I SA/Op 139/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Gocki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Marzena Łozowska Sędzia WSA Marta Wojciechowska Protokolant st. inspektor sądowy Iwona Bergiel po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2015 r. na rozprawie sprawy ze skargi Gminy Prudnik na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 16 grudnia 2014 r., Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za miesiąc luty 2009 r. postanawia zawiesić postępowanie Decyzją z dnia 16 grudnia 2014 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu, działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit a/ ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 749), art. 15 ust. 1 i 2, art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) / dalej u.p.t.u./ , po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez Gminę Prudnik – dalej jako "Skarżąca" od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Prudniku z dnia 4 września 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc luty 2009r., uchylił zaskarżoną decyzję i określił różnicę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu w wysokości 3.833 zł. W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby Skarbowej wskazał m.in., że Gmina nabywając usługi i towary celem zrealizowania inwestycji, które zamierzała nieodpłatnie przekazać własnym jednostkom budżetowym, nie nabywała ich do działalności gospodarczej i nie działała w charakterze podatnika VAT w związku z czym organ I instancji zasadnie odmówił Skarżącej prawa do odliczenia podatku naliczonego. Na powyższą decyzję Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu w ramach której, podnosząc między innymi, zarzuty naruszenia art. 86 ust. 1 u.p.t.u. oraz art. 15 ust 1 i ust 2 u.p.t.u wskazała, że Gminie w związku z zamiarem wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od poczynionych inwestycji, bowiem przekazując mienie do jednostki budżetowej dokonała jedynie przesunięcia majątkowego w ramach tej samej osoby prawnej (która nadal jest właścicielem mienia). Zatem, zdaniem strony w tym "wewnątrzkorporacyjnym" rozporządzeniu mieniem nie działała ona w charakterze podatnika podatku VAT (czynność wewnątrzzakładowa, wewnątrzkorporacyjna). Następnie pełnomocnik wskazał, że w sytuacji, gdy nabycie towarów i usług związane jest ściśle z wykonywaną przez Gminę działalnością gospodarczą, wykonywaną jedynie za pomocą utworzonej jednostki organizacyjnej, której kierownictwo działa jednoosobowo na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez Burmistrza, to jej właśnie- jako inwestorowi i podatnikowi VAT - przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zawarty w zakwestionowanych przez organy podatkowe fakturach zakupu dokumentujących nabycie towarów i usług. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu wniósł o oddalenie skargi , podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2015r. pełnomocnik Skarżącej , wskazując na toczące się przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej ( dalej TSUE) postępowanie dotyczące kwestii charakteru jednostki organizacyjnej gminy (jednostki budżetowej) jako podatnika podatku VAT, wniósł o zawieszenie postępowania sądowego (ewentualnie odroczenie rozprawy), do czasu zakończenia tego postępowania. Pełnomocnik organ poparł w całości wniosek strony przeciwnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zasadne jest zawieszenie postępowania sądowego w niniejszej sprawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") do czasu zakończenia postępowania w przedmiocie pytania prejudycjalnego skierowanego przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 10 grudnia 2013 r. (sygn. akt I FSK 311/12), tj. postępowania toczącego się przed Trybunałem Sprawiedliwości w sprawie C-276/14. Naczelny Sąd Administracyjny w skierowanym pytaniu prejudycjalnym dotyczącym wykładni przepisów prawa unijnego zapytał "czy w świetle art. 4 ust. 2 w zw. z art. 5 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (wersja skonsolidowana - Dz. Urz. UE z 2012 r., Nr C 326, s. 13 i nast.) jednostka organizacyjna gminy (lokalnego organu władzy w Polsce) może być uznana za podatnika VAT w sytuacji, gdy wykonuje czynności w charakterze innym niż organ władzy publicznej w rozumieniu art. 13 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE z 2006 r., Nr L 347, s. 1 i nast. ze zm.), pomimo, że nie spełnia warunku samodzielności (niezależności) przewidzianego w art. 9 ust. 1 tej dyrektywy". Zarówno w ocenie Sądu w składzie orzekającym, jak i zdaniem samych stron postępowania, wyrok Trybunału Sprawiedliwości ma istotne znaczenie dla niniejszej sprawy, gdyż z uwagi na charakter przedmiotu sprawy, dla jej rozpoznania niezbędne jest w pierwszej kolejności odniesienie się do właśnie do zagadnienia, czy jednostki budżetowe organów samorządu terytorialnego nie mogą być traktowane jako odrębni podatnicy podatku od towarów i usług. Z tej przyczyny Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.