II SO/Ol 25/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora Protokolant: starszy sekretarz sądowy Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2011 r. na rozprawie sprawy z wniosku J.B o wymierzenie Burmistrzowi grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia 1) wymierzyć Burmistrzowi grzywnę w kwocie 50 zł ( pięćdziesiąt) za nieprzekazanie w terminie Sądowi skargi wraz z aktami sprawy w przedmiocie bezczynności organu, 2) zasądzić od Burmistrza na rzecz skarżącej J.B. kwotę 340 zł (trzysta czterdzieści) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego WSA/post.1 - sentencja postanowienia J.B., powołując się na art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w dniu 19 listopada 2010 r. wniosła o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Gminy i Miasta wobec niewywiązania się przez ten organ z obowiązków nałożonych przepisem art. 54 § 2 tej ustawy i nieprzekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Wniosła o wymierzenie organowi grzywny oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów procesu według norm przepisanych. Wskazała, iż w dniu 5 października 2010 r. reprezentowana przez pełnomocnika wniosła skargę na bezczynność Burmistrza Miasta. Skarga ta wpłynęła do organu w dniu 7 października 2010 r. i do chwili obecnej nie została przekazana do Sądu pomimo obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ww. ustawy. Skarżąca podała, iż pełnomocnik wielokrotnie monitował organ w tej sprawie lecz wyjaśniano, że z uwagi na dużą ilość spraw nie wykonano obowiązku przekazania skargi. Powyższy wniosek, stosownie do zarządzenia Z-cy Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia 2 grudnia 2010 r., został przekazany Burmistrzowi Miasta celem złożenia odpowiedzi na wniosek. Burmistrz w piśmie z dnia 18 grudnia 2010 r. potwierdził, iż skarga strony wpłynęła do organu w dniu 7 października 2010 r., zatem ostatnim dniem na jej przekazanie do Sądu był dzień 5 listopada 2010 r. . W tym terminie skarga wraz z odpowiedzią na nią oraz aktami sprawy nie została przekazana Sądowi. Wyjaśniono, iż w miesiącu październiku 2010 r. przygotowano i przekazano Radzie Miejskiej w P. cztery projekty uchwał w przedmiocie uchwalenia miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego części wsi Ł. i K. oraz zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy P. w części wsi K. i dla terenu farmy wiatrowej. Były to objętościowo duże projekty wraz z licznymi załącznikami i wśród tych dokumentów podczepiła się skarga strony. Dopiero w dniu 6 grudnia 2010 r. po wielokrotnym sprawdzeniu wszystkich dokumentów w wydziale odnaleziono skargę J. B., którą natychmiast dnia następnego wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na nią przekazano do Sądu. Poinformowano, iż pracownik winny zaniedbania został ukarany karą nagany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Rozpatrywany w tym zakresie wniosek o wymierzenie organowi grzywny zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 54 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) zwanej dalej: ustawą ppsa. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Z regulacji tej nie wynika, iż to organ administracji publicznej jest adresatem skargi i do jego kompetencji należy ocena dopuszczalności skargi lub jej zasadność. Stosownie bowiem do art. 54 § 2 tej ustawy organ., o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. W rozpoznawanej sprawie skarga J.B. na bezczynność Burmistrza z dnia 5 października 2010 r. wpłynęła do Urzędu Miasta P. w dniu 7 października 2010 r. , co nie jest okolicznością sporną pomiędzy stronami. Zatem po myśli art. 54 § 2 ustawy ppsa. wniesiona skarga winna być przekazana do Sądu najpóźniej w dniu 6 listopada 2010 r. Tymczasem, jak wynika z wyjaśnień organu oraz akt sprawy o sygn. akt II SAB/Ol 88/10 skarga ta została przekazana Sądowi dopiero w dniu 7 grudnia 2010 r. (data stempla pocztowego). Z art. 55 § 1 ustawy ppsa, wynika natomiast, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości Sadu okoliczność, iż organ nie wykonał w terminie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ustawy ppsa., gdyż przekazanie akt sprawy nastąpiło z uchybieniem trzydziestodniowego terminu. Samo jednak wykonanie obowiązku, określonego w ww. przepisie nie uzasadnia odstąpienia od wymierzenia grzywny. Nie ma, co prawda, już potrzeby wymierzania grzywny w celu zdyscyplinowania organu do wykonania obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, gdyż organ po odnalezieniu wniesionej skargi natychmiast wykonał ten obowiązek. Należy jednak zważyć, iż obowiązek ten został wykonany z uchybieniem terminu. Wymierzona grzywna stanowi więc sankcję za naruszenie podstawowego prawa do rozpatrzenia sprawy sądowoadministracyjnej bez nieuzasadnionej zwłoki. Wskazać należy, iż w przypadku, gdy organ przekazał sprawę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę po złożeniu wniosku o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy ppsa., postępowanie w przedmiocie wymierzenia grzywny nie staje się bezprzedmiotowe i nie znajduje zastosowania w tej sprawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy ppsa. (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 listopada 2009r. sygn. akt II GPS 3/09). Jak wskazano w powołanej uchwale wymierzenie grzywny w takiej sytuacji, nie tylko pełni funkcje represyjną, ale ma ono także funkcję prewencyjną i służy zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości. W tym stanie sprawy zostały spełnione przesłanki określone w art. 55 § 1 ustawy ppsa. do ukarania grzywną organu celem terminowego wykonywania obowiązków wynikających z art. 54 § 2 tej ustawy. Odnośnie wysokości wymierzonej grzywny stwierdzić należy, iż jest ona adekwatna do stwierdzonego przez Sąd uchybienia organu i mieści się w granicach określonych w art. 154 § 6 ustawy ppsa. Zgodnie z tym przepisem grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Jednocześnie należy wskazać, iż ustalenie wysokości wymierzonej grzywny pozostawione zostało miarkowaniu Sądu, a jedynie górną granicę określono w art. 154 § 6 tej ustawy. Sąd określając wysokość grzywny bierze pod uwagę takie elementy jak: charakter sprawy, okres pozostawania przez organ w bezczynności oraz podjęte w danej sprawie przez organ działania w celu załatwienia sprawy. Sąd orzekający uznał, iż w okolicznościach tej sprawy, wymierzona grzywna w kwocie 50 zł będzie stanowić adekwatną dolegliwość za wykonanie ustawowego obowiązku przekazania skargi z uchybieniem terminu oraz wpłynie na prawidłowe działanie organu w przyszłości. Przy ustaleniu wysokości grzywny Sąd wziął także pod uwagę zachowanie organu po ujawnionym fakcie niedochowania terminu w przekazaniu skargi oraz podjęte kroki celem wyeliminowania zaistniałej nieprawidłowości w przyszłości. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 55 § 1 ustawy ppsa. wymierzył organowi grzywnę w granicach określonych w art. 154 § 6 tej ustawy. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 2 ustawy ppsa., które obejmują uiszczony wpis oraz koszty pomocy prawnej świadczonej przez ustanowionego w sprawie radcę prawnego.