II SO/Ol 2/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku F. W. w przedmiocie rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego pomiędzy F. W. a Wójtem Gminy S. postanawia: odrzucić wniosek. F. W. (dalej jako: "skarżący"), pismem z 21 stycznia 2026 r. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z wnioskiem o: I. rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Wójtem Gminy S. a wnioskującym F. W. w przedmiocie przedłużenia – wydania dowodu osobistego. II. wydanie sądowego nakazu wydania dla skarżącego dowodu osobistego w oparciu o załączone dwie fotografie, z wykluczeniem poboru linii papilarnych, których z uzasadnionych przyczyn odmawia wnioskujący. W uzasadnieniu wniosku skarżący wyjaśnił, że od 6 września 2023 r. Wójt odmawia wydania nowego dowodu osobistego, uporczywie uznając, że przedłożone fotografie nie spełniają wymogów prawnych. Drugim powodem jest fakt, że skarżący odmawia "poboru" linii papilarnych. Skarżący zwrócił się o przeprowadzenie w tej sprawie jawnej rozprawy, z uwagi na "niezwykły, a zarazem skomplikowany charakter sprawy, ukierunkowanej zawistną polityką Wójta". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Natomiast w myśl art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a., to Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory, o których mowa w art. 4. Do rozstrzygania sporów, o których mowa w art. 4, oraz do rozpoznawania innych spraw należących do właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego na mocy odrębnych ustaw stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Spory, o których mowa w art. 4, Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga na wniosek postanowieniem przez wskazanie organu właściwego do rozpoznania sprawy. Postanowienie wydaje sąd w składzie trzech sędziów na posiedzeniu niejawnym (art. 15 § 2 p.p.s.a.). Stosownie zaś do przepisu art. 22 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691, dalej jako: "k.p.a.") z wnioskiem o rozpatrzenie sporu przez sąd może wystąpić: strona, organ jednostki samorządu terytorialnego lub inny organ administracji publicznej, pozostające w sporze. Z ww. przepisów wynika, że o sporze kompetencyjnym możemy mówić jedynie pomiędzy organami, co wprost wynika z art. 4 p.p.s.a. ab initio oraz art. 22 § 1 k.p.a. Przez spór kompetencyjny należy bowiem rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też żaden z nich nie uważa się za właściwy do jej załatwienia (spór negatywny). Jako spór kompetencyjny można określić obiektywnie istniejącą sytuację prawną, w której zachodzi rozbieżność poglądów między organami administracji publicznej co do zakresu ich działania, w tym przede wszystkim co do upoważnienia do rozpatrzenia i rozstrzygnięcia tej sprawy administracyjnej (wyrok NSA z 10 października 2025 r., sygn. akt III OW 56/25, LEX nr 3929277). Z wniosku skarżącego wynika natomiast, że dopatruje się on sporu kompetencyjnego pomiędzy swoją osobą, a organem – przed którym najprawdopodobniej toczy się postępowanie, którego jest on stroną. Tym samym, stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie nie mamy w ogóle do czynienia ze sporem kompetencyjnym. Żaden przepis prawa nie przewiduje bowiem możliwości zaistnienia sporu kompetencyjnego pomiędzy osobą fizyczną a organem administracji publicznej. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 59 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 2 i 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie orzekł jak w sentencji postanowienia.