II SO/Ol 5/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Sędziowie Asesor WSA Katarzyna Matczak (spr.) Asesor WSA Irena Szczepkowska Protokolant Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu w dniu 28 września 2006 r. na rozprawie sprawy z wniosku A. U. w przedmiocie wymierzenia Prezydentowi Miasta grzywny z tytułu niewykonania obowiązku przekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie skargi A. U. z dnia 22 marca 2006 r. na bezczynność Prezydenta w sprawie rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego postanawia wymierzyć Prezydentowi Miasta grzywnę w wysokości 500,- zł (słownie: pięćset złotych) WSA/post.1 -sentencja postanowienia W dniu 22 marca 2006r. A. U. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność Prezydenta Miasta, który nie rozpatrzył jego wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności na podstawie ustawy z dnia 26 lipca 2001r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości. Powyższa skarga, stosownie do zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia 23 marca 2006r., została przekazana Prezydentowi Miasta. Organ otrzymał skargę w dniu 27 marca 2006r. W dniu 8 maja 2006r. A. U. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wniosek o wymierzenie grzywny Prezydentowi na podstawie art. 54 § 2 i art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu wniosku strona wskazała, że do chwili obecnej organ ten nie przekazał Sądowi jego skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy, czym uchybił trzydziestodniowy termin do jej przekazania sądowi od dnia wniesienia. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Prezydent Miasta poinformował, iż wszystkie skargi wnoszone przez skarżącego, a co za tym idzie przekazywanie ich do Samorządowego Kolegium Odwoławczego i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie odbywało się zgodnie z obowiązującymi terminami, o czym świadczą akta sprawy znajdujące się w Sądzie. Podał, iż komplet oryginalnych akt sprawy dotyczących przekształcenia nieruchomości położonej w O. przy ul, "[...]" został przekazany w dniu 12 lipca 2005r. do sprawy o sygn. II SA/Ol 500/05. Wyjaśniono, iż wobec kolejnej skargi złożonej w dniu 22 marca 2006r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego przesłano temu organowi następną część akt. W ślad za tymi aktami w dniu 7 kwietnia 2006r. przekazano do SKO dodatkowe dokumenty przesłane przez WSA jako mylnie skierowane do Sądu. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II Sądu poinformowano Prezydenta Miasta, że przekazanie przez Sąd skargi A. U. na bezczynność tego organu miało na celu jedynie zachowanie prawidłowego trybu jej wniesienia. Od 1 stycznia 2006r. stosownie do art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę do sądu wnosi się wyłącznie za pośrednictwem organu, którego działalność lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Zarządzenie to organ otrzymał w dniu 23 maja 2006r. Postanowieniem Sądu z dnia 6 lipca 2006r. (sygn. akt. II SO/Ol 5/06) A. U. przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 10 sierpnia 2006r. Okręgowa Rada Adwokacka poinformowała tutejszy Sąd, iż pełnomocnikiem z urzędu A. U. została wyznaczona adwokat D. W. Na rozprawie w dniu 28 września 2006r. stawiła się adwokat D. W. w zastępstwie adwokat D. W. przedkładają pismo z dnia 27 września 2006r. Z pisma tego wynika, iż skarżący mimo wielokrotnego informowania nie udzielił jej stosownego pełnomocnictwa do reprezentowania go przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie, zaś w dniu 25 września 2006r. przyszedł do Kancelarii Adwokackiej i także odmówił podpisania pełnomocnictwa. A. U. na rozprawie oświadczył, iż nie podpisał pełnomocnictwa ustanowionemu z urzędu adwokatowi D. W., gdyż się z nią nie porozumiał. Podał, że nie chce aby w tej sprawie reprezentowała go adwokat D. W., gdyż uważa, że sprawa jest oczywista i będzie występował sam. Oświadczył, iż do chwili obecnej organ nie odpowiedział na jego skargę z dnia 22 marca 2006r. Pełnomocnik organu podał, iż nie jest w stanie udzielić odpowiedzi, czy skarga z dnia 22 marca 2006r. została przekazana do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Na wstępie zważyć należy, iż zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Rozpatrywany w tym zakresie wniosek o wymierzenie grzywny zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wyjaśnić, że przedmiotem sprawy rozpatrywanej przez Sąd jest tylko wniosek A. U. o wymierzenie organowi grzywny wobec nie zastosowania się do dyspozycji art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. zwanej dalej; ustawą ppsa). Zgodnie z art. 54 § 2 ustawy ppsa organ, o którym mowa w § 1 tj. którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Z art. 55 § 1 ustawy ppsa wynika natomiast, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Istota wniosku wszczynającego postępowanie w przedmiocie wymierzenia grzywny organowi z tytułu niewywiązania się z nałożonych ustawowo obowiązków sprowadza się do żądania zastosowania przez sąd określonego środka prawnego mającego na celu zdyscyplinowanie organu do wykonania obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ustawy ppsa. Wymierzenie grzywny następuje w razie ustalenia, że w konkretnej sprawie organ pozostaje bezczynny w przekazaniu skargi zainteresowanego wraz z odpowiedzią na nią oraz aktami sprawy. Z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika niewątpliwie, że w dniu 22 marca 2006r. A. U. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność Prezydenta Miasta, który nie rozpatrzył jego wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności na podstawie ustawy z dnia 26 lipca 2001r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości. Ponieważ od dnia 1 stycznia 2006r. skargi do sądu wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi - art. 54 § 1 ustawy ppsa. Wobec powyższego Sąd otrzymaną skargę A. U. przekazał Prezydentowi jako mylnie skierowaną. Skargę tę organ otrzymał w dniu 27 marca 2006r. Do dnia złożenia wniosku o ukaranie Prezydenta Miasta grzywną organ ten, wbrew swojemu stanowisku wynikającemu z pisma z dnia 17 maja 2006r., nie przekazał Sądowi skargi A. U., jak również nie uczynił tego do dnia rozpatrywania wniosku o ukaranie grzywną na rozprawie w dniu 28 września 2006r. W tym stanie sprawy zostały spełnione przesłanki określone w art. 55 § 1 ustawy ppsa. do ukarania grzywną organu w celu jego zdyscyplinowania do wykonania obowiązku określonego w art. 54 § 2 ustawy ppsa. Stosownie do art. 154 § 6 ustawy p.p.s.a. grzywnę wymierza się w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W niniejszej sprawie Sąd wymierzył grzywnę w niskiej wysokości 500 zł miarkując stopień zawinienia organu oraz okoliczność, iż z uwagi na liczbę składanych przez A. U. skarg organ mógł mieć problemy z prawidłowym ich zakwalifikowaniem. W żadnym jednak razie nie może być uwzględniona okoliczność, iż Prezydent Miasta skargę z dnia 22 marca 2006r. przekazaną mu przez Sąd odesłał do Samorządowego Kolegium Odwoławczego i mimo upływu znacznego okresu czasu od dnia 23 maja 2006r., kiedy to został poinformowany przez Sąd o konieczności nadania prawidłowego biegu tej skardze, do chwili rozpoznawania na rozprawie w dniu 28 września 2006r. wniosku o ukaranie organu z tego tytułu, pozostaje w bezczynności w przekazaniu Sądowi tej skargi wraz ze swoją odpowiedzią na nią i aktami sprawy. W tym miejscu należy wyjaśnić organowi, iż w przypadku, gdy akta dotyczące tej skargi znajdują się już w Sądzie dołączone do innej sprawy, to bezwzględnym obowiązkiem organu, którego bezczynność jest przedmiotem nowej skargi jest wskazanie do jakiej sprawy zostały dołączone akra dotyczące nowej skargi, wraz z przesłaniem tej skargi i własną odpowiedzią na nią. Takie działanie uchroni na przyszłość organ od ponoszenia finansowych konsekwencji z tytułu własnej bezczynności w wykonaniu obowiązków wynikających z art. 54 § 2 ustawy ppsa. Na marginesie wskazać pozostaje jedynie, iż stosownie do poglądów wyrażanych w literaturze ( patrz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Jan Paweł Tarno, Wydanie 2, Warszawa 2006, str. 167) przekazanie skargi wraz z odpowiedzią na nią oraz aktami sprawy już po wniesieniu wniosku o wymierzenie grzywny organowi lecz przed jego rozpoznaniem winno uchronić organ od nałożenia grzywny wobec spełnienia przez sam wniosek o jej wymierzenie celu jakiemu służy tj. zdyscyplinowaniu organu w wykonaniu ustawowo nałożonego na niego obowiązku W rozpatrywanej sprawie mimo złożenia w dniu 8 maja 2006r. wniosku o wymierzenie grzywny, który przekazano Prezydentowi wraz z pouczeniem o konieczności przekazania skargi Sądowi stosownie do trybu wynikającego z ustawy ppsa., do chwili rozpatrzenia wniosku o ukaranie grzywną na rozprawie w dniu 28 września 2006r. organ pozostaje w bezczynności w wykonaniu swoich obowiązków, gdyż nadal nie przekazał Sądowi skargi A. U. z dnia 22 marca 2006r. wraz z odpowiedzią na nią oraz aktami sprawy. W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, iż spełnione zostały przesłanki określone w art. 55 § 1 ustawy p.p.s.a do uwzględnienia wniosku A. U. i wymierzenia organowi grzywny, wobec nie wykonania obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ustawy ppsa.