II SAB/Ol 71/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Sędzia WSA Hanna Raszkowska Protokolant Jakub Borowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2010 r. sprawy ze skargi J. E. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w rozpoznaniu odwołania od decyzji z dnia "[...]" dotyczącej odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z dnia 14 czerwca 2010r. J. E. wywiodła do tut. Sądu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w rozpoznaniu odwołania od decyzji z dnia "[...]" Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej działającego z upoważnienia Burmistrza, w przedmiocie świadczenia pieniężnego z pomocy społecznej w formie zasiłku celowego. Pismem procesowym z dnia 6 września 2010r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło do tut. Sądu o umorzenie postępowania sądowego w przedmiotowej sprawie, wskazując, że do dnia rozpoczęcia rozprawy przez sąd administracyjny, rozpatrzyło odwołanie J. E. i nie pozostaje już w bezczynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w dalszym ciągu uzasadnienia ppsa., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe W doktrynie oraz judykaturze panuje zgodny pogląd, iż do kategorii przyczyn umorzenia postępowania należy zaliczyć uwzględnienie skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli, określonym w art. 54 § 3 ustawy ppsa (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi-Komentarz, Wydanie 3, Warszawa 2008, str. 403 oraz postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2007r. sygn. akt II FSK 1259/06, niepublikowane). Stosownie do treści wskazanego przepisu, organ którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W niniejszej sprawie organ II instancji skorzystał z tej możliwości i w trybie art. 54 § 3 ustawy ppsa uwzględnił skargę w całości i rozpatrzył odwołanie J. E. wydając decyzję z dnia "[...]", utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Wobec powyższego nie budzi wątpliwości, że organ nie pozostaje w bezczynności, a w konsekwencji postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. Z tego powodu, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy ppsa, należało orzec o jego umorzeniu.