I SA/Op 1011/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Sędkowska Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Gocki Sędzia WSA Anna Komorowska-Kaczkowska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 11 marca 2026 r. sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Opolu z dnia 29 października 2025 r., nr 042/2025 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie przyznania płatności oddala skargę. Przedmiotem skargi wniesionej przez M. M. (dalej określaną jako: "Strona", "Skarżąca", "Beneficjentka") jest postanowienie Dyrektora Opolskiego Oddziału Regionalnego Agencji i Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z 29 październik 2025 r., którym to organ ten, działając na podstawie art. 138 §1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2025 poz. 1691 ze zm., zwanej dalej: "kpa.") utrzymał w mocy postanowienie Kierownika Biura Powiatowego ARMIR w Opolu z 16 września 2025 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania płatności dla Skarżącej. Zaskarżone postanowienie zapadło na następującym stanie faktycznym. W dniu 24 lipca 2025 roku do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Opolu wpłynął wniosek złożony w imieniu Skarżącej dotyczący przyznania dopłaty z tytułu zużytego do siewu lub sadzenia materiału siewnego kategorii elitarny łub kwalifikowany mającej charakter pomocy de minimis. Wraz z wnioskiem Strona przedłożyła oświadczenie z którego wynika, że wniosek ten został wysłany przez Beneficjentkę za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 10 lipca 2025 r., jednak z uwagi na zaadresowanie przesyłki na nieaktualny adres Biura Powiatowego ARiMR w Opolu (ul. Zielonogórską 3, 45-323 Opole), przesyłka została zwrócona nadawcy. W wyniku zwrotu błędnie zaadresowanej przesyłki, Skarżąca złożyła wniosek w dniu 24 lipca 2025 r. w aktualnej siedzibie Biura Powiatowego ARiMR, zlokalizowanej przy ulicy Wrocławskiej 152B w Opolu. W wyniku rozpatrzenia powyższego wniosku Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Opolu postanowieniem nr 001/BJ/2025 z 16 września 2025 r. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie przyznania pomocy finansowej. W uzasadnieniu organ wskazał, że wniosek został złożony po terminie wynikającym z przepisów prawa materialnego (24 lipca 2025 r. - dzień wystąpienia z wnioskiem, 10 lipca 2025 r. - ostateczny dzień wyznaczony na wystąpienie z wnioskiem). Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem Beneficjentka wniosła zażalenie, w którym wskazała, że wniosek o przyznanie pomocy został nadany przez nią za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 10 lipca 2025 r. (ostatni dzień na składanie wniosków w ramach ww. programu pomocy) na adres siedziby Biura Powiatowego ARiMR w Opolu, która w przekonaniu Strony mieściła się przy ulicy Zielonogórskiej 3 w Opolu. Przesyłka była jednak awizowana dwukrotnie i wróciła do nadawcy. Po otrzymaniu zwrotu przedmiotowej przesyłki, Beneficjentka niezwłocznie w dniu 24 lipca 2025 r. złożyła wniosek w aktualnej siedzibie organu, która zlokalizowana jest przy ulicy Wrocławskiej 152B w Opolu. W opinii Beneficjentki, nie powinna ona ponosić negatywnych konsekwencji wynikających z zaadresowania wniosku na nieaktualny adres organu, bowiem na oficjalnej stronie organu w jednej z zakładek nadal pozostawał uwidoczniony nieaktualny już adres. Ponadto podniosła, iż przedstawiła wcześniej organowi I instancji przyczyny złożenia wniosku po terminie, co powinno zostać potraktowane jako jej wniosek o przywrócenie terminu. Do zażalenia Strona dołączyła kserokopię potwierdzenia nadania przesyłki za pośrednictwem Poczty Polskiej, który to dokument potwierdza nadanie w dniu 10 lipca 2025 r. przez nią listu zaadresowanego na ARiMR ul. Zielonogórska 3, 45-323 Opole. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Opolu nie znalazł podstaw do uznania zażalenia, nie wydał nowej decyzji w sprawie i na podstawie art. 132 kpa, pismem z 1 października 2025 r. przekazał zażalenie do Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w Opolu. Dyrektor Opolskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Opolu postanowieniem z 29 października 2025 r. utrzymał w mocy postanowienia organu I instancji. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, że postępowanie w sprawie przyznania dopłaty z tytułu zużytego do siewu lub sadzenia materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany lub ekologicznego materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany - ma charakter wnioskowy. Ponadto na wystąpienie z wnioskiem ustawodawca przewidział określony termin materialny (od 25 maja 2025 r. do 10 lipca 2025 r. - termin określony wprost w § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 26 czerwca 2023 r. w sprawie terminów składania wniosków o przyznanie dopłaty z tytułu zużytego do siewu lub sadzenia materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany) lub ekologicznego materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany oraz terminu i sposobu wypłaty tej dopłaty. Następnie organ wskazał, iż Strona z wnioskiem wystąpiła w dniu 24 lipca 2025 r., a więc nie dochowała wyżej wspomnianego warunku. Organ wskazał, iż w związku z przekroczeniem terminu na złożenie wniosku, który to termin ma charakter termu prawa materialnego, ewentualne prowadzenie postępowania w przedmiocie przyznania dopłat byłoby bezzasadne, co implikowało obowiązek organu I instancji wydania w oparciu o treść art. 61a § 1 kpa postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Zdaniem organu odwoławczego, opisane okoliczność stanowią przyczynę odmowy wszczęcia postępowania, bowiem termin wyznaczony na złożenie wniosków jest terminem materialnym, tzn. okresem, w którym może nastąpić ukształtowanie praw lub obowiązków jednostki w ramach administracyjnoprawnego stosunku materialnego. Uchybienie terminowi materialnemu wywołuje skutek prawny wygaśnięcia praw lub obowiązków o charakterze materialnym (J. Pokrzywnicki, Postępowanie administracyjne), co oznacza, iż jego upływ powoduje trwałą niemożność podjęcia przez organ czynności z terminem powiązanej. W żadnych okolicznościach nie można go ani przywrócić, ani przedłużyć jego trwania (wyrok NSA z 20 października 2022 r., sygn. akt III OSK 2186/22). Tym samym, w ocenie organu, w rozpatrywanej sprawie nie można było rozpatrzyć wniosku Strony o przywrócenie terminu, która oparła swoje żądanie o konstrukcję ujętą w art. 58 § 1 kpa odnoszącą się do terminów procesowych. Ponadto organ wskazał, że złożonego w dniu 24 lipca 2025 r. pisma Strony nie można było domniemywać, iż jej intencją jest prośba o przywrócenie terminu. Organ wskazał przy tym, że zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego "prośba ta nie może zostać wyrażona w sposób dorozumiany, musi natomiast być sformułowana w sposób wyraźny, bezpośredni i wprost" (...) "Fakt dokonania określonej czynności po terminie nie może być podstawą do domniemania, że osoba zainteresowana składa wniosek o przywrócenie terminu" (wyrok NSA z 17 grudnia 2008 r. sygn. akt I OSK 129/2008). Organ podkreślał również, iż dopiero fakt doręczenia wniosku organowi I instancji powoduje konieczność badania, czy wniosek został złożony w terminie. W przypadku nadania wniosku w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego, decyduje data stempla pocztowego, zgodnie z art. 57 § 5 pkt 2 kpa. Jeśli więc wniosek, nadany za pośrednictwem operatora pocztowego, nie wpłynął do organu, nie można więc było przystąpić do jego rozpoznania. Ponadto - zdaniem organu - nie można przyjąć, iż nadany w dniu 10 lipca 2025 r. za pośrednictwem Poczty Polskiej, jednak po dwukrotnym awizowaniu zwrócony Stronie, wniosek wszczął postępowanie i jest tożsamy z dokumentem złożonym w imieniu Beneficjentki w dniu 24 lipca 2025 r. w kancelarii Biura Powiatowego ARiMR w Opolu. Organ argumentował, że nie może domniemywać treści wniosku, zaś precyzyjne określenie żądania strony jest bardzo ważne, bowiem zakreśla materialnoprawne podstawy jego działania. Organ wskazywał przy tym, że gdyby przesyłka dotarła do organu I instancji z opóźnieniem, wówczas organ jako datę złożenia mógłby uznać dzień 10 lipca 2024 r., jednak przesyłka została zwrócona Stronie. Z tej okoliczności nie można wywodzić faktu, że dokument złożony w dacie późniejszej stanowił zawartość przesyłki i został złożony w dacie jej nadania (wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 marca 2018 r., sygn. akt VIII SA/Wa 90/18). Tym samym żądanie Beneficjentki odnoszące się do przyznania uprawnienia nie wpłynęło do organu I instancji w terminie przewidzianym przepisami ww. Rozporządzenia, zatem wniosek złożony w dniu 24 lipca 2025 r. jest niedopuszczalny, co skutkuje skierowaniem do Strony postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 kpa. W ocenie organu dla sprawy bez znaczenia są dywagacje Strony zawarte w piśmie zażaleniowym dotyczące tego, że przesyłka została nadana za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 10 lipca 2025 r., jednak z uwagi na wpisanie na kopercie nieaktualnego już adresu siedziby Biura Powiatowego ARiMR w Opolu, przesyłka po dwukrotnym awizowaniu została zwrócona, a następnie Skarżąca niezwłocznie złożyła wniosek w siedzibie organu. Organ odwoławczy podkreślał, że Biuro Powiatowe ARiMR w Opolu znajduje się przy ulicy Wrocławskiej 152B od dnia 1 stycznia 2025 r., a informacje o aktualnych danych adresowych jednostek terytorialnych ARiMR znajdują się m. in. na oficjalnej stronie internetowej ARiMR w zakładce "Kontakt"—» "Oddziały Regionalne i Biura Powiatowe"—» "Opolski - ORO8"—* "Dane teleadresowe". Skoro więc Strona nadała przesyłkę w ostatnim dniu przewidzianym na wystąpienie z wnioskiem o przyznanie dopłat do materiału siewnego adresując ową przesyłkę na nieaktualny adres organu, wzięła na siebie tym samym odpowiedzialność za mogące się pojawić z tego tytułu nieprzewidziane okoliczności np. zaginięcie przesyłki albo nie dostarczenie jej do organu z uwagi na błędny adres. Zdaniem organu, nie można również zgodzić się z twierdzeniami Strony, która stoi na stanowisku, iż wydając przez organ I instancji, bez usunięcia skutków błędnego nadania wniosku, postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, naruszył zasadę zaufania obywateli do Organów władzy publicznej (art. 8 kpa), bowiem na Stronie, jako podmiocie, który występuję do organu z przyznaniem określonego uprawnienia, ciąży obowiązek nadania swojemu wnioskowi odpowiedniego biegu. Trudno więc, żeby Strona obciążała skutkami swoich działań organ, który na gruncie rozpatrywanej sprawy, nie może uznać że dokument złożony w dniu 24 lipca 2025 r. jest tożsamy z tym, który zawierała zwrócona przesyłka. Nie zgadzając się ze stanowiskiem organów Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. W skardze zarzuciła naruszenie przepisów: 1. rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 26 czerwca 2023 r. w sprawie terminów składania wniosków o przyznanie dopłaty z tytułu zużytego do siewu lub sadzenia materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany lub ekologicznego materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany oraz terminu i sposobu wypłaty tej dopłaty (Dz.U. 2023 poz. 1201 zwane dalej w skrócie Rozporządzeniem) - poprzez przyjęcie, że Skarżąca nie zachowała terminu do złożenia wniosku o przyznanie dopłaty z tytułu zużytego do siewu lub sadzenia materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany mającej charakter pomocy de minimis w rolnictwie, podczas gdy Skarżąca złożyła ww. wniosek dnia 10 lipca 2025 r., tj. z zachowaniem terminu; 2. art. 61a §1 kpa - poprzez jego zastosowanie, podczas gdy nie znajduje on zastosowania w niniejszej sprawie; 3. art. 8 § 1 i art. 9 kpa - poprzez działanie sprzeczne z zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji publicznej oraz naruszenie obowiązku do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych mających wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego poprzez umieszczenie na oficjalnej stronie internetowej ARIMR niewłaściwego adresu jednostki terytorialnej ARiMR. W dalszej części skargi przedstawiła szczegółowe uzasadnienie podniesionych zarzutów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w pełni stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, szczegółowo odnosząc się do podniesionych w skardze zarzutów. W piśmie procesowym z 19 stycznia 2026 r. Skarżąca ustosunkowała się do argumentacji organu przedstawionej w odpowiedzi na skargę, akcentując, że organ nie kwestionuje, że pod adresem internetowym https://www.gov.pl/web/arimr/wykaz -biur powiatowych3 widnieje nieaktualny adres siedziby Biura Powiatowego ARMIR w Opolu, co więcej adres ten nadal jest widoczny na pod ww. adresem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, iż niniejszą sprawę rozpoznano w trybie postępowania uproszczonego, ponieważ skarga dotyczyła postanowienia. Stosownie do art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 935 z późn. zm. - dalej: "p.p.s.a.") sprawa, w której przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, może być rozpoznana w trybie uproszczonym, czyli na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Oceniając zaskarżone postanowienie z punktu widzenia jego zgodności z prawem, Sąd doszedł do wniosku, że postanowienie to nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jego wyeliminowanie z obrotu prawnego. W pierwszej kolejności wskazać należy, że postępowanie w sprawie przyznania dopłaty z tytułu zużytego do siewu lub sadzenia materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany lub ekologicznego materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany - ma charakter wnioskowy. Ponadto na wystąpienie z wnioskiem ustawodawca przewidział określony termin materialny - od 25 maja 2025 r. do 10 lipca 2025 r. Termin ten został określony wprost w § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 26 czerwca 2023 r. w sprawie terminów składania wniosków o przyznanie dopłaty z tytułu zużytego do siewu lub sadzenia materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany) lub ekologicznego materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany oraz terminu i sposobu wypłaty tej dopłaty. Z kolei terminy materialnoprawne - są to terminy określone we właściwych przepisach, na bieg których - co należy podkreślić - organ procesowy (rozpoznający sprawę) nie ma jakiegokolwiek wpływu. Termin do złożenia wniosku o przyznanie dopłaty z tytułu zużytego do siewu lub sadzenia materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany jest terminem zdefiniowanym w Rozporządzeniu, wydanym na podstawie delegacji zawartej w ustawie z 11 marca 2004 r. o organizacji niektórych rynków rolnych (Dz. U. z 2023 r. Nr 1502, z późn. zm.) i nie budzi wątpliwości Sądu, iż jest to termin materialnoprawny. Przepis § 1 przywołanego powyżej Rozporządzenia stanowi, że termin składania wniosków o przyznanie dopłaty z tytułu zużytego do siewu lub sadzenia materiału siewnego kategorii elitarny lub kwalifikowany, mającej charakter pomocy de minimis w rolnictwie przypada na okres od dnia 25 maja do dnia 10 lipca danego roku kalendarzowego. Termin ten jest terminem materialnoprawnym szczególnego rodzaju, tzw. terminem kalendarzowym, charakteryzującym się - jak to słusznie zauważył organ - najdalej idącym rygoryzmem. Terminy określone kalendarzowo ustanawiają sztywną granicę przez ustanowienie daty kalendarzowej, po upływie której gaśnie dane uprawnienie. A zatem niemożliwe jest ich przywrócenie. Zdaniem Sądu, nie jest też sprzeczne z wartościami konstytucyjnymi ustanawianie terminów prawa materialnego w akcie podustawowym, o ile regulacja taka nie przekracza upoważnienia zawartego w ustawie. Uchybienie terminu prawa materialnego wywołuje skutek w postaci wygaśnięcia praw lub obowiązków o charakterze materialnoprawnym. Inaczej mówiąc, termin materialnoprawny ogranicza w czasie dochodzenie lub inną realizację prawa podmiotowego, zaś konsekwencją jego uchybienia jest wygaśnięcie możliwości dokonania określonej czynności. Jeżeli termin (jego niezachowanie) ma wpływ na sytuację materialnoprawną podmiotu, którego dotyczy, przez to, że np. powoduje wygaśnięcie lub ograniczenie jego praw lub obowiązków o charakterze materialnoprawnym, to mamy do czynienia z terminem materialnym. Z kolei terminy procesowe są terminami dotyczącymi czynności procesowych, podejmowanych przez podmioty postępowania administracyjnego (sądowego) w celu wywołania określonych skutków dla tego postępowania (procesu). Z kolei art. 61a § 1 kpa ustanawia generalną zasadę, iż postępowanie administracyjne może być wszczęte na żądanie strony lub z urzędu. Datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi podatkowemu. Zgodnie z przepisem art. 61a § 1 kpa organ administracyjny wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w przypadku, gdy żądanie zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn nie może być wszczęte. Przepis ten stanowi wyjątek od przewidzianej w art. 61 § 3 kpa. zasady, że postępowanie na żądanie strony zostaje wszczęte z datą doręczenia organowi żądania. Treść powołanego przepisu wskazuje, że odmowa wszczęcia postępowania możliwa jest w oparciu o kryterium podmiotowe lub kryterium przedmiotowe. Przesłanka podmiotowa zachodzi, gdy żądanie wszczęcia postępowanie złożyła osoba niebędąca stroną, natomiast przesłanka przedmiotowa pozostaje w związku z przedmiotem postępowania, to jest rodzajem sprawy, która ma być rozstrzygnięta przez organ. Poza przesłankami podmiotowymi i przedmiotowymi mogą nadto występować "inne przyczyny " uzasadniające wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania (np. żądanie dotyczy sprawy już rozstrzygniętej decyzją lub w której jest już postępowanie prowadzone, nastąpiło przedawnienie materialnoprawne; vide: B. Adamiak i J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz.", wyd.11. Warszawa 2011 r., teza 8 do art. 61a). Powyższy pogląd aprobowany jest także w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. Podsumowując, w ocenie Sądu organy właściwie wywiodły, że termin określony w § 1 pkt 1 ww. Rozporządzenia ma charakter materialny, prekluzyjny, którego upływ powoduje wygaśnięcie prawa do skutecznego wystąpienia z żądaniem przyznania tego rodzaju płatności, zaś naruszenie tego terminu przez Wnioskodawczynię (beneficjenta pomocy) skutkować powinno odmową wszczęcia postępowania administracyjnego na podstawie art. 61a § 1 kpa. Nie budzi wątpliwości Sądu, że termin do złożenia wniosku o przyznanie dopłaty z tytułu zużytego do siewu lub sadzenia materiału siewnego, jest terminem prawa materialnego, kształtującym uprawnienie do możliwości uzyskania pomocy finansowej. Termin prawa materialnego jest terminem, który ogranicza w czasie dochodzenie lub realizację praw podmiotowych, a jego bezskuteczny upływ powoduje wygaśnięcie określonego prawa podmiotowego lub niemożność jego realizacji. Na gruncie rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że orzekające organy prawidłowo ustaliły, że wniosek został złożony w imieniu Skarżącej w Kancelarii Biura Powiatowego ARMIR w Opolu z przekroczeniem ww. terminu. Właściwie też wywiodły, że złożonego z takim opóźnieniem wniosku nie da się bezpośrednio powiązać z przesyłką nadaną 10 lipca 2025 r. na błędny na adres organu I instancji, tak aby przyjąć, że data nadania zwróconej przesyłki stanowi datę złożenia wniosku. Przesyłka nie została bowiem doręczona organowi przez operatora pocztowego – nie została złożona organowi za pośrednictwem operatora, bowiem operator zwrócił przesyłkę nadawcy. W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 61 § 3 kpa datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest co do zasady dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej. Z wytycznych do programu wynika, że w przypadku złożenia wniosku za pośrednictwem operatora pocztowego (np. Poczta Polska) za datę złożenia wniosku uważa się - datę nadania przesyłki (data stempla) na adres właściwego organu. Powyższe odpowiada treści art. 57 § 5 pkt 2 kpa, z którego wynika, że termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe. W przypadku nadania wniosku w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego decyduje data stempla pocztowego. W ocenie Sądu, prawidłowe jest stanowisko organów obu instancji, że organ I instancji mógłby przystąpić do rozpoznawania wniosku, jeśli taki wpłynąłby do organu w wyniku nadania przesyłki w ustawowym terminie. W okolicznościach tej sprawy przesyłka nadana na błędny i nieaktualny adres organu została jednak zwrócona Skarżącej. Przez skuteczne nadanie pisma w należy rozumieć sytuację, w której strona postępowania poleca doręczyć przesyłkę pocztową organowi administracji publicznej na prawidłowy adres tego organu (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 maja 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 348/17) i przesyłka taka zostaje doręczona organowi za tymże pośrednictwem. Tylko w takim wypadku nadanie ma ten skutek, że organ administracji publicznej będzie mógł zapoznać się z treścią wysłanego pisma, a data skutecznego wniesienia pisma do organu, będzie data jego nadania. Ideą przyjęcia za datę złożenia wniosku - datę nadania przesyłki (data stempla), jest to organ ma faktyczny kontakt z pismem strony już po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia, jednak termin uważa się mimo to za zachowany na skutek nadania pisma w placówce pocztowej. Nie budzi wątpliwości Sądu, że do zachowania terminu nie jest wystarczające nadanie pisma na dowolny adres lecz na prawidłowy adres organu administracji, do którego pismo jest kierowane. Jeżeli na skutek pomyłki pismo zostanie zwrócone nadawcy, to data jego nadania na poczcie nie może być brana pod uwagę przy ocenie zachowania terminu do złożenia pisma (por. wyrok WSA w Kielcach z 22 marca 2018 r. sygn. I SA/Ke 670/17. WSA w Krakowie z 24 września 2024 r. II SA/Kr 798/24). W przedmiotowej sprawie do organu I instancji nie wpłynął wniosek w zakreślonym ustawowym terminie. Wniosek ten został prawidłowo złożony dopiero w dniu 24 lipca 2025 r. w siedzibie organu, a więc po upływie terminu, po którym Skarżąca nie mogła już skutecznie domagać się uprawnienia wskutek jego wygaśnięcia (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 18 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Go 731/09, wyrok NSA z dnia 24 listopada 2010 r., sygn. akt II GSK 1020/09). Aby podanie wywołało zamierzone skutki prawne, musi zostać skutecznie doręczone do organu (wpłynąć do jego sfery władztwa). Przesyłka nadana przez Stronę na nieaktualny adres została zwrócona bezpośrednio przez operatora pocztowego do rąk nadawcy. Oznacza to, że pismo to nigdy nie znalazło się w dyspozycji organu przed upływem terminu materialnego, a nadto w sprawie nie można było przyjąć, że datą złożenia wniosku byłą data nadania przesyłki (data stempla), która została następnie zwrócona nadawcy. Wskazanie przez nadawcę błędnego, nieistniejącego lub nieaktualnego adresu powoduje, że czynność nadania przesyłki jest prawnie bezskuteczna. Jedynie na marginesie niniejszych rozważań podkreślić można, że zmiana siedziby organu nastąpiła z dniem 1 stycznia 2025 r., czyli pół roku przed nadaniem pisma. Informacja o nowej siedzibie oraz nowym adresie do korespondencji została podana do publicznej wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty, a także zaktualizowano dane na oficjalnej stronie internetowej urzędu w zakładce Kontakt, Oddziały Regionalne i Biura Powiatowe. Jak wynika ze stanowiska organu i co nie jest kwestionowane przez Skarżącą, Biuro Powiatowe ARiMR w Opolu znajduje się przy ulicy Wrocławskiej 152B od dnia 1 stycznia 2025 r., a informacje o aktualnych danych adresowych jednostek terytorialnych ARiMR znajdują się m. in. na oficjalnej stronie internetowej ARiMR w zakładce "Kontakt"—» "Oddziały Regionalne i Biura Powiatowe"—» "Opolski - ORO8"—* "Dane teleadresowe". Jak wynika z funkcjonalności strony internetowej, są to dane dostępne bezpośrednio ze strony głównej. Również z danych dostępnych w Internecie wynika, iż w grudniu 2025 r. organ zamieszczał informacje o planowej zmianie siedziby Biura. Informacje takie zamieszczane były zarówno na oficjalnych stronach, jak i na profilach Biura Powiatowego ARMiR w Opolu prowadzonych w mediach społecznościowych (informacje te nadal są widoczne na ww. profilach). Skoro więc Strona nadała przesyłkę w ostatnim dniu przewidzianym na wystąpienie z wnioskiem o przyznanie dopłat do materiału siewnego adresując ową przesyłkę na nieaktualny adres organu, wzięła na siebie tym samym odpowiedzialność za mogące się pojawić z tego tytułu nieprzewidziane okoliczności np. zaginięcie przesyłki albo nie dostarczenie jej do organu z uwagi na błędny adres. Oceny tej nie zmienia okoliczność, że w jednej z zakładek pod adresem internetowym https://www.gov.pl/web/arimr/wykaz-biur-powiatowych3 rzeczywiście nadal widnieje nieaktualny adres siedziby biura powiatowego ARiMR w Opolu, jednakże co należy podkreślić prawidłowy adres siedziby Biura Powiatowego ARiMR w Opolu znajduje się i znajdował w dacie nadawania przesyłki przez Skarżąca na oficjalnej stronie internetowej ARiMR pod lokalizacją https://www.gov.pl/web/arimr/dane-teleadresowe-or08. Prawidłowe dane zostały zamieszczone w oficjalnej, powszechnie i intuicyjnie dostępnej zakładce "Kontakt", która dla każdego użytkownika Internetu stanowi podstawowe i naturalne źródło informacji o adresie korespondencyjnym instytucji. Natomiast błędne dane Biura znalazły się wyłącznie w jednej z zakładek niezwiązanych bezpośrednio z udostępnieniem danych kontaktowych i były umiejscowione w podsekcji ukrytej głęboko w strukturze drzewa strony (np. podzakładka - Co robimy > Program Rozwoju Obszarów Wiejskich 2014-2020 > Program Rozwoju Obszarów Wiejskich 2014-2020 - działania > Działanie 11 Rolnictwo ekologiczne> Działanie 11 Rolnictwo ekologiczne Kampania 2020 > Wykaz Biur Powiatowych). Dotarcie to tych danych wymagało specjalistycznej wiedzy o architekturze danej witryny, a nadto dane te były powiązane z Działaniem Rolnictwo ekologiczne Kampania 2020, nie odnosiły się wprost do danych kontaktowych. Niemniej jednak co najistotniejsze kwestie związane z przyczyną uchybienia terminowi materialoprawnemu, są w istocie całkowicie na gruncie wydanego rozstrzygnięcia. Raz jeszcze należy podkreślić, iż określony w rozporządzeniu termin do złożenia wniosku o przyznanie dopłaty jest terminem prawa materialnego, skutkujący wygaśnięciem praw lub obowiązków o charakterze materialnym, organy prawidłowo zatem przyjęły, iż Skarżąca składając wniosek o przyznanie dopłaty w dniu 24 lipca 2025 r., złożyła go po terminie określonym w § 1 Rozporządzenia, co z kolei w oparciu o art. 61a §1 kpa skutkowało odmową wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia dopłaty. Na tle zachowania terminu materialnoprawnego obowiązuje bowiem rygorystyczna zasada: upływ terminu prawa materialnego wywołuje skutek obiektywny. Oznacza to, że prawo bezpowrotnie wygasa (lub obowiązek powstaje) niezależnie od tego, dlaczego podatnik nie zdążył złożyć wniosku. Natomiast ustalone i omówione powyżej okoliczności sprawy, nie dają podstaw do przyjęcia, że do uchybienia terminowi do złożenia wniosku w ogóle nie doszło. W sytuacji gdyby do uchybienie terminu prawa materialnego doszło z winy organu lub innej instytucji, Skarżąca mogłaby próbować dochodzić swoich praw na drodze postępowania cywilnego przed sądem powszechnym. Mając na uwadze argumenty skargi, Sąd dokonał również analizy pisma Skarżącej z 24 lipca 2025 r. i podzielił stanowisko organów, iż z jego treści nie wynikało wprost żądanie Skarżącej do przywrócenia terminu. Organ co prawda nie wezwał Skarżącej do doprecyzowania treści pisma, ale w okolicznościach niniejszej sprawy nie mogło to mieć wpływy na końcowy wynik sprawy. W świetle ugruntowanego orzecznictwa sądów administracyjnych nie jest bowiem możliwe przywrócenie terminu materialnoprawnego (zob. np. wyrok NSA z 24 listopada 1994 r., SA/Ka 1230/94, LEX nr 26528; wyrok NSA z 14 marca 1997 r., I SA/Kr 1231/96, LEX nr 29317; wyrok NSA z 28 maja 1997 r., I SA/Gd 2334/96, LEX nr 31560; wyrok NSA z 28 października 1998 r., SA/Rz 640/97, LEX nr 1691025; wyrok NSA z 8 kwietnia 1999 r., II SA/Gd 26/99, ONSA 2000, nr 2, poz. 69, wyrok NSA z 6 września 2022 r., II OSK 57/22). W świetle powyższego, zarzuty podniesione w skardze należy ocenić jako niezasadne. W konsekwencji, skarga podlegała oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Końcowo Sąd wskazuje, że orzeczenia sądów administracyjnych cytowane w treści niniejszego uzasadnienia, dostępne są w Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem https://orzeczenia.nsa.gov.pl.