II SO/Ol 2/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K.S. o wymierzenie Dyrektorowi Liceum Ogólnokształcącego ... grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia 1) wymierzyć Dyrektorowi Liceum Ogólnokształcącego ... grzywnę w wysokości 50 zł (pięćdziesiąt złotych) za nieprzekazanie skargi, 2) zasądzić od Dyrektora Liceum Ogólnokształcącego ... na rzecz wnioskodawcy kwotę 100 zł (sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. K.S. dalej: Skarżący) 31 stycznia 2020 r. skierował do Sądu Administracyjnego w Olsztynie wniosek o wymierzenie Dyrektorowi "[...]" (dalej: Organ) grzywy w maksymalnej określonej w ustawie wysokości w związku z nieprzekazaniem w terminie skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Podniósł, iż skargę do Sądu Administracyjnego w Olsztynie wniósł za pośrednictwem Organu w dniu 15 stycznia 2020 r. i do czasu złożenia wniosku nie została ona przekazana do właściwego sądu. W odpowiedzi na wniosek Organ wniósł o odstąpienie od wymierzenia grzywny i zasądzenia od Organu kosztów postępowania. Wskazał, że wbrew twierdzeniom Skarżącego udzielił informacji stanowiących informację publiczną, a po analizie skargi poszerzył zakres odpowiedzi, zatem nie można uznać, że doszło do bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Przy czym, art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1429) stanowi, że skargi w sprawach dotyczących udostępnienia informacji przekazuje się wraz z aktami i odpowiedzią na skargę w terminie 15 dni od otrzymania skargi. W razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 55 § 1 p.p.s.a.). Grzywna wymierzana organom, które uchybiają terminowi przekazania sądowi skargi wraz z uporządkowanymi aktami ma charakter dyscyplinująco-restrykcyjny. Jej funkcją jest doprowadzenie do przekazania przez organ skargi wraz z aktami sprawy. Rolą grzywny jest jednak również funkcja prewencyjna, która ma zapobiegać przyszłym naruszeniom prawa przez organ. Z tego względu sąd może orzec grzywnę również jeśli po złożenia wniosku, a przed jego rozpatrzeniem doszło do przekazania skargi (porównaj postanowienie NSA z 5 lipca 2006 r., sygn. akt II OSK 1024/06, dostępna pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: CBOSA oraz uchwała NSA z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GSK 3/09, CBOSA, jak również T. Woś, H.Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 381). Jak wynika z akt sprawy, skarga wpłynęła do Organu 15 stycznia 2020 r. Zgodnie z przywołanymi powyżej przepisami, Organ obowiązany był przekazać ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w terminie 15 dni, to jest do 30 stycznia 2020 r. Tymczasem skarga wraz z aktami sprawy została przekazana 24 lutego 2020 r., co stanowi niewątpliwie przekroczenie terminu. Orzekając grzywnę w wysokości 50 zł Sąd wziął pod uwagę, iż przekroczenie terminu przekazania skargi nie było znaczne, a w dacie rozpatrywania wniosku o wymierzenie grzywny Organ dopełnił już ciążących na nim obowiązków. Jednocześnie wymierzenie grzywny powinno wpłynąć na Organ dyscyplinująco i skłonić do większej dbałości w dochowywaniu terminów w przyszłości. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt. 1 sentencji postanowienia. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 200 p.p.s.a. w pkt. 2 sentencji postanowienia