III SA 2885/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Błesiński Sędzia NSA - Włodzimierz Kędzierski Asesor WSA - Renata Kantecka (spr.) Protokolant - Paweł Guziur po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2004r. sprawy ze skargi A Spółka z o.o. na decyzję Izby Skarbowej z dnia "[...]" r. Nr "[...]" w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: maj, czerwiec, lipiec, sierpień, listopad i grudzień 2000r. oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia 23 września 2002r. Nr "[...]" Izba Skarbowa w O. po rozpatrzeniu odwołania Spółki z o.o. A z siedzibą w D. od decyzji Inspektora Kontroli Skarbowej w O. z dnia 10 kwietnia 2002r. Nr "[...]" uchyliła ww. decyzję w części dotyczącej określenia zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za miesiące: czerwiec i lipiec 2000r., nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc za grudzień 2000r. oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego za miesiące: maj, czerwiec, lipiec, listopad i grudzień 2000r. i określiła zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące: czerwiec 2000r. w kwocie 16.134 zł, lipiec 2000r. w kwocie 17.048 zł, zaległości podatkowe za powyższe miesiące w wysokości odpowiednio: 16.134 zł i 9.616 zł, nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc za grudzień 2000r. w wysokości 33.873 zł wraz z odsetkami za zwłokę, ponadto ustaliła dodatkowe zobowiązanie podatkowe za miesiąc maj 2000r. w wysokości 14.443 zł, listopad 2000r. w wysokości 7.788 zł. oraz umorzyła postępowanie organu podatkowego I instancji w zakresie ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące: czerwiec, lipiec, grudzień 2000r. W uzasadnieniu tej decyzji Izba wskazała, że w wyniku czynności kontrolnych przeprowadzonych przez organ pierwszej instancji ustalono, że Spółka obniżyła należny podatek od towarów i usług o podatek naliczony wykazany w fakturach VAT: 1. Nr "[...]" z dnia 30.06.2000r., Nr "[...]" z dnia 31.08.2000r., Nr "[...]" z dnia 31.05.2000r. w miesiącach poprzedzających miesiąc ich otrzymania, 2. Nr "[...]" z dnia 29.11.2000r. wystawionej przez B Sp. z o.o. z siedzibą w S. w przypadku, gdy faktura ta stwierdzała czynności, które nie zostały dokonane, 3. Nr "[...]" z dnia 27.04.2000r. w kwocie 9.601,90 zł, częściowo z faktury Nr "[...]" z dnia 29.04.2000r. i Nr "[...]" z dnia 08.05.2000r. w przypadku, gdy zakupionego na podstawie tych faktur węgla Spółka nie otrzymała, 4. Nr "[...]" z dnia 29.04.2000r. w przypadku gdy podatek naliczony z tej faktury w kwocie 33.936,91 zł dotyczył nabycia przez Spółkę miału węglowego przed dniem dokonania rejestracji. W ocenie organu pierwszej instancji odliczając podatek naliczony wykazany w fakturach VAT w miesiącu poprzedzającym miesiąc, w którym przypadał termin płatności określony w tej fakturze Spółka naruszyła art. 19 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym ( Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm., zwana dalej jako ustawa o podatku od towarów i usług) oraz §42 ust. 2 i 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.12.1999r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 109, poz.1045), w związku zatem z treścią art. 19 ust. 3b tej ustawy utraciła prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z tych faktur. Nadto Inspektor Kontroli Skarbowej na podstawie art. 19 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz §50 ust. 4 pkt 5 lit. a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.12.1999r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym stwierdził, że wykazane koszty factoringu w fakturze Nr "[...]" nie dotyczą Spółki A, zatem podatnikowi nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w kwocie 25.960 zł wykazany w tej fakturze. Analiza dokumentów dotyczących sprzedaży wykazała również, że kontrolowana Spółka w maju 2000r. wykazała sprzedaż węgla bitumicznego W ilości 255,21 ton w cenie jednostkowej 175 zł/tonę, o wartości netto 44.661,75 zł, natomiast w deklaracji VAT-7 za maj 2000r. kontrolowany podmiot dokonał pomniejszenia podatku należnego w łącznej kwocie 80.434,98 zł. Kwota ta wynikała z faktur VAT dokumentujących zakup miału węglowego i węgla bitumicznego w ilości 1.688,91 ton o wartości netto 365.613,53 zł. Przesłuchany w charakterze świadka R. D. - kierownik kotłowni w D. - oświadczył, że węgiel miał i węgiel bitumiczny był dostarczany na plac węglowy kotłowni i był zawsze przyjmowany na podstawie dowodu magazynowego WZ. Ilości węgla jakie docierały na plac węglowy kotłowni, udokumentowane wystawieniem stosownego dokumentu magazynowego były następnie księgowane w kartotekach magazynowych oznaczonych "miał węglowy" i "węgiel gruby-handel", żaden inny węgiel poza tym ujętym ww. dokumentach nie docierał na plac węglowy kotłowni w D. Analiza dokumentów magazynowych wykazała zatem, że w okresie IV-V 2000 r. Spółka otrzymała miał węglowy w ilości 1.207,90 ton., w tym w kwietniu 2000r. 863,99 ton. Kierując się powyższymi ustaleniami stwierdzono, że różnica pomiędzy ilością węgla jaka została przyjęta w okresie IV-V 2000r., a ilością węgla na podstawie, której Spółka pomniejszyła sobie należny podatek od towarów i usług wyniosła 225,80 ton. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia w związku z treścią art. 19 ust. 1 i 3a ww. ustawy, Inspektor Kontroli Skarbowej stwierdził, iż wykazanego w fakturze zakupu VAT Nr "[...]" Spółka nie otrzymała, nie nabyła również części węgla energetycznego wykazanego w fakturze VAT Nr "[...]" (12,58 ton) oraz miału węglowego wykazanego w fakturze VAT Nr "[...]" (6,00 ton) zatem nie nabyła prawa do obniżenia podatku należnego za maj 2000r. o podatek naliczony z ww. faktur. Czynności kontrolne wykazały również, że zgłoszenie rejestracyjne podatnika podatku od towarów i usług Spółki A nastąpiło w dniu 27.04.2000r., a miał węglowy wykazany na fakturze Nr "[...]" z dnia 29.04.2000r. Spółka otrzymywała już w okresie od 8.04.2000r. przy czym zgodnie z prawem cywilnym nabycie miału węglowego, jako rzeczy oznaczonej tylko co do gatunku, nastąpiło w dniach przeniesienia jego posiadania (art. 155 §2 i art. 348 k.c.). Rozpatrując odwołanie Spółki A oraz mając na uwadze zgromadzony materiał dowodowy Izba Skarbowa na podstawie art. 19 ust. 1 i 3 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług w związku z §42 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym stwierdziła, iż za miesiąc, w którym podatnik otrzymał fakturę VAT Nr "[...]" uważa się miesiąc, w którym przypada termin płatności określony w tej fakturze. Zatem prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z faktury VAT Nr "[...]" z dnia 31.05.2000r. wystawionej przez C SA dotyczącej zakupu przez Spółkę energii elektrycznej oraz dostaw wody i ścieków, odwołująca nabyła w miesiącu czerwcu bądź lipcu 2000r. Spółka nie kwestionuje natomiast stwierdzonego przez organ pierwszej instancji naruszenia art. 19 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług poprzez odliczenie podatku naliczonego z faktur Nr "[...]" i "[...]", a Izba Skarbowa poczynione w przedmiocie tychże faktur ustalenia uznała za zasadne. Kolejna kwestia sporna dotyczy faktury VAT Nr "[...]" z dnia 29.11.2000r. wystawionej przez B Sp. z o.o. z siedzibą w O. Zgodnie z art. 19 ust. 1 ww. ustawy w sytuacji gdy faktura nie dokumentuje czynności nabycia towarów bądź usług przez Spółkę lecz przez inny podmiot, nie przysługuje jej prawo do odliczenia podatku naliczonego w tej fakturze. Poza sporem jest fakt, że opisana faktura nie dokumentuje czynności nabycia towarów lub usług przez Spółkę. Wynika to wprost z adnotacji zawartej na odwrocie faktury oraz wystawienia w dniu 27.12.2000r. faktury korygującej Nr "[...]", którą to "[...]" uwzględniło w deklaracji VAT-7 za miesiąc grudzień 2000r. Skoro zatem faktura VAT Nr "[...]" dotyczyła innego podmiotu, to Spółka A nigdy nie nabyła opisanej w niej usługi . Nie przysługiwało jej więc w listopadzie 2000r. prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z tej faktury. Konsekwencją pozbawienia Spółki prawa do odliczenia w miesiącu listopadzie 2000r. podatku naliczonego z faktury było nieuwzględnienie do rozliczenia w miesiącu grudniu 2000r. faktury korygującej Nr "[...]" na zmniejszenie podatku naliczonego. Ponadto Izba Skarbowa uznała, że organ podatkowy pierwszej instancji miał podstawy do stwierdzenia, iż Spółka w miesiącu maju 2000r. zawyżyła podatek naliczony do odliczenia z tytułu zakupu miału węglowego o kwotę 9.601,90 zł (różnica pomiędzy ilością zakupionego przez Spółkę, a otrzymanego miału węglowego wynosiła 225,8 ton). Organ odwoławczy nie zgodził się z twierdzeniami podatniczki przedstawionymi w odwołaniu w sprawie ilości miału węglowego znajdującego się na placu. Zdaniem Izby zebrany w sprawie materiał dowodowy w tym dowody magazynowe WZ jak i kartoteki magazynowe pozwoliły jednoznacznie ustalić ilość i terminy otrzymania przez Spółkę zakupionego węgla oraz ilość i terminy, w których węgiel był rozchodowany. Odnosząc się do dokumentów przedłożonych przez pełnomocnika Spółki, organ odwoławczy stwierdził, iż potwierdzają one jedynie fakt, iż kwota, którą Spółka obciążyła Agencję D na podstawie faktury Nr "[...]" jest zgodna z zestawieniem energii cieplnej i fakturami wystawionymi przez ww. podmiot dla poszczególnych odbiorców, nie stanowi jednak dowodu, że Spółka na podstawie faktury Nr "[...]" nabyła wyszczególniony tam miał węglowy. Ponadto kierując się treścią art. 25 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, organ odwoławczy stwierdził, że w sytuacji gdy nabycie towaru nastąpiło w dniach od 8.04.2000r. do 25.04.2000r., a w tych dniach Spółka nie była jeszcze zarejestrowanym podatnikiem VAT, to nie nabyła prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktury VAT Nr "[...]" z dnia 29.04.2000r. Zgłoszenie rejestracyjne na druku VAT-R Spółka złożyła w dniu 27.04.2000r. Natomiast uchylając w części dotyczącej określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, zaległości podatkowych i odsetek za zwłokę decyzję organu pierwszej instancji Izba Skarbowa w O. uznała, iż w sytuacji nie zrezygnowania przez Spółkę z przysługującego jej prawa do odliczenia podatku naliczonego, zasadnym jest uwzględnienie spornych kwot podatku w rozliczeniach za miesiące, w których Spółka otrzymywała zakwestionowane faktury. Zatem zdaniem organu odwoławczego należało uwzględnić podatek naliczony, wykazany z wyprzedzeniem w deklaracjach za miesiące poprzedzające otrzymanie faktur zakupu VAT. Nadto powołując się na treść art. 27 ust. 5 i 6 ustawy o podatku od towarów i usług organ odwoławczy uchylił decyzję Inspektora w części dotyczącej ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego za miesiące: maj, czerwiec, lipiec i listopad i grudzień 2000r. oraz umorzył postępowanie organu podatkowego pierwszej instancji w tym zakresie za miesiące: czerwiec, lipiec i grudzień 2000r. W skardze na powyższą decyzję, A Sp. z o.o. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. Zarzuciła organom podatkowym naruszenie prawa materialnego poprzez błędne zastosowanie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym oraz naruszenie art. 77 kodeksu postępowania administracyjnego. Skarga powiela okoliczności i argumenty przedstawiane przez Spółkę w toku postępowania prowadzonego przez organy podatkowe. Zdaniem Spółki do faktury VAT Nr "[...]" z dnia 31.05.2000r. nie mają zastosowania przepisy 42 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999r. Wyjaśniła, że na fakturze VAT Nr "[...]" wystawionej przez E Sp. z o.o. błędnie wskazano nabywcę zatem wystawca dokonał odpowiednich korekt zgodnie z obowiązującymi przepisami. Wobec powyższego nieuzasadnione jest zakwestionowanie przez Izbę Skarbową do rozliczenia za miesiąc grudzień 2000r. faktury korygującej Nr "[...]". Stwierdziła ponadto, że korekta magazynowa nie stanowi dowodu w przedmiotowej sprawie oraz, że poczynione ustalenia dokonane zostały niezgodnie z przepisami postępowania i zasadami przyznawania mocy dowodowej określonym dokumentom. Podkreśliła, że leżący na placu węgiel w ilości 207,22 ton należący do poprzedniego właściciela, zgodnie z fakturą VAT Nr "[...]" stał się własnością Spółki. Podniosła, Że zapłaciła za większą ilość węgla niż rzeczywiście spaliła, lecz zgodnie z umową sprzedaży, taka ilość węgla stała się jej własnością z chwilą wysyłki, a powstała różnica wynika z naturalnych ubytków węgla. Wyjaśnia, iż dostawy węgla udokumentowane fakturą VAT "[...]" z dnia 29.04.20000r. wystawioną przez D Sp. o.o. były kontynuowane przez A, aby zapewnić ciągłość dostaw ciepła dla ludności w sezonie grzewczym. W związku z powyższym wskazuje art. 6 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, na mocy którego zdaniem Spółki w sytuacji otrzymania dostaw w dniu 20.04.2000r. i 25.04.2000r. obowiązek podatkowy powstał po dacie zgłoszenia rejestracyjnego Spółki. W związku z czym A nabyła prawo do odliczenia zapłaconego podatku od towarów i usług od powyższych dostaw. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Jednocześnie Izba Skarbowa uznała zarzuty skargi w części dotyczącej terminu odliczenia podatku naliczonego z faktury VAT Nr "[...]" stwierdzając, iż podatek z ww. faktury winien być rozliczony zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 19 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Skarga nie jest uzasadniona. Organy podatkowe odmawiając prawa do obniżenia należnego podatku od towarów i usług o podatek naliczony z zakwestionowanych faktur działały zgodnie przepisami ustawy o podatku od towarów i usług i tym samym nie naruszyły prawa. Podstawową zasadą konstrukcyjną podatku od towarów i usług, określoną w art. 19 ust. 1 ustawy jest prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Prawo to nie jest jednak bezwarunkowe. Podatnik może, bowiem z niego skorzystać wyłącznie na warunkach określonych w ustawie (por.: "Komentarz do ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym" pod red. prof. W. Modzelewskiego - Instytut Studiów Podatkowych Modzelewski i Wspólnicy, W-wa 1997r. str. 276). W myśl ust. 3 pkt 1 ww. przepisu obniżenie kwoty podatku należnego, o którym mowa w ust. 1 następuje nie wcześniej niż w rozliczeniu za miesiąc, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny i nie później niż w rozliczeniu za miesiąc następny. Nadto, jak wielokrotnie wyjaśniał to Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach "istotą polskiego podatku od towarów i usług i zastosowanej w tym podatku fakturowej metody jego obliczania wynika, że podstawą do wszelkich odliczeń od podatku należnego może być nie każdy dokument czy pismo, lecz dokument bardzo specyficzny, jakim jest faktura spełniająca wymogi formalne, określone powszechnie obowiązującymi przepisami" ( cyt. z wyroku z dnia 22 września 1994r. sygn. akt SA/Po 1213/93 - opublikowany str. 68 Kamiński/Maruchin, Prawo podatkowe - zbiór komentarzy, Wyd. C.H. Beck Warszawa 1994). Art. 32 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług obliguje wystawcę do wskazania na fakturze m.in. danych dotyczących nabywcy. Od zasady wyrażonej w art. 19 ustawodawca przewidział odstępstwa. Na mocy art. 25 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku naliczonego nie stosuje się do podatników, którzy nie dokonali zgłoszenia rejestrującego lub zostali wykreśleni z rejestru, o którym mowa w art. 9 tej ustawy. Rozstrzygając zatem zarzuty skargi w kwestii możliwości skorzystania przez skarżącą z regulacji art. 19 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w związku z fakturą VAT Nr "[...]" z dnia 29.11.2000r. wystawioną przez firmę E, Sąd podziela stanowisko organów podatkowych wyrażone w tej kwestii w zaskarżonej decyzji. Bezsporne bowiem w przedmiotowej sprawie jest, iż w miesiącu listopadzie 2000r. skarżąca nie nabyła towarów i usług udokumentowanych ww. fakturą. Wynika to bowiem wprost z adnotacji zawartej na odwrocie tej faktury. W sytuacji zatem gdy prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony ustawodawca uzależnił od nabycia ( uzyskania ) towarów i usług, a jak wynika z materiału dowodowego skarżąca nie nabyła żadnych towarów i usług na podstawie tej faktury, nie przysługiwało jej powyższe uprawnienie. Faktu tego nie zmieniła okoliczność otrzymania w miesiącu grudniu 2000r. faktury korygującej Nr "[...]" wystawionej przez "[...]" na Spółkę, powyższe potwierdziło jedynie ustalenia organów podatkowych, iż Spółka nie nabyła określonych w niej towarów i usług. Ustalając obowiązek podatkowy organy podatkowe prawidłowo przyjęły, iż w miesiącu listopadzie 2000r. Skarżąca nie nabyła towarów i usług, a zatem w oparciu o treść art. 19 ust. 1 w związku z ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług nie przysługiwało jej prawo do obniżenia za ten miesiąc podatku należnego o kwoty podatku naliczonego ww. fakturze. Konsekwencją stwierdzonych naruszeń było zatem nieuwzględnienie przez organy podatkowe za miesiąc grudzień 2000r. faktury korygującej Nr "[...]". Zdaniem Sądu w rozpatrywanej sprawie Izba również zasadnie zakwestionowała obniżenie podatku należnego o podatek naliczony za miesiąc maj 2000r. wynikający z faktur zakupu miału węglowego o kwotę 9.601,90 zł. Zebrany przez organy podatkowe materiał dowodowy w tym dokumenty magazynowe, zeznania świadka potwierdzają " że w sytuacji gdy wykazana w odpowiednich dokumentach ilość węgla wynikająca zarówno z dokumentów wystawionych przez dostawców pokrywa się z ilością węgla z dokumentów magazynowych skarżącej to brak jest podstaw do uwzględnienia twierdzeń, iż powstały naturalne ubytki w ilości 18,58 ton podczas transportu. Zdaniem Sądu może to oznaczać wyłącznie, iż węgla w ilości 18,58 ton nie dostarczono do Spółki. Słuszność powyższej opinii potwierdza również wykonane próbne ważenie dostarczonego węgla, które nie wykazało żadnych różnic pomiędzy faktyczna ilością węgla, a zadeklarowana przez dostawców i wystawionych przez nich listach przewozowych. Nadto jak wskazały to organy podatkowe na dzień 27.04.2000r. "węgiel miał" stanowił zapas na placu kotłowni Spółki i wynosił 252,86 ton. Również brak jest podstaw do uwzględnienia twierdzeń skarżącej, iż przejęła ona zapas węgla istniejący na dzień 31.03.2000r., dowody zgromadzone przez organy podatkowe wskazują, iż węgiel ten w całości został spalony do dnia 8.04.2000r. Odnosząc się natomiast do stwierdzonego przez organy podatkowe odliczenia podatku naliczonego, wynikającego z faktury VAT Nr "[...]" z dnia 29.04.2000r. za miesiąc maj 2000r. w sytuacji gdy nabyty na podstawie tej faktury węgiel Spółka otrzymała w dniach od 8.04.2000r. do 25.04.2000r., a zatem gdy nie była jeszcze zarejestrowanym podatnikiem, Sąd podziela stanowisko organów podatkowych, iż zgodnie z art. 25 ust. 3 ww. ustawy nie nabyła ona prawa do obniżenia podatku należnego z tej faktury. Decydujące dla możliwości zrealizowania prawa do obniżenia lub zwrotu różnicy podatku należnego jest fakt, iż podatnik musi być zarejestrowany w momencie dokonywania czynności podlegającej opodatkowaniu. W przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości fakt, iż w okresie otrzymywania towaru Spółka nie była jeszcze zarejestrowana, a nabycie nastąpiło w dniach otrzymania miału węglowego przez skarżącą ( zgodnie z art. 155 § 2 i art. 348 k.c.) o czym dodatkowo świadczy fakt rozporządzenia nim jak właściciel - skarżąca spaliła otrzymany miał węglowy w okresie od 8.04.2000r. do 25.04.2000r. w kotłowni w D. Ponadto zgodnie z cyt. wyżej art. 19 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 8.0l.1993r. o podatku od towarów i usług należy stwierdzić, że podatnikowi prawo od obniżenia kwot podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług przysługuje w miesiącu w którym otrzymał fakturę, jednakże nie później niż W rozliczeniu za miesiąc następny . Z zakwestionowanej faktury VAT Nr "[...]" z dnia 31.05.2000 wynika jedynie data wystawienia jej przez C SA oraz termin płatności określony na dzień 7.06.2000r. brak jest natomiast daty otrzymania jej przez skarżącą. Zatem w ocenie Sądu w ustalonym stanie faktycznym w oparciu o ww. przepis prawa oraz o kierując się treścią § 42 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.12.1999r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym, że w sytuacji gdy brak jest daty otrzymania faktury skarżąca mogła odliczyć sobie podatek naliczony wykazany w ww. fakturze najwcześniej w miesiącu w którym przypadał termin płatności określony w niej tj. w czerwcu 2000r. W ocenie Sądu organy podatkowe zgodnie z normami postępowania podatkowego tj. art. 121, art. 122 oraz art. 187 ustawy Ordynacja podatkowa zebrały dostępny materiał dowodowy. Następnie zgodnie z art. 191 tej ustawy dokonały jego oceny, czy dana okoliczność została udowodniona. Organ zatem dokonuje swobodnej oceny dowodów, zaś rola sądu administracyjnego sprowadza się do kontroli, czy dokonana ocena materiału dowodowego nie jest oceną dowolną. Zdaniem Sądu w okolicznościach rozpatrywanej sprawy organom podatkowym nie sposób zarzucić dowolności w ocenie zebranego materiału dowodowego. Mając powyższe na uwadze, uznając że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skargę jako niezasadną oddalił.