II SAB/Ol 64/22
PostanowienieWSA w Olsztynie2022-04-26
Skład orzekający: Ewa Osipuk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą jest dopuszczalne, gdy skarga zawiera braki formalne, w szczególności nieuiszczenie należnego wpisu sądowego, mimo wezwania sądu do ich usunięcia?Ratio decidendi
Sąd uznał cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeśli skarga zawiera braki formalne, takie jak nieuiszczenie wpisu sądowego, mimo wezwania do ich usunięcia. W takiej sytuacji sąd odrzuca skargę na podstawie art. 220 § 1 i § 3 PPSA, ponieważ cofnięcie skargi nie może służyć obejściu prawa ani utrzymaniu w mocy wadliwego aktu.Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący nie uiścił wpisu w wyznaczonym terminie, a następnie złożył pismo o cofnięciu skargi. Sąd uznał cofnięcie skargi za niedopuszczalne z uwagi na istniejące braki formalne i postanowił odrzucić skargę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. T. na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę.
T. T. (dalej jako: "skarżący",) w dniu 18 lutego 2022 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II z dnia 22 marca 2022 r., skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy, ww. zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 28 marca 2022 r. Wobec tego, termin do usunięcia braków formalnych upłynął bezskutecznie z dniem 4 kwietnia 2022 r., ponieważ skarżący nie uiścił wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 z późn. zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.
W przypadku skargi przewodniczący wzywa wnoszącego do uiszczenia wpisu w terminie
7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia.
W dniu 1 kwietnia 2022 r., do tutejszego sądu wpłynęło pismo skarżącego, w którym oświadczył on, że cofa skargę z dnia 18 lutego 2022 r.
Wyjaśnić należy, że stosownie do art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę; cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Co do zasady zatem, skarżący może rozporządzać skargą także po jej wniesieniu, jednakże cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko w przypadku, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, np. nie został uiszczony należny od skargi wpis, sąd skargę odrzuci (por. postanowienie NSA z 17 września 2020 r., sygn. akt II OZ 620/20, LEX nr 3054558
i powołane tam orzecznictwo).
W niniejszej sprawie zaistniała taka okoliczność, gdyż wezwanie Sądu do uiszczenia wpisu pozostało bez reakcji strony skarżącej. Skarżący nie uzupełnił przedmiotowego braku formalnego wniesionej skargi mimo pouczenia, iż spowoduje to jej odrzucenie.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., należało orzec jak
w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło