I SA/Op 135/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wójcik po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 30 listopada 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od środków transportowych za okres od 1 stycznia 2003 r. do 31 marca 2005 r. w związku z wnioskiem strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Zaskarżoną decyzją z dnia 30 listopada 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy Bierawa z dnia 12 kwietnia 2011 r. odmawiającą S. W. umorzenia zaległości podatkowej w podatku od środków transportowych za okres od 1 stycznia 2003 r. do 31 marca 2005 r. W skardze na powyższą decyzję Skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Wskazując na dotkliwość zaskarżonej decyzji skarżący powołał się na zły stan zdrowia oraz trudną sytuację materialną, powodująca niemożność zrealizowania zaległości podatkowej. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy nie odniósł się do przedmiotowego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek na uwzględnienie nie zasługuje. W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 t.j.) – dalej jako [p.p.s.a.] po przekazaniu skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Przytoczony przepis zawiera regulację - stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu - dotyczącą tymczasowej ochrony interesów strony skarżącej w toku zawisłego postępowania sądowoadministracyjnego. Ta ochrona uzależniona jest jednak od istnienia, w konkretnej sprawie, wymienionych w powołanym przepisie przesłanek tj. wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto przepis ten nakłada na wnioskodawcę obowiązek wykazania okoliczności uprawdopodobniających zaistnienie wskazanych przesłanek, przy czym uprawdopodobnienie to nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony. Wnioskujący winien więc wskazać konkretne zdarzenia, czy też okoliczności świadczące o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione, czyli, że na skutek wykonania decyzji grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku jej realizacji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Wnioskodawca musi zatem wykazać istnienie realnego niebezpieczeństwa, iż wykonanie zaskarżonego aktu przed zbadaniem jego prawidłowości przez Sąd, wywoła nieodwracalne pogorszenie jego sytuacji, którą trudno będzie naprawić nawet po ewentualnym wyeliminowaniu zaskarżonego aktu. Przechodząc do istoty rozpoznawanej sprawy należy zauważyć, że w omawianym przypadku, wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i takiego wykonania wymagają. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w drodze egzekucji do takiego stanu rzeczy, który okaże się zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy jednak zaskarżony akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania i nie każdy takiego wykonania wymaga. Nie kwalifikują się do tak rozumianego wykonania te spośród nich, które dla sprowadzenia określonego w nich stanu prawnego lub faktycznego nie wymagają żadnych dodatkowych czynności uprawnionych podmiotów. W rzeczywistości zatem problem wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego dotyczy tylko aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, oraz aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. Co do zasady, wymaganej cechy wykonalności nie mają decyzje odmowne, które nie powodują zmian w zakresie praw lub obowiązku strony (por. J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis, W-wa 2006, str. 186). Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż w rozpatrywanym przypadku przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego jest decyzja odmawiająca umorzenia zaległości podatkowych w podatku od środków transportowych, a zatem decyzja, która nie nadaje się do wykonania, gdyż nie nakłada na stronę skarżącą żadnych obowiązków i nie wymaga od niej dokonania jakichkolwiek czynności. Już zatem z tego powodu wniosek skarżącego w niniejszej sprawie jest niezasadny. Niezależnie od powyższej przyczyny odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, samoistną podstawę uniemożliwiającą uwzględnienie przedmiotowego wniosku skarżącego stanowi w niniejszym przypadku zaniechanie jego uzasadnienia, a zatem niewykazanie zaistnienia okoliczności wymaganych art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym zakresie Sąd nie działa z urzędu, natomiast skarżący żadnych okoliczności mogących być przesłanką do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie przedstawił ani ich nie udokumentował. Powołanie się na trudną sytuację majątkową i zdrowotną nie może być wystarczające, gdyż nie dowodzi samo w sobie wystąpienia niebezpieczeństwa znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszym postępowaniu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie był uprawniony do poszukiwania okoliczności uzasadniających złożony przez stronę wniosek (zob. postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009 r., sygn. akt II FZ 39/09 oraz postanowienie NSA z dnia 7.02.2011, sygn. akt II FZ 18/11 – internetowa baza orzeczeń NSA i WSA www.nsa.gov.pl), Z przedstawionych zatem powodów Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.