II SAB/Ol 78/23

Dnia 5 października 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Chybicki po rozpoznaniu w dniu 5 października 2023 roku w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym zażalenia M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 23 sierpnia 2023 r. sygn. akt II SAB/Ol 78/23 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 15 czerwca 2023 r. sygn. akt II SAB/Ol 78/23 w sprawie ze skargi M. W. na bezczynność Wojewody W. w podjęciu działań interwencyjnych postanawia odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2023 r., sygn. akt II SAB/Ol 78/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 15 czerwca 2023 r., sygn. akt II SAB/Ol 78/23 o odrzuceniu skargi M. W. (dalej: "skarżący") na bezczynność Wojewody W. Doręczając skarżącemu odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem, Sąd pouczył skarżącego, że jeżeli zamierza złożyć zażalenie, to tenże środek zaskarżenia musi zostać sporządzony przez adwokata lub radcę prawnego (k. 67 akt sądowych). Skarżący, pomimo pouczenia, wniósł sporządzone osobiście zażalenie, zatytułowane "ponaglenie", na powyższe postanowienie, podnosząc, że wniósł skargę kasacyjną w terminie i w związku z tym domaga się jej rozpatrzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2-3 stosuje się odpowiednio. Jako, że do zażalenia znajdują zastosowanie odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197 § 2 p.p.s.a.), na podstawie art. 178 p.p.s.a. sąd odrzuca zażalenie, które jest niedopuszczalne. Powołując się na przywołany art. 194 § 4 p.p.s.a., należy stwierdzić, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, jest środkiem wysoce sformalizowanym. Jak każde pismo procesowe, takie zażalenie powinno odpowiadać wymogom, o którym mowa w art. 46 p.p.s.a. Ponadto musi ono zawierać elementy charakteryzujące tenże środek zaskarżenia. Wymagania formalne dla zażalenia zostały określone w art. 194 § 3 p.p.s.a. Dodatkowo zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej zostało obwarowane przymusem adwokacko-radcowskim (art. 175 p.p.s.a.). Oznacza to, że zażalenie może sporządzić adwokat, radca prawny, a także osoby wskazane w art. 175 § 2-3 p.p.s.a. (tj. sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej RP albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka, doradca podatkowy czy rzecznik patentowy) w warunkach określonych w tych przepisach. Obowiązek sporządzenia zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, przez adwokata lub radcę prawnego oznacza, że strona skarżąca nie może sporządzić tego pisma, a tym bardziej podpisać się pod nim. Powołany przymus opiera się na założeniu, że powierzenie czynności sporządzenia tego zażalenia zawodowym prawnikom zapewni skarżącemu odpowiedni poziom merytoryczny i formalny, umożliwiający Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu dokonanie kontroli zaskarżonego orzeczenia. Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy skarżący nie jest podmiotem uprawnionym do sporządzenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, wymienionym w art. 175 § 1 - 3 p.p.s.a. Skoro zatem wniesione w niniejszej sprawie zażalenie nie zostało sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego (bądź inne osoby wskazane w art. 175 § 2-3 p.p.s.a.), tylko osobiście przez skarżącego, to należało je odrzucić jako niedopuszczalne (por. wyrok NSA z dnia 4 kwietnia 2014 r., I OZ 278/14, dostępny: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.