II SO/Ol 10/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ryszard Maliszewski (spr.) Sędzia WSA Wojciech Czajkowski Sędzia WSA Renata Kantecka po rozpoznaniu w dniu 28 września 2011 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Z. o wyłączenie sędzi NSA J. K., sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie: M. G., A. J., B. J. , B. J., T. L., K. M., A. M., H. R. i Z. S. oraz referendarzy sądowych : A. B. i K. N. od rozpoznania sprawy sygn. akt II SO/OI 10/11 z wniosku A. Z. o wymierzenie Dyrektorowi Aresztu Śledczego grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy p.p.s.a. postanawia: oddalić wniosek o wyłączenie sędzi NSA J. K., sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie: M. G., A. J., B. J. , B. J., T. L., K. M., A. M., H. R. i Z. S. oraz referendarzy sądowych: A. B. i K. N. od rozpoznania sprawy sygn. akt II SO/OI 10/11 II SO/OI 10/11 UZASADNIENIE A. Z. dnia 5 września 2011r. złożył wniosek na podstawie art. 18 § 1 pkt 6a i art. 19 p.p.s.a. o wyłączenie sędzi NSA J. K., sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie: M. G., A. J., B. J. , B. J., T. L., K. M., A. M., H. R. i Z. S. oraz referendarzy sądowych : A. B. i K. N. od rozpoznania sprawy sygn. akt II SO/OI 10/11. Wniosek uzasadnił tym, że zachodzi uzasadnione podejrzenie braku obiektywizmu tego Sądu i w/w sędziów. Skarżący wskazał, że domagał się już ich wyłączenia w innych sprawach. Sędziowie rozpatrywali wnioski wniesione przez skarżącego o wyłączenie sędziów. Ponadto rozpatrywali jego skargi na organy administracji z różnymi skutkami procesowymi, a wydane przez nich orzeczenia były zaskarżane do NSA w Warszawie. Sędzia NSA J. K., sędziowie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie: M. G., A. J., B. J. , B. J., T. L., K. M., A. M., H. R. i Z. S. oraz referendarze sądowi: A. B. i K. N. w złożonych oświadczeniach wskazali, że między nimi a stroną nie zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do ich bezstronności. Ponadto dodatkowo podnieśli, że nie wystąpiła żadna z przesłanek wskazanych w art. 18 § 1 p.p.s.a, wedle których zachodziłaby podstawa do wyłączenia ich z mocy prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 18 § 1 pkt 6a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie. Przepis ten dodany do katalogu wyłączeń z art. 18 p.p.s.a. na mocy art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 października 2009 r. o zmianie ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 1736) wszedł w życie z dniem 23 października 2009 r., rozszerzając katalog wyłączeń z art. 18 p.p.s.a. Jak powszechnie wskazuje się w doktrynie (por. np. B. Adamiak, glosa do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 1998 r., sygn. akt I SA/Gd 654/96, OSP 1999, z. 1, s. 51) na "sprawę administracyjną" w znaczeniu materialnym składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe. Zatem przy ustalaniu tożsamości sprawy należy badać te właśnie elementy. Tożsamość elementów podmiotowych to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej. Natomiast art. 19 p.p.s.a. dotyczy wyłączenia sędziego z powodu braku jego bezstronności. Przepis ten obejmuje tylko te sytuacje, w których przyczyną braku bezstronności jest stosunek osobisty sędziego ze stroną w rozumieniu art. 12 p.p.s.a. lub jej przedstawicielem. Stosunek ten należy rozumieć przede wszystkim jako stosunek emocjonalny. Może to być także stosunek natury gospodarczej, jednakże zależności tej nie należy traktować jako przyczyny, która z reguły uzasadnia wyłączenie sędziego (A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, B. Gruszczyński: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz; Zakamycze 2005 r.). Istnieniu takich relacji pomiędzy między stroną a sędziami i referendarzami wymienionymi we wniosku przeczą złożone przez nich oświadczenia. Zarzutu braku bezstronności nie można zarzucić sędziom czy też referendarzom tylko na tej podstawie, że rozpatrywali jego skargi na organy administracji z różnymi skutkami procesowymi, a wydane przez nich orzeczenia były zaskarżane do NSA w Warszawie. Należy zwrócić uwagę, że chodzi tu o brak tego rodzaju związków, które utrudniałyby postępowanie bezstronne z uwagi na istnienie okoliczności mogących skłaniać sędziego do kierowania się względami kwalifikowanymi jako stronnicze (własnym interesem, więzami rodzinnymi, uczuciowymi). Brak jest przesłanek wskazujących, że sędziowie i referendarze nie znajdują się w sytuacji bezstronności. Dopiero wykazanie braku sytuacji bezstronności może prowadzić do postępowania stronniczego, choć istnienie określonych względów nie jest równoznaczne z kierowaniem się (czy uwzględnianiem ich ) we własnym postępowaniu. Niemniej jednak istotne jest, że po pierwsze, wspomniany brak możności kontroli rzeczywistych motywów sędziego uzasadniałby podejrzenie o wpływ tych okoliczności na treść podejmowanych rozstrzygnięć. Po drugie zaś , wydaje się dość oczywiste, iż znajdowanie się w sytuacji, w której sędziego łączą ze stroną lub sprawą określone powiązania, znacznie utrudnia mu psychologicznie podejmowanie rozstrzygnięć. ( por. Zygmunt Tabor , Bezstronność sędziego, WP LexsisNexsis ). Sędzia NSA J. K., sędziowie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie: M. G., A. J., B. J. , B. J., T. L., K. M., A. M., H. R. i Z. S. oraz referendarze sądowi : A. B. i K. N. w złożonych oświadczeniach wskazali, że między nimi a stroną nie zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do ich bezstronności. Ponadto dodatkowo podnieśli, że nie wystąpiła żadna z przesłanek wskazanych w art. 18 § 1 p.p.s.a, wedle których zachodziłaby podstawa do wyłączenia ich z mocy prawa. Skoro sędziowie i referendarze, których dotyczy wniosek, złożyli oświadczenie, iż nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i 19 p.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia od rozpoznawania w niniejszej sprawie, prawdziwość ich oświadczeń nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o ich wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie. Z przedstawionych względów, na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a., a w odniesieniu do referendarzy także art. 24 p.p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.