II SO/Ol 8/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Alicja Jaszczak - Sikora Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Protokolant specjalista Jakub Borowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2016 r. sprawy z wniosku M.O. o wymierzenie Dyrektorowi Zespołu Szkolno – Przedszkolnego grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy ppsa postanawia oddalić wniosek. M.O., w imieniu którego działa pełnomocnik radca prawny A.K., przesyłając w dniu 11 sierpnia 2016r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego, wobec niepodjęcia tej skargi w ustawowym terminie z placówki pocztowej, wniósł jednocześnie o ukaranie organu grzywną w maksymalnej wysokości z uwagi na nieprzekazanie akt sprawy do Sądu. Po uzupełnieniu braków formalnych złożonego wniosku przez pełnomocnika, stosownie do zarządzenia z-cy Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia 11 sierpnia 2016r., wniosek został przekazany Dyrektorowi Zespołu Szkolno-Przedszkolnego celem złożenia odpowiedzi. Dyrektor Zespołu Szkolno-Przedszkolnego (dalej: Dyrektor Zespołu, Dyrektor) w piśmie z dnia 5 września 2016r. wniosła o oddalenie wniosku o ukaranie organu grzywną oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przypisanych. Wyjaśniła, że Dyrektor jest jednoosobowym organem zarządzającym, który nie posiada pracowników administracji ani sekretariatu, przez co wszystkie sprawy organizacyjno-administracyjne musi wykonywać samodzielnie. W ocenie organu wniosek o wymierzenie grzywny nie jest zasadny, gdyż w dniach [...] lipca 2016r. oraz [...] sierpnia 2016r. przebywała na urlopie wypoczynkowym, [...] lipca br. uczestniczyła w postepowaniu kwalifikacyjnym nauczyciela zatrudnionego w Zespole, które odbyło się w Kuratorium Oświaty w O., natomiast 1 sierpnia br. zajmowała się pilnymi sprawami organizacyjnymi związanymi z działalnością szkoły, uzupełnieniem spraw związanych z księgowością: opisywaniem rachunków, podpisywaniem list plac, sprawdzaniem rozliczenia wydatkowania środków na dożywianie dzieci w Przedszkolu w P. w okresie lipca 2016r. Z uwagi na powyższe, oraz nieutworzenie etatu zastępcy dyrektora przez organ prowadzący szkołę, a także nie powołanie innego nauczyciela, który pełniłby obowiązki w zastępstwie Dyrektora Zespołu podczas jego nieobecności albo wykonywania czynności służbowych poza siedzibą szkoły przez organ prowadzący szkołę nie podjęto z placówki pocztowej awizowanej do Dyrektora skargi. Na rozprawie w dniu 3 listopada 2016r. pełnomocnik wnioskodawcy podał, że w jego ocenie skarga wraz z aktami sprawy winna być przekazana przez organ do Sądu w dniu 18 sierpnia 2016r. z uwagi na regulację zawartą w art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Podkreślił, że z orzecznictwa sądów administracyjnych wynika jednoznacznie, iż przyczyna nieprzekazania akt do sądu ma znaczenie wyłącznie dla określenia wysokości nałożonej grzywny z tego tytułu. Dodatkowo podał, że w jego ocenie dniem otrzymania skargi przez Dyrektora jest dzień 3 sierpnia 2016r., po dwukrotnym awizowaniu przesyłki poleconej. Na pytanie Przewodniczącej, kiedy faktycznie skarga dotycząca bezczynności organu została doręczona Dyrektorowi wyjaśnił, że nie wie kiedy została doręczona i czy faktycznie została skarga doręczona. Konsekwentnie stoi na stanowisku, że skargę doręczono 3 sierpnia 2016r., na powyższą okoliczność pełnomocnik przedłożył wyciągi z monitorowania przesyłki Poczty Polskiej. Dyrektor Zespołu wniosła o oddalenie wniosku o jej ukaranie grzywną. Podała, że faktycznie skargi wniesione przez wnioskodawcę otrzymała za pośrednictwem Sądu w dniu 1 września 2016r. i osobiście udzieliła na nie odpowiedzi w dniu 15 września 2016r. Podkreśliła ponownie, że jest jednoosobowym organem zarządzającym placówką szkolną mieszczącą się w czterech obiektach, przy czym jeden z obiektów położony jest w innej miejscowości tj. w M. Organ prowadzący Zespół odmawia powołania zastępcy dyrektora, czy też innego pracownika administracyjnego celem umożliwienia sprawniejszego funkcjonowania administracyjnego tej placówki i zapewnienia jej ciągłości pracy w okresie wakacyjnym. Podniosła, że także z ustawy o systemie oświaty wynika, iż organ prowadzący może powołać innego nauczyciela jako zastępcę dyrektora, który pełniłby jego funkcje podczas nieobecności dyrektora, jednak organ prowadzący szkołę nie wywiązuje się z tego obowiązku. Podkreśliła, że w momencie wnoszenia skargi na bezczynność organu oraz wniosku o jego ukaranie grzywną skarżący pełnił funkcję asystenta Wójta i wszelkie informacje dotyczące działalności Dyrektora Zespołu mógł otrzymywać drogą służbową. Nadto kadry, księgowość oraz administracja Zespołu znajdują się w Urzędzie Gminy, gdyż szkoła nie posiada własnej służby wykonującej te zadania. Podała, że w momencie, gdy nadeszła pocztą skarga na bezczynność organu przebywała na urlopie wypoczynkowym, na dowód czego okazała pismo, z którego wynika, iż udzielono Dyrektorowi Zespołu urlopu wypoczynkowego w okresie lipca i sierpnia br. W okresie wakacyjnym w szkole przebywały jedynie panie sprzątające oraz kucharki, które nie są pracownikami upoważnionymi do odbioru korespondencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Rozpatrywany w tym zakresie wniosek o wymierzenie organowi grzywny nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz.U. z 2016r. poz. 1066) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2016r. poz. 718, ze zm.) zwanej dalej: ustawą ppsa., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Z powyższej regulacji nie wynika aby to organ administracji publicznej był adresatem skargi i do jego kompetencji należała ocena dopuszczalności skargi lub jej zasadność. Natomiast z zapisu § 2 art. 54 ww. ustawy wynika, że organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Z art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępnie do informacji publicznej (tj. Dz. U. z 2015r. poz. 2058, ze zm) dalej: u.d.i.p., wynika natomiast, że do skarg rozpoznawanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisu ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym, że: 1) przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. W rozpoznawanej sprawie dotyczącej wymierzenia grzywny za nieprzekazanie akt sprawy wraz ze skargą, jak wynika z akt tej sprawy oraz akt sprawy o sygn. II SAB/Ol 80/16 dotyczących skargi M.O. na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 15 marca 2016r., skarga ta została nadana w placówce pocztowej w O. w dniu 18 lipca 2016r., zaś zwrócona skarżącemu w dniu 3 sierpnia 2016r., wobec jej niepodjęcia przez adresata. Faktycznie zaś skarga ta została przekazana za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie organowi w dniu 22 sierpnia 2016r. (akta sprawy II SAB/Ol 80/160, karta 17), zaś akta sprawy wraz z odpowiedzią na skargę zostały przekazane Sądowi przez Dyrektora Zespołu w dniu 5 września 2016r. (akta sprawy II SAB/Ol 80/16, karta 3 i 4akt ). Natomiast wniosek o ukaranie organu grzywną został przekazany Dyrektorowi za pośrednictwem Sadu w dniu 1 września 2016r. (karta 14 akt) i w dniu 15 września 2016r. organ udzielił odpowiedzi na wniosek. W rzeczonej sprawie najistotniejsza pozostaje kwestia, sporna pomiędzy stronami, kiedy do organu wpłynęła skarga M.O. oraz czy faktycznie organ ten nie przekazał jej wraz z aktami sprawy w terminie, o którym mowa w art. 21 u.d.i.p. W pierwszej kolejności pozostaje wyjaśnić, iż w błędnym przekonaniu pozostaje wnioskodawca odnośnie daty wniesienia skargi do organu. We wniosku o wymierzenie grzywny strona podnosi, iż datą jej wniesienia jest dzień, w którym upłynął termin do odebrania przesyłki poleconej w placówce pocztowej po jej dwukrotnym awizowaniu. Na rozprawie pełnomocnik wnioskodawcy wskazał, że datą tą jest dzień 3 sierpnia 2016r., skoro tego dnia, jak wynika z załączonego śledzenia przesyłki poleconej nr [...] - w której zawarta była skarga, upłynął termin do jej odbioru. Zatem, w ocenie wnioskodawcy, skarga winna być przekazana wraz z aktami do Sądu w dniu 18 sierpnia 2016r., co nie miało miejsca. Jak już wskazano wyżej, skarga ta została wraz z aktami przekazana do Sądu w dniu 5 września 2016r., gdyż organ otrzymał ją, za pośrednictwem Sądu, w dniu 22 sierpnia 2016r. W tej sprawie pozostaje wskazać, że aby stwierdzić fakt nieprzekazania akt sprawy w terminie należy bezwzględnie ustalić, czy faktycznie w realiach tej sprawy skarga wpłynęła do organu w dniu 3 sierpnia 2016r. W ocenie Sądu brak jest podstaw prawnych do takiego uznania, skoro nie można przyjąć, aby spełnione zostały wymogi wynikające z art. 73 § 1 i następne ustawy ppsa. dotyczące doręczenia zastępczego przesyłki adresowanej, tak do osoby fizycznej, jak i do jednostki organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej. I tak stosownie do art. 65 § 1 ustawy ppsa. sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012r.- Prawo pocztowe (Dz.U. poz. 1529 oraz z 2015r. poz. 1830), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. Natomiast zgodnie z art. 67 § 2 ustawy ppsa. pisma w postępowaniu sądowym lub orzeczenia dla osoby prawnej, jak również dla jednostki organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej, doręcza się organowi uprawnionemu do reprezentowania ich przed sądem lub do rąk pracownika uprawnionego do odbioru pism. Z kolei po myśli art. 73 § 1 ustawy ppsa. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012r.- Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Z treści § 2 wynika, że zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres dla doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy ( art. 73 § 3). Zatem jak wynika z powyższej regulacji aby można było skutecznie uznać, że przesyłka została doręczona w ramach doręczenia zastępczego tzw. fikcji prawnej doręczenia, to muszą być spełnione w sposób ścisły wszystkie wymogi przewidziane art. 73 § 1-3 ustawy ppsa., gdyż brak choćby jednego z wymogów uniemożliwia przyjęcie skutecznego doręczenia przesyłki adresatowi. W niniejszej sprawie brak jest spełnienia wszystkich wymogów, skoro z załączonej koperty wynika, że dokonano tylko jednokrotnego jej awizowania, choć z dołączonego wydruku śledzenia przesyłki wynika, że była ona dwukrotnie awizowana, jak również na załączonej kopercie brak jest wskazania, gdzie została umieszczona informacja o możliwości odebrania przesyłki, czy w oddawczej skrzynce pocztowej, czy też na drzwiach mieszkania lub pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Brak takiej informacji wynika z faktu, że przesyłka ta nie została nadana za zwrotnym potwierdzeniem jej odbioru, gdzie takie informacje operator pocztowy zamieszcza. Skoro tak to nie ma możliwości uznania, że przesyłka ta, zawierająca skargę, została doręczona Dyrektorowi Zespołu w trybie doręczenia zastępczego oraz, że dniem, w którym wpłynęła skarga do organu jest dzień 3 sierpnia 2016r. W tej sprawie nie budzi wątpliwości Sądu okoliczność, że skarga strony została przekazana organowi dopiero za pośrednictwem Sądu w dniu 22 sierpnia 2016r. i w terminie dookreślonym w art. 21 u.d.i.p. skarga ta wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy została przekazano do Sądu w dniu 5 września 2016r. Reasumując w realiach niniejszej sprawy brak jest podstaw prawnych do stwierdzenia okoliczności naruszenia art. 54 § 2 ustawy ppsa. w związku z art. 21 ui.d.i.p., czyli naruszenia terminu do przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Zatem brak jest podstaw, stosownie do art. 55 § 1 ustawy ppsa., do wymierzenia organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, skoro w sprawie tej nie zaistniała okoliczność niezastosowania się do obowiązków wynikających art. 54 § 2 ustawy ppsa. w związku z art. 21 u.d.i.p. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 55 § 1 ustawy ppsa. odmówiono wymierzenia organowi grzywny.