II SAB/Ol 69/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janina Kosowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 lipca 2012r. wniosku A. Z. o zmianę w trybie art. 165 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 20 kwietnia 2012r., sygn. akt II SAB/Ol 69/11, o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującego ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. Z. na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w B. w wykonaniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 25 lutego 2010r., sygn. akt II SO/Ol 35/09 postanawia - odrzucić wniosek. Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2011r., sygn. akt II SAB/Ol 69/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę A. Z. na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w B. w wykonaniu postanowienia tego Sądu z dnia 25 lutego 2010r., sygn. akt II SO/Ol 35/09. W terminie do wniesienia skargi kasacyjnej na powyższe postanowienie, skarżący zwrócił się do tutejszego Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym polegającym na ustanowieniu adwokata. Postanowieniem z dnia 24 lutego 2012r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie odmówił ustanowienia dla skarżącego adwokata. Po rozpoznaniu sprzeciwu wniesionego przez skarżącego, postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2012r., sygn. akt II SAB/Ol 69/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Następnie, postanowieniem z dnia 21 czerwca 2012r., sygn. akt I OZ 405/12, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na powyższe postanowienie tutejszego Sądu. W dniu 28 maja 2012r. A. Z. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie pismo (opatrzone datą 18 maja 2012r.), w którym wniósł o zmianę na mocy art. 165 ustawy P.p.s.a. "treści sentencji" między innymi postanowienia tutejszego Sądu z dnia 20 kwietnia 2012r., sygn. akt II SAB/Ol 69/11. Wskazał przy tym na zmianę okoliczności faktycznych, będących podstawą wcześniejszej odmowy przyznania mu prawa pomocy. Przedłożył także dokumenty odpowiednich instytucji państwowych, to jest: zaświadczenie z Urzędu Skarbowego w B. o dochodach skarżącego za "[...]", zaświadczenie z tego Urzędu, że skarżący nie figuruje w ewidencji podatników podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu działów specjalnych produkcji rolnej i że nie figuruje w ewidencji osób prowadzących działalność gospodarczą. W ocenie skarżącego wymienione zaświadczenia stanowią istotne dowody w sprawie, o które Sąd jednak nie wystąpił. Dodatkowo zwrócił uwagę, że ustanowienie na jego rzecz profesjonalnego pełnomocnika ma szczególne znaczenie, gdyż jego skargi zostały odrzucone lub oddalone przez sąd administracyjny, a sporządzenie skargi kasacyjnej od orzeczeń sądu objęte jest tzw. przymusem adwokackim. Z tego też względu, w ocenie skarżącego, od przyznania mu prawa pomocy przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu, uzależniona jest realizacja konstytucyjnego prawa do sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 – dalej jako p.p.s.a.), postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Merytoryczne rozpoznanie zasadności wniosku o uchylenie lub zmianę postanowienia w tym trybie poprzedzone jest jednak badaniem dopuszczalności zgłoszenia takiego wniosku. W tym zaś zakresie zauważyć należy, że postanowienia niekończące postępowania, do których zalicza się także postanowienie w przedmiocie prawa pomocy, są wydawane w sprawie sądowoadministracyjnej, a więc sprawie, która kończy się wraz z uprawomocnieniem się orzeczenia wydanego w postępowaniu głównym. Tym samym, zmiana lub uchylenie postanowienia niekończącego postępowania w oparciu o przepis art. 165 p.p.s.a. możliwe jest do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie. Natomiast wniosek o zmianę lub uchylenie takiego postanowienia wniesiony po prawomocnym zakończeniu postępowania w sprawie, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (tak między innymi w postanowieniu NSA z 18.04.2008r., II OZ 336/08 oraz w postanowieniu z 22.06.2006r., I GZ 2/06, orzeczenia dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z taką zaś sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Skarżący złożył bowiem wniosek o zmianę postanowienia w przedmiocie prawa pomocy w dniu 28 maja 2012r., a więc już po uprawomocnieniu się orzeczenia wydanego w postępowaniu głównym. Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2011r., sygn. akt II SAB/Ol 69/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił bowiem skargę A. Z. na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w B. w wykonaniu postanowienia tego Sądu z dnia 25 lutego 2010r., sygn. akt II SO/Ol 35/09. Orzeczenie to jest zaś prawomocne od dnia 28 stycznia 2012r. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.