II SAB/Ol 54/09

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.G. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi S.G. na bezczynność Dowódcy Jednostki Wojskowej w przedmiocie rozpoznania zażalenia na bezczynność w sprawie ustalenia warunków pełnienia zawodowej służby wojskowej postanawia odmówić ustanowienia radcy prawnego. Postanowieniem z 29 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę S.G. na bezczynność Dowódcy Jednostki Wojskowej "[...]" w przedmiocie rozpoznania zażalenia na bezczynność w sprawie ustalenia warunków pełnienia zawodowej służby wojskowej. 28 grudnia 2009 r. do Sądu wpłynął sporządzony w przepisanej formie wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wnioskodawcę zobowiązano do dostarczenia, w terminie 7 dni, wyciągów z posiadanych przez niego i jego żonę rachunków bankowych (za okres od 1 grudnia 2009 r. do dnia odbioru pisma), uprzedzając, iż niezastosowanie się do wezwania może stanowić podstawę odmowy przyznania prawa pomocy. Wezwanie - doręczone adresatowi w dniu 11 stycznia 2010 r. - pozostało bez odpowiedzi. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, co następuje: Ponieważ z mocy art. 239 pkt 1 lit. d) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami; dalej w skrócie: "p.p.s.a."), strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, zakres rozpatrzenia przedmiotowego wniosku ogranicza się do kwestii ustanowienia radcy prawnego. Zgodnie z art. 262 p.p.s.a., do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy. Jak wynika z odpowiedniego zastosowania art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika dla osoby fizycznej następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść związanego z tym kosztu, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jeżeli składane w tym celu na urzędowym formularzu wniosku oświadczenie okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, jest ona obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (art. 255 p.p.s.a.). W orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że uchylenie się strony od obowiązków nałożonych w toku takiego postępowania uzupełniającego należy uznać za przeszkodę wykluczającą uprawdopodobnienie wskazanych we wniosku okoliczności, a tym samym przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie (tak Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniu z 26 czerwca 2009 r., sygn. akt II FZ 182/09, publ. w Internecie - http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.