdy się uwzględni następujące okoliczności: pierwszą jest fakt, że A. Z. pomimo odbioru w dniu 13 lutego 2010r. asygnaty uprawniającej go do odbioru zasiłku nie odbiera go, a następnie odwołuje się od tej decyzji jednocześnie domagając się wypłaty zasiłku określonego w decyzji, którą zaskarża do organu II instancji, natomiast druga okoliczność wynika z postępowania skarżącego w sprawie II SA/Ol 973/09 (akta tej sprawy znajdują się aktualnie w Naczelnym Sądzie Administracyjnym w związku z wywiedzioną skargą kasacyjną przez A. Z.), kiedy to skarżący w ogóle negował to, że Starosta decyzją z dnia "[...]" uznał go za osobę bezrobotną, a przecież gdyby skarżący nie został uznany za bezrobotnego to w ogóle nie byłoby mowy o przyznaniu mu zasiłku dla bezrobotnych. Rzeczą do pewnego stopnia zrozumiałą może być to, że skarżący zmienia zdanie co do tego czy chce być uznanym za osobę bezrobotną jak i to czy chce otrzymywać zasiłek dla bezrobotnych i w jakiej wysokości, jednak skutkiem postępowania skarżącego nie może być uznawanie organów administracji za pozostające w bezczynności. Dlatego też na podstawie 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić.