II SO/Ol 8/11

PostanowienieWSA w Olsztynie2011-09-29

Skład orzekający: Katarzyna Matczak, Adam Matuszak, Tadeusz Lipiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Prezydent Miasta, który nie przekazał sądowi administracyjnemu w terminie akt sprawy wraz ze skargą i odpowiedzią na skargę, podlega karze grzywny na podstawie art. 55 § 1 PPSA?
Ratio decidendi
Prezydent Miasta podlega karze grzywny, ponieważ nie wypełnił obowiązku przekazania sądowi administracyjnemu pełnych akt sprawy wraz ze skargą i odpowiedzią na skargę, co stanowi naruszenie art. 54 § 2 PPSA. Sąd, wymierzając grzywnę, wziął pod uwagę stopień winy organu oraz okoliczność, że z uwagi na liczbę składanych przez stronę wniosków, organ mógł mieć problemy z ich prawidłowym kwalifikowaniem.
Stan faktyczny
A.U. złożył skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Prezydent Miasta w odpowiedzi na skargę zaprzeczył, jakoby wpłynął wniosek z dnia 14 lipca 2010 r. Wobec wezwania sądu, skarżący przedłożył kopię wniosku. Pełnomocnik Prezydenta przyznał, że wniosek nie został przekazany wraz z aktami sprawy. Skarżący wniósł o wymierzenie Prezydentowi grzywny za nieprzekazanie pełnych akt sprawy.
Rozstrzygnięcie
I. Wymierzono Prezydentowi Miasta grzywnę w kwocie 50 zł za nieprzekazanie Sądowi w terminie akt administracyjnych sprawy. II. Zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adwokata kwotę 240 zł powiększoną o należny podatek VAT tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Adam Matuszak Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Protokolant specjalista Karolina Hrymowicz po rozpoznaniu w dniu 29 września 2011 r. na rozprawie sprawy z wniosku A.U. o wymierzenie grzywny Prezydentowi Miasta na podstawie art. 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanawia I. wymierzyć Prezydentowi grzywnę w kwocie 50 zł (słownie: pięćdziesiąt złotych) za nieprzekazanie Sądowi w terminie akt administracyjnych sprawy; II. zasądzić od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na rzecz adw. "[...]" kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych), powiększoną o należny podatek VAT tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W dniu 8 lutego 2011 r. A.U. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność Prezydenta Miasta, który nie rozpatrzył jego wniosku z dnia 14 lipca 2010 r., złożonego w biurze podawczym Urzędu, dotyczącego przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości na podstawie ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości oraz na bezczynność w wydaniu zaświadczenia potwierdzającego stan prawny nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o oddalenie skargi wyjaśniając, iż do organu w dniu 14 lipca 2010 r. nie wpłynął wniosek skarżącego o dokonanie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Organ jedynie domyśla się, iż skarga dotyczy gruntu położonego w O. przy ul. "[...]", obręb nr "[...]", działka nr "[...]", bowiem strona niejednokrotnie we wcześniejszym okresie takie wnioski składała. Ostatni taki wniosek został złożony w dniu 30 kwietnia 2010 r., zaś akta znajdują się w WSA w Olsztynie z uwagi na złożony wniosek o wznowienie postępowania sądowego. Wobec stanowiska organu zarządzeniem z dnia 2 maja 2011 r. (sygn. akt II SAB/Ol 23/11) skarżący został wezwany do nadesłania odpisu wniosku, który został złożony przez niego w Urzędzie Miasta O. w dniu 14 lipca 2010 r. Pismem z dnia 25 maja 2011 r., złożonym osobiście w biurze podawczym Sądu, A.U. przedłożył kserokopię jego pisma złożonego w urzędzie w dniu 14 lipca 2010 r. oraz wniósł na podstawie art. 54 § 2 i art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi o wymierzenie Prezydentowi grzywny, za nieprzekazanie pełnych akt sprawy. Wniosek o wymierzenie grzywny z dnia 25 maja 2011 r. zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II Sądu został wyłączony do odrębnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod kolejnym numerem sygn. akt II SO/Ol 8/11. Powyższy wniosek o wymierzenie grzywny, stosownie do zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II Sądu, został przekazany Prezydentowi Miasta. Organ w odpowiedzi na wezwanie skierowane przy sprawie II SO/Ol 8/11 i II SAB/Ol 23/11 przedstawił przebieg postępowania dotyczącego przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej w O. przy ul. "[...]", obręb nr "[...]", działka nr "[...]", które toczy się od 2004 r. wyjaśniając, iż w sprawie tej wydanych zostało wiele decyzji, na które środki zaskarżenia składał A.U. Wyjaśniono, iż w dniu 14 kwietnia 2011 r. skarżący dołączył stosowne postanowienie wydane przez Sąd powszechny w trybie art. 199 k.c. zastępujące wniosek pozostałych użytkowników wieczystych o przekształcenie i w tym stanie sprawy organ poinformował ich o możliwości uzyskania bonifikaty od opłaty za przekształcenie. Do wniosku o wymierzenie grzywny organ się nie ustosunkował, jak również nie wyjaśnił przyczyny braku przekazania wcześniej wniosku skarżącego z dnia 14 lipca 2010 r. Do pisma załączono kserokopie tego pisma. Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 29 czerwca 2011 r. (sygn. akt. II SO/Ol 8/11) A.U. przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie na jego rzecz adwokata. Pismem z dnia 29 lipca 2011 r. Okręgowa Rada Adwokacka w O. poinformowała tutejszy Sąd, iż pełnomocnikiem A.U. został wyznaczony adwokat P.J. Na rozprawie w dniu 29 września 2011 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał złożony wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie pełnych akt sprawy oraz wniósł o zwrot kosztów pomocy prawnej, które nie zostały przez skarżącego uiszczone w całości ani w części. Pełnomocnik organu wniosła o oddalenie wniosku o wymierzenie grzywny Prezydentowi, gdyż skarga wraz z aktami sprawy została przekazana w terminie. Przyznaje, że faktycznie wniosek skarżącego nie został przekazany wraz z odpowiedzią na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Na wstępie zważyć należy, iż zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Rozpatrywany w tym zakresie wniosek o wymierzenie grzywny zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 54 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) zwanej dalej: ustawą ppsa. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. Z art. 55 § 1 ustawy ppsa. wynika natomiast, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Istota wniosku wszczynającego postępowanie w przedmiocie wymierzenia grzywny organowi z tytułu niewywiązania się z nałożonych ustawowo obowiązków ma na celu dyscyplinowanie organu za niewykonanie obowiązku określonego w art. 54 § 2 ustawy ppsa. ale nie tylko. Wymierzenie grzywny następuje w razie ustalenia, że w konkretnej sprawie organ pozostał bezczynny w przekazaniu skargi zainteresowanego wraz z odpowiedzią na nią oraz aktami sprawy. Z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika niewątpliwie, że w dniu 8 lutego 2011 r. A.U. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność Prezydenta Miasta, który nie rozpatrzył jego wniosku z dnia 14 lipca 2010 r. dotyczącego przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności na podstawie ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. W odpowiedzi na tę skargę organ wniósł o jej oddalenie informując, iż skarżący nie składał do organu takiego wniosku, natomiast były wcześniej składane inne wnioski dotyczące przekształcenia i postępowanie w tej sprawie się toczyło. Na wezwanie Sądu skarżący przy piśmie z dnia 25 maja 2011 r. nadesłał kserokopię swojego wniosku z dnia 14 lipca 2010 r., natomiast organ po przedstawieniu mu tej informacji dopiero potwierdził, w piśmie z dnia 7 czerwca 2011 r., iż taki wniosek został złożony, natomiast wcześniej w odpowiedzi na skargę stwierdzono, iż taki wniosek nie wpłynął do organu. Także pełnomocnik Prezydenta na rozprawie w dniu 29 września 2011 r. potwierdziła, że wniosek skarżącego nie został przekazany wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy administracyjnej. W orzecznictwie sadów administracyjnych panuje zgodny pogląd, iż w rozumieniu dyspozycji art. 54 § 2 ustawy ppsa. akta administracyjne przesyłane do sądu wraz ze skargą winny zawierać wszystkie dokumenty dotyczące kolejnych czynności formalnych i merytorycznych, wykonywanych przez organy prowadzące postępowanie w rozstrzyganej sprawie. Jak wskazano w wyroku NSA z dnia 14 września 2006 r. (sygn. I OSK 493/06, niepublikowany) przygotowanie akt sprawy i ich przesłanie jest obowiązkiem organu, zgodnie z art. 54 § 2 ustawy ppsa. Sąd administracyjny ma prawo przypuszczać, że przedstawione akta sprawy są pełne. Nie można uznać, że sąd administracyjny ma prowadzić uzupełniające postępowanie w celu ustalenia brakujących akt sprawy. W rozpoznawanej sprawie - sygn. akt II SAB/Ol 23/11, w której złożony został wniosek o wymierzenie grzywny organowi - sąd administracyjny zmuszony został do prowadzenia postępowania uzupełniającego celem wyjaśnienia, czy faktycznie zaistniała podstawa do postawienia organowi zarzutu bezczynności, gdyż organ zaprzeczył aby wniosek z dnia 14 lipca 2010 r. został do organu złożony. W tym stanie sprawy nie budzi wątpliwości Sądu rozpoznającego niniejszy wniosek o wymierzenie grzywny, iż organ nie wypełnił obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 ustawy ppsa., gdyż przedstawił niepełne akta administracyjne. Wykonując zaś dyspozycję tego przepisu organy zobowiązane zostały do przedłożenia pełnych akt sprawy, nie zaś tylko szczątkowych informacji. Dla rozpoznania tej sprawy nie miała wpływu okoliczność, iż przy innych sprawach toczących się przez organem odwoławczym, czy też tutejszym sądem były przedstawiane wcześniejsze akta sprawy, bowiem dotyczyły one rozpoznawania innych wcześniejszych wniosków skarżącego. W tym stanie sprawy zostały spełnione przesłanki określone w art. 55 § 1 ustawy ppsa. do ukarania grzywną organu. Za postanowieniem NSA z dnia 6 maja 2008 r. sygn. akt II OZ 400/08 (dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl) należy wskazać, iż sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 ustawy ppsa. nakazuje przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w powyższym przepisie ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco - restrykcyjny. Nadto (...) podejmując rozstrzygnięcie w kwestii wymierzenia grzywny sąd nie czyni tego automatycznie, ale powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy ppsa., a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi i to, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Stosownie do art. 154 § 6 ustawy ppsa. grzywnę wymierza się w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W niniejszej sprawie Sąd wymierzył grzywnę w niskiej wysokości 50 zł miarkując stopień zawinienia organu oraz okoliczność, iż z uwagi na liczbę składanych przez A.U. skarg i wniosków organ mógł mieć problemy z prawidłowym ich kwalifikowaniem. W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, iż spełnione zostały przesłanki określone w art. 55 § 1 ustawy ppsa do uwzględnienia wniosku o wymierzenie organowi grzywny, wobec nie wykonania obowiązku przekazania wraz ze skargą pełnych akt sprawy. Na podstawie art. 250 ustawy ppsa. Sąd orzekł o przyznaniu od Skarby Państwa na rzecz adwokata P.J. ustanowionego w ramach prawa pomocy koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 240 zł powiększonej o należy podatek VAT.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło