II SO/Ol 7/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Stowarzyszenia [...] o wymierzenie [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia 1) wymierzyć [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] grzywnę w wysokości 50 zł (słownie: pięćdziesiąt złotych) za nieprzekazanie skargi; 2) zasądzić od [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na rzecz wnioskodawcy kwotę 597,00 zł (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. WSA/pos.1- sentencja postanowienia W dniu 20 maja 2025 r. Stowarzyszenie [...] (dalej jako: "strona", "skarżący", "stowarzyszenie"), reprezentowane przez adwokata, wniosło o wymierzenie [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej jako: "organ") grzywny, na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm; dalej: "p.p.s.a."), za nieprzekazanie w terminie skargi na bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej oraz o zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych. Strona wyjaśniła, że skargę na bezczynność wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie za pośrednictwem organu 20 maja 2025 r. Skarga powinna być przesłana do Sądu najpóźniej 4 czerwca 2025 r. Z informacji Przewodniczącego Wydziału Informacji Sądowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 17 czerwca 2025 r. wynika, że nie odnotowano wpływu przedmiotowej skargi. Tym samym wniosek o ukaranie organu grzywną jest zasadny. W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego oddalenie w całości. Wskazał, że 20 maja 2025 r. do organu wpłynęła skarga strony w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, którą – wraz z aktami sprawy i odpowiedzią – przekazano do Sądu w dniu 16 czerwca 2025 r. Organ przyznał, że odpowiedź na skargę wraz z aktami sprawy nie została przekazana w ustawowym terminie 15 dni, z powodu błędnie przyjętego 30-dniowego terminu na jej złożenie. Podkreślono, że zaistniała sytuacja była nieumyślna i nie wynikała z opieszałości, a jedynie z braku wiedzy na temat trybu postępowania po otrzymaniu skargi na bezczynność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Przy czym art. 21 pkt 1 u.d.i.p. stanowi, że skargi w sprawach dotyczących udostępnienia informacji publicznej przekazuje się wraz z aktami i odpowiedzią na skargę w terminie 15 dni od otrzymania skargi. W razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 55 § 1 p.p.s.a.). Wyłączną materialnoprawną przesłanką orzeczenia grzywny jest niewypełnienie obowiązków określonych w przedstawionych przepisach. Wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest zatem wyłącznie od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ 15-dniowego terminu do przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę oraz złożenie stosownego wniosku przez stronę. Przesłanki te w niniejszej sprawie zostały spełnione. Organ sam potwierdził wpływ skargi i brak jej przekazania Sądowi w terminie określonym w art. 21 pkt 1 u.d.i.p. W niniejszej sprawie skarga na bezczynność wpłynęła do organu 20 maja 2025 r. W związku z tym 15-dniowy termin do przekazania skargi upłynął z dniem 4 czerwca 2025 r. Skarga zaś, zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Ol 73/25, przekazana została tut. Sądowi 16 czerwca 2025 r. (jak oświadczył pełnomocnik), a więc 12 dni po terminie. Dla oceny zasadności wniosku o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi w ustawowym terminie, nie mają znaczenia okoliczności towarzyszące wnioskowi o udostępnienie informacji publicznej. Na tym etapie Sąd nie ocenia zasadności samej skargi, której brak przekazania stanowi podstawę do wymierzenia grzywny. Podkreślić należy również, że wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązku, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. nastąpiło przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. W orzecznictwie sądów administracyjnych zwraca się uwagę na mieszany charakter omawianej grzywny: dyscyplinujący, represyjny i prewencyjny (por. uchwałę składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, ONSAiWSA z 2010 r., nr 1, poz. 2). Wymierzenie grzywny służy nie tylko zmuszeniu organu do przekazania skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy, lecz również ma na celu wywarcie na organie represji za niedopełnienie tej czynności w przepisanym terminie oraz zapobieganie naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukaranego jak i przez inne organy. Dlatego dopełnienie obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. przed rozpatrzeniem wniosku przez sąd oraz przyczyny nieprzekazania skargi sądowi w określonym prawem terminie pozostają bez znaczenia dla samej możliwości wymierzenia grzywny, mogą mieć natomiast wpływ na jej wysokość (por. postanowienie NSA z 17 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OZ 232/13 oraz z 20 lutego 2025 r., sygn. akt I OZ 83/25, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Ustalenie wysokości grzywny pozostawione zostało miarkowaniu sądu, przy określeniu jedynie jej górnej granicy. W ocenie sądu orzeczona grzywna jest współmierna do stwierdzonego uchybienia i mieści się w granicach określonych w art. 154 § 6 p.p.s.a. Wymierzając organowi grzywnę w wysokości 50 zł sąd wziął pod uwagę, że spółka nie jest organem administracji publicznej w znaczeniu ustrojowym, ale funkcjonalnym, jako podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, od którego wymaga się przede wszystkim znajomości przepisów związanych z prowadzoną działalnością i okoliczności tej nie można pomijać oceniając zaniechanie organu. Organ przekazał skargę w terminie określonym w przepisach p.p.s.a., natomiast u.d.i.p. określa odrębny, krótszy termin. Opóźnienie w przekazaniu skargi nie było przy tym nadmierne ani nie miało charakteru umyślnego. Wynikało po prostu z braku wiedzy. Wymierzona grzywna będzie stanowić adekwatną dolegliwość za niewykonanie ustawowego obowiązku przekazania skargi, a także wpłynie na prawidłowe działanie spółki (jako organu) w przyszłości. Mając powyższe na uwadze, sąd orzekł, jak w pkt. 1. postanowienia, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 200 w zw. z art. 64 § 3 i art. 205 § 2 p.p.s.a., uwzględniając wysokość uiszczonego wpisu od skargi (100 zł), opłatę za udzielenie pełnomocnictwa (17 zł) i wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem (480 zł) – ustalonego na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2023 r. poz. 1964).