II SAB/Ol 52/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 maja 2010r. sprawy ze skargi M. B. na bezczynność Rady Powiatu w przedmiocie rozpoznania skargi powszechnej z dnia 29 września 2009 roku postanawia - odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że pismem z dnia 29 września 2009r., M. B. - powołując art. 227 k.p.a., wniósł skargę do Rady Powiatu "[...]" na bezczynność Starosty "[...]" polegającą na niezajęciu stanowiska względem postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" i innych pism oraz niewydania kserokopii żądanych dokumentów. Wobec nieuzyskania oczekiwanej odpowiedzi od organu, M. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na bezczynność Rady Powiatu "[...]" w rozpoznaniu jego skargi z dnia 29 września 2009r. Zarzucił przy tym organowi nieuzasadnioną przewlekłość postępowania, w związku z czym zażądał zasądzenia zadośćuczynienia w kwocie 20 000 zł. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, podnosząc brak właściwości sądu administracyjnego do jej rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej poprzez rozpatrywanie skarg na akty, czynności lub bezczynność organów administracji publicznej. Zauważyć przy tym należy, że nie każda działalność organów administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym, sądy administracyjne nie są bowiem właściwe między innymi do rozpoznawania tzw. skarg powszechnych, a więc skarg związanych, tak jak w niniejszej sprawie, z nienależytym wykonywaniem zadań przez właściwe organy administracji publicznej albo ich pracowników. Skargi te wnoszone są bowiem oraz rozpatrywane w trybie i przez organy określone w Dziale VIII (art. 227-240) ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. 2000, Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Także ewentualna bezczynność organów w postępowaniu prowadzonym przy zastosowaniu przepisów Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie podlega kontroli sądu administracyjnego (tak m.in. w postanowieniu NSA z 25 lutego 2009r., sygn. akt II OSK 241/09, opublikowanym na stronie internetowej NSA pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarga powszechna jest bowiem odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, który nie daje jednak podstaw do żądania wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji. .