II SO/Ol 26/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Janina Kosowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Marzenna Glabas Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 sierpnia 2012r. wniosku Stowarzyszenia o wyłączenie sędziów i referendarzy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku od rozpoznania sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia "[...]", nr "[...]" o odmowie stwierdzenia nieważności postanowienia w przedmiocie wyjaśnienia oraz odmowy sprostowania treści postanowienia w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia w sprawie uzgodnienia przedsięwzięcia, sygn. akt II SA/Bk 340/12 postanawia - odrzucić wniosek. Wnioskiem z dnia 12 czerwca 2012r. (data nadania przesyłki pocztowej) Stowarzyszenie zwróciło się o wyłączenie sędziów i referendarzy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku od rozpoznania sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia "[...]", nr "[...]", o odmowie stwierdzenia nieważności postanowienia w przedmiocie wyjaśnienia oraz odmowy sprostowania treści postanowienia w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia w sprawie uzgodnienia przedsięwzięcia, sygn. akt II SA/Bk 340/12. Na mocy postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lipca 2012r., sygn. akt II OW 118/12, do rozpoznania powyższego wniosku został wyznaczony Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności wniosku poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jego wniesienia. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 5 w zw. z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270), sąd odrzuca wniosek jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej. Z taką zaś sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie wobec ustania bytu prawnego osoby prawnej. Jak wynika z akt sprawy o sygn. II SA/Bk 340/12 (k.12), Stowarzyszenie zostało rozwiązane postanowieniem Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 27 stycznia 2012r., sygn. akt Bl XII Ns – Rej. KRS 4692/11/585. Tym samym postanowieniem zarządzono jego likwidację, a orzeczenie to jest prawomocne wobec oddalenia wywiedzionej od niego apelacji przez Sąd Okręgowy w Białymstoku (postanowienie z dnia 20 kwietnia 2012r., sygn. akt VII Ga 53/12). Rozwiązanie stowarzyszenia przez sąd, oznacza zakończenie wszelkiej jego działalności. Pozostać może jedynie majątek stowarzyszenia, w tym i wierzytelności, a także roszczenia wobec niego. Przeprowadza się likwidację stowarzyszenia, którą zajmuje się likwidator. Działalność likwidatora rozciąga się jedynie na sprawy majątkowe, a nie na statutową działalność rozwiązanego stowarzyszenia. Przyjmuje się, że w okresie likwidacji stowarzyszenie już nie istnieje, choć jego wykreślenie z rejestru stowarzyszeń jeszcze nie nastąpiło - art. 37 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo o stowarzyszeniach, tekst jednolity Dz. U. z 2001r., Nr 79, poz. 855 ze zm. (por. P. Sarnecki, Prawo o stowarzyszeniach. Komentarz, Kraków 2000, s. 77 oraz postanowienie NSA z dnia 10 lipca 2012r., II OZ 263/12). Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że w dacie złożenia wniosku o wyłączenie sędziów i referendarzy (12 czerwca 2012r.) Stowarzyszenie nie posiadało już zdolności sądowej wobec uprawomocnienia się postanowienia o jego rozwiązaniu, co nastąpiło z dniem 20 kwietnia 2012r. Stąd też, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 w zw. z art. 64 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.