II SO/Ol 6/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Adam Matuszak Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia A o wyłączenie sędziów i referendarzy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku: sędziego NSA Ireneusza Henryka Darmochwała, sędziego NSA Grażyny Gryglaszewskiej, sędziego NSA Mieczysława Markowskiego, sędziego WSA Piotra Pietrasza, sędziego WSA Sławomira Presnarowicza, sędziego WSA Jacka Pruszyńskiego, sędziego NSA Stanisława Prutisa, sędziego WSA Małgorzaty Roleder, sędziego WSA Urszuli Barbary Rymarskiej, sędziego NSA Anny Sobolewskiej-Nazarczyk, sędziego WSA Wojciecha Stachurskiego, sędziego NSA Elżbiety Trykoszko, sędziego NSA Danuty Tryniszewskiej-Bytys, sędziego WSA Mirosława Wincenciaka oraz referendarzy WSA w Białymstoku: Barbary Romanczuk i Tomasza Oleksickiego w sprawie ze skargi Stowarzyszenia A na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" znak: "[...]" w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania sygn. akt II SA/Bk 39/13 postanawia odrzucić wniosek. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W piśmie z dnia 13 lutego 2013 r. Stowarzyszenie A zawnioskowało o wyłączenie wszystkich sędziów i referendarzy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku od rozpoznawania sprawy o sygn. akt II SA/Bk 39/13. Postanowieniem z dnia 5 marca 2013 r. (sygn. akt II OW 20/13) Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów i referendarzy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpatrzenie zasadności wniosku poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jego wniesienia. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5 w związku z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012 r., poz. 270), sąd odrzuca wniosek jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej. W aktach sprawy o sygnaturze II SA/Bk 39/13 znajduje się odpis z Krajowego Rejestru Sądowego dotyczący skarżącego Stowarzyszenia (akta sprawy II SA/Bk 39/13, karta 16) z którego wynika, że Stowarzyszenie znajduje się w likwidacji. Ponadto Sądowi znane jest z urzędu postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 12 września 2012r. (II SO/Ol 25/12). Wskazano w nim, że jak wynika z akt sprawy o sygn. II SA/Bk 225/12 (k.44) na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w A XII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 27 stycznia 2012 r., sygn. akt BI.XII Ns – Rej. KRS 4692/11/585, Stowarzyszenie A zostało rozwiązane i zarządzono jego likwidację. Orzeczenie to stało się prawomocne wobec oddalenia przez Sąd Okręgowy Sąd Gospodarczy w A VII Wydział Gospodarczy apelacji wniesionej przez Stowarzyszenie (postanowienie z dnia 20 kwietnia 2012 r., sygn. akt VII Ga 53/12). Należy zauważyć, iż rozwiązanie stowarzyszenia przez sąd oznacza zakończenie wszelkiej jego działalności, pozostać może jedynie majątek stowarzyszenia, w tym także wierzytelności oraz roszczenia wobec niego. Przeprowadza się likwidację stowarzyszenia, którą zajmuje się likwidator. Jednakże działalność likwidatora rozciąga się jedynie na sprawy majątkowe, a nie na statutową działalność rozwiązanego stowarzyszenia. Przyjmuje się, że w okresie likwidacji stowarzyszenie już nie istnieje, choć jego wykreślenie z rejestru stowarzyszeń jeszcze nie nastąpiło – art. 37 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo o stowarzyszeniach (tekst jednolity Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 855 ze zm.) (por. P. Sarnecki, Prawo o stowarzyszeniach. Komentarz, Kraków 2000 r., s. 77 oraz postanowienie NSA z dnia 10 lipca 2012r., sygn. akt II OZ 263/12). Mając na uwadze powyższe, należy zatem stwierdzić, iż w dacie złożenia wniosku o wyłączenie sędziów i referendarzy, tj. 13 lutego 2013 r., Stowarzyszenie A nie posiadało już zdolności sądowej wobec uprawomocnienia się postanowienia o jego rozwiązaniu z dniem 20 kwietnia 2012 r. Tym samym, Stowarzyszenie nie posiadało zdolności do występowania przed sądem administracyjnym jako strona. W związku z powyższym, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 5 w zw. z art. 64 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.