II SAB/Ol 27/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 kwietnia 2010r. sprawy ze skargi C. K. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. w zakresie nadzoru nad funkcjonowaniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W dniu 9 kwietnia 2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie została przekazana skarga C.K. na bezczynność skiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. w zakresie nadzoru nad funkcjonowaniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. Skarżąca podniosła, iż brak właściwego nadzoru nad działaniami wskazanego organu w sprawie dotyczącej udzielenia pozwolenia na wznowienie robót remontowych w budynku mieszkalnym położonym w S. przy ulicy B. S. 13m5 spowodował, iż jej własne warunki mieszkalne uległy znacznemu pogorszeniu, ograniczając tym samym jej prawo własności i swobodne korzystanie z mieszkania. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej poprzez rozpatrywanie skarg na akty, czynności lub bezczynność organów administracji publicznej. Zauważyć przy tym należy, że nie każda działalność organów administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym, sądy administracyjne nie są bowiem właściwe między innymi do rozpoznawania tzw. skarg powszechnych, a więc skarg związanych, tak jak w niniejszej sprawie, z nienależytym wykonywaniem zadań przez właściwe organy albo ich pracowników. Skargi te wnoszone są bowiem oraz rozpatrywane w trybie i przez organy określone w dziale VIII (art. 227-240) ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. 2000, Nr 98, poz. 1071 ze zm.) i stanowią odformalizowany środek obrony i ochrony różnych interesów jednostki, których naruszenie nie daje jednak podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego. Dlatego też, skargi takie załatwiane są w samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialno-techniczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy będącej przedmiotem skargi, a wydane w następstwie rozpoznania takich skarg akty, nie podlegają kontroli sądu administracyjnego (postanowienie NSA z dnia 07 lipca 2009r., sygn. akt I OSK 803/09, opublikowane na stronie internetowej NSA pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy podkreślić, iż skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej. W związku z tym, iż nienależyte wykonywanie zadań przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. nie może stanowić przedmiotu skargi do sądu administracyjnego, to tym samym zaskarżenie bezczynności Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. polegającej na braku właściwego nadzoru nad działaniami organu pierwszej instancji nie podlega kognicji tego sądu. W związku z powyższym, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić.