II SAB/Ol 60/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 marca 2015r. sprawy z wniosku A. Z. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. Z. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w rozpoznaniu wniosku z dnia 12 kwietnia 2012r. o stwierdzenie nieważności postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" postanawia odrzucić sprzeciw. W dniu 27 czerwca 2012 r. A. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie przedłożenia ekspertyzy budowlanej. Zarządzeniem z dnia 24 września 2012 r., Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, rozdzielił skargi w ten sposób, że w repertorium SAB wpisano odrębnie skargę na bezczynność (sygn. akt II SAB/Ol 60/12) oraz skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania (sygn. akt II SAB/Ol 95/12). Natomiast na podstawie zarządzenia z dnia 4 stycznia 2013r. Przewodniczący Wydziału II wezwał A. Z. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych od skargi na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w rozpoznaniu wniosku (zawartego w zażaleniu z dnia 12 kwietnia 2012r.) o stwierdzenie nieważności postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Następnie skarżący wystąpił na urzędowym formularzu z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 28 marca 2013 r. tutejszy Sąd odmówił skarżącemu przyznania wnioskowanego prawa pomocy wobec nieujawnienia źródła utrzymania siebie i źródła finansowania ponoszonych wydatków. Postanowieniem z dnia 10 maja 2013 r., sygn. akt II OZ 347/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na ww. postanowienie. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 10 czerwca 2013 r., w związku z ww. postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący został wezwany do wykonania zarządzenia z dnia 4 stycznia 2013r., w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 21 października 2013 r. WSA w Olsztynie odmówił przyznania skarżącemu wnioskowanego prawa pomocy z tych samych powodów jak poprzednio. Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2013 r., sygn. akt II OZ 1119/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na to postanowienie. W związku z tym skarżący został ponownie wezwany do wykonania zarządzenia o uiszczeniu wpisu od skargi w zawitym terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do wykonania zarządzenia, a zatem do uiszczenia wpisu od skargi zostało skarżącemu doręczone w dniu 27 grudnia 2013 r. Termin ten upłynął w dniu 3 stycznia 2014 r. W wyznaczonym terminie skarżący wpisu nie uiścił ale złożył kolejny wniosek o częściowe zwolnienie go od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Postanowieniem z dnia 28 lutego 2014r. tut. Sąd odrzucił skargę A. Z. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w rozpoznaniu wniosku z dnia 12 kwietnia 2012r. o stwierdzenie nieważności postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]". W związku z doręczeniem skarżącemu odpisu przedmiotowego postanowienia, skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy – wniosek wpłynął dnia 19 marca 2014 r. (k. 206-207), w którym - jak przyjąć należy w oparciu o rubrykę nr 4, przeznaczoną do określenia zakresu żądania - wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie adwokata, rozszerzając tym samym zakres wniosku z dnia 27 grudnia 2013 r. Pismem z dnia 18 marca 2014r. A. Z. wniósł sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną (nazwaną zażaleniem) od ww. postanowienia z dnia 28 lutego 2014r.. Postanowieniem z dnia 12 maja 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił wniosek skarżącego o wyłączenie sędziów i referendarzy orzekających w WSA w Olsztynie. Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2014r. Referendarz sądowy odmówił zwolnienia wnioskodawcy od kosztów sądowych i ustanowienia dla niego adwokata. Pismem nadanym w dniu 13 stycznia 2015r. A. Z. złożył sprzeciw od ww. postanowienia. Postanowieniem z 6 lutego 2015r., II OW 16/15 Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu pisma skarżącego z dnia 8 stycznia 2015r. dotyczącego wyłączenia sędziów i referendarzy sądowych WSA w Olsztynie w sprawie o sygn. akt II SAB/Ol 60/12, odmówił wyznaczenia innego wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpoznania pisma A. Z. z dnia 8 stycznia 2015r. dotyczącego wyłączenia sędziów i referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a.), od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Zgodnie zaś z § 2 art. 259 sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Kwestionowane postanowienie z dnia 15 grudnia 2014r. doręczono skarżącemu w dniu 5 stycznia 2015 r. (potwierdzenie odbioru, akta sądowe, k. – 257). Termin do wniesienia sprzeciwu upłynął więc w dniu 12 stycznia 2015 r. Strona skarżąca wniosła przedmiotowy sprzeciw dopiero w dniu 13 stycznia 2015. (data nadania przesyłki pocztowej, akta sądowe, k . – 261), a więc jeden dzień po upływie ustawowego terminu do wniesienia sprzeciwu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 259 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.