III SA 2148/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA (del.) - Bogusław Szumacher (spr.) Sędzia WSA - Wiesława Pierechod Asesor WSA - Renata Kantecka Protokolant - Anna Fic po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2004r. sprawy ze skargi J. B. i K. K. - Spółka Jawna "A" Zakład Pracy Chronionej na decyzję Izby Skarbowej Ośrodek Zamiejscowy z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie odmowy zwrotu części wpłaconej kwoty podatku od towarów i usług za luty 2003r. oddala skargę. Decyzją z dnia 9 lipca 2003r. nr "[...]" Izba Skarbowa Ośrodek Zamiejscowy - działając na podstawie ar1.233 § l pkt l ustawy z sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U.Nr 137, poz.926 z późn. zm.) - utrzymała mocy decyzję Urzędu Skarbowego z dnia 17 kwietnia 2003r. nr "[...]" odmawiającą Spółce jawnej "A" w L. J. B., K. K. Zakład Pracy Chronionej zwrotu części wpłaconej kwoty podatku od towarów i usług (dalej jako "VAT") za luty 2003r. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, iż zgodnie z treścią art.l4a ust. 5 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U.Nr 11, poz.50 z późn. zm., dalej jako "ustawa o VAT") Spółka składając deklarację VAT-7 za luty 2003r. wraz z wnioskiem o zwrot podatku VAT w kwocie 19.463,60 zł w dniu 27 marca 2003r., a więc po upływie terminu określonego w art. 10 ust. 1 ustawy o VAT, utraciła prawo do zwrotu części wpłaconej kwoty podatku VAT. Urząd Skarbowy dokonuje bowiem zwrotu wpłaconej kwoty podatku VAT na wniosek podatnika mającego status zakładu pracy chronionej, wtedy, kiedy wniosek złożony zostanie w terminie określonym w art.14a us1.5 ustawy o VAT. Przy czym wskazany przepis wymaga równoczesnego złożenia deklaracji rozliczeniowej i wniosku o zwrot podatku VAT. Dopełnienie tych czynności winno nastąpić w terminie określonym do złożenia deklaracji dla podatku VAT. Organ odwoławczy nie podzielił poglądu Spółki jakoby zapis art.14a ust. 6 pkt l i 2 ustawy o VAT warunkował dokonanie zwrotu podatku jedynie terminową zapłatą podatku, zaś nie złożenie deklaracji VAT -7 wraz z wnioskiem o zwrot podatku nie ma wpływu na możliwość dochodzenia uprawnienia do zwrotu podatku. W skardze z dnia 30 lipca 2003r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego J. B. i K. K. zarzucili zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego określonych w art.14a ust.5 i art.14a ust.6 pkt l i 2 ustawy o VAT poprzez niewłaściwą ich interpretację i zastosowanie oraz naruszenie zasad postępowania określonych w art.120, art. 121 § l i 2, art,122, art.124, art.125, art.l87 § l Ordynacji podatkowej. Zdaniem skarżących przepisem warunkującym dokonanie zwrotu podatku jest wyłącznie art.14a ust.6 pkt l i 2 ustawy o VAT. Przepis art.14a ust.5 tej ustawy wskazuje jedynie termin złożenia deklaracji, nie nakładając jednocześnie żadnej sankcji z tytułu nie złożenia deklaracji. Odebranie prawa do otrzymania zwrotu podatku jest, w ocenie skarżących, drugą karą za ten sam czyn, tj. za nie złożenie deklaracji VAT-7 w terminie. Przekroczenie terminu o dwa dni nastąpiło z powodu choroby głównego księgowego, zaś okoliczność ta została pominięta przez organy podatkowe podczas prowadzonego postępowania. Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na wniesioną skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz.l271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz.1270) - dalej jako "ustawa o p.p.s.a.". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem skarżący nie zdołali wykazać, iż zaskarżona decyzja narusza prawo w stopniu zezwalającym na jej wzruszenie. Kwestia sporna w sprawie niniejszej sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy przekroczenie terminu do złożenia wniosku o zwrot podatku VAT, który wynika z art. 14 a ust. 5 ustawy o VAT uzasadnia nie uwzględnienie tego wniosku przez urząd skarbowy? Na tak postanowione pytanie należy odpowiedzieć twierdząco. Zgodnie bowiem z art.14 a ust.1 ustawy o VAT prowadzący zakład pracy chronionej ma prawo w zakresie działalności tego zakładu do otrzymania częściowego lub całkowitego zwrotu wpłaconej kwoty podatku VAT według zasad określonych w ust.2-6 art. 14a. Zatem omawiany przepis nie zezwala na to, by którąś z zasad wyróżnić (np. z art.14a ust.6 pkt 1 i 2), a pozostałe pominąć. Wręcz odwrotnie, przepis ten wykładać należy w ten sposób, że naruszenie którejkolwiek z zasad określonych w ust. 2 - 6a art.14a powoduje, że podatnik nie może dochodzić prawa do zwrotu podatku. W rozpatrywanej sprawie bezsporne było, że Spółka jawna "A" złożyła wniosek o zwrot podatku, przysługujący na podstawie art.14a ust.1 ustawy o VAT równocześnie z deklaracją VAT -7 za luty 2003r. z uchybieniem terminu określonego w art.14a ust.5 ustawy o VAT, tj. po upływie terminu do złożenia deklaracji za luty 2003r. Przekroczenie terminu do złożenia wniosku o zwrot podatku VAT, który wynika ze wspomnianego art.14a ust.5, stanowi naruszenie jednej z zasad, według których zgodnie z art.14a ust.1 in fine tej ustawy, podatnik może dochodzić prawa do zwrotu podatku. Naruszenie to, w ocenie Sądu, uzasadnia nie uwzględnienie tego wniosku przez urząd skarbowy. Zwrot wpłaconej kwoty podatku VAT nie następuje z urzędu, lecz na wniosek podatnika złożony w terminie określonym do złożenia deklaracji dla podatku VAT. Przy czym nie ma znaczenia czy przekroczenie nastąpiło z winy podatnika, czy też nie. Termin wynikający z art.14a ust.5 ustawy o VAT jest bowiem terminem prawa materialnego, który nie podlega przywróceniu. Nie można też mówić w sprawie niniejszej o "drugiej karze za ten sam czyn", gdyż po pierwsze mamy tu do czynienia z prawem podatkowym, które nie zna takiego pojęcia. Po drugie zaś konsekwencją nie złożenia wniosku w terminie nie jest dodatkowe zobowiązanie podatkowe, jeżeli zwrot skargi miałby być tłumaczony w ten sposób, a jeżeli - jako odmowa zwrotu podatku, to również nie można tej sytuacji rozpatrywać w kategorii kary. Sąd rozpoznający skargę nie dopatrzył się również naruszenia przez organy podatkowe zasad postępowania podatkowego w taki sposób, iż mogłoby ono mieć wpływ na wynik sprawy. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie na mocy art.l51 ustawy o p.p.s.a. skargę oddalił.